۳ آوریل ۱۹۷۲، ماژول قمری آپولو ۱۶ به فرماندهی «جان یانگ»، به همراه دو سرنشین دیگر، «چارلز دوک» و «کن متنیگلی» روی ماه فرود آمد.

آپولو ۱۶

آپولو ۱۶ دهمین مأموریت سرنشین‌دار برنامه فضایی آپولو می بود که توسط ناسا اداره می‌شد. این دومین مأموریت «J» آپولو می بود، با اقامت طویل در سطح ماه، تمرکز بر علم و منفعت گیری از وسیله نقلیه ماه‌گرد.

فرود و اکتشاف در ارتفاعات دکارت صورت گرفت. این مکان انتخاب شد چون برخی از دانشمندان انتظار داشتند که منطقه در تاثییر فعالیت‌های آتشفشانی شکل گرفته‌ باشد، اگرچه ثابت شد که اینطور نیست.

پرتاب در ۱۶ آوریل از مرکز فضایی کندی انجام شد. اشکالاتی جزئی در ابتدا و مشکلاتی در موتور فضاپیما علتتأخیر در فرود روی ماه شد. به همین علت هم مأموریت یک روز سریعتر از برنامه‌ریزی اسبق همه شد.

مأموریت فضانوردان

بعد از پرواز ماژول ماه به سطح ماه در ۲۱ آوریل، یانگ و دوک ۷۱ ساعت را روی سطح ماه گذراندند و در طی آن سه فعالیت خارج از ماشین یا پیاده‌روی روی ماه انجام دادند که مجموعاً ۲۰ ساعت و ۱۴ دقیقه می بود. این دو زوج ماه‌نورد ۹۵.۸ کیلوگرم از مثالهای ماه را برای برگشت به زمین جمع‌آوری کردند. ازجمله مثالهای جمع‌آوری‌شده Big Muley، بزرگ‌ترین سنگ ماه در طول مأموریت‌های آپولو می بود.

در این زمان متینگلی در ماژول فرماندهی و خدمات (CSM) به دور ماه می‌چرخید، عکس می‌گرفت و با ابزارهای علمی کار می‌کرد. او زمان ۱۲۶ ساعت و ۶۴ دور را در مدار ماه به تنهایی سپری کرد و بیشتر از بیست آزمایش انجام داد.

بعد از پیوستن‌ یانگ و دوک به متینگلی در مدار ماه، فضانوردان یک زیرماهواره را از ماژول خدمات (SM) رها کردند. در طول سفر برگشت به زمین، متینگلی یک راهپیمایی فضایی یک ساعته برای بازیابی چندین نوار فیلم از تکه بیرونی ماژول خدماتی انجام داد.

آپولو ۱۶ توانست در ۲۷ آوریل ۱۹۷۲ به سلامت به زمین بازگردد.