این گزارش به بازدید حقایق علمی درمورد میکروب‌های حاضر در این فضاها و راهکارهای ساده برای نگه داری سلامتی می‌پردازد.

 افراد بزرگسال روزانه بیشتر از یک لیتر ادرار و بیشتر از ۱۰۰ گرم مدفوع دفع می‌کنند و باکتری‌ها و ویروس‌ها را در این مواد دفعی انتشار می‌کنند. در شرایطی همانند اسهال، این مقدار میکروب‌های زیان اور افزایش می‌یابد.

چه میکروب‌هایی در کمین‌اند؟

انواع مختلفی از میکروب‌ها روی نشیمنگاه توالت و اطراف آن شناسایی شده‌اند:

باکتری‌ها و ویروس‌های روده‌ای: شامل E. coli، کلبسیلا، انتروکوک، نوروویروس و روتاویروس که می‌توانند علتگاستروانتریت (التهاب معده و روده) همراه با استفراغ و اسهال شوند.

باکتری‌های پوستی: از جمله استافیلوکوکوس اورئوس و حتی سویه‌های مقاوم به دارو، به علاوه سودوموناس و آسینتوباکتر که پتانسیل تشکیل عفونت را دارند.

انگل‌ها: تخم انگل‌های روده‌ای و ارگانیسم‌های تک‌سلولی همانند پروتوزوآ که امکان پذیر علتدرد شکم شوند.

بیوفیلم: ترکیبی از میکروب‌ها که زیر لبه توالت و روی سطوح انباشته می‌شود.

نشیمنگاه توالت: بی‌گناه‌تر از انتظار

برخلاف فکر رایج، مطالعات تازه نشان داده‌اند که نشیمنگاه توالت زیاد تر میکروب‌های کمتری نسبت به دیگر قسمت‌های توالت عمومی دارد. کثیف‌ترین نقاط، سطوحی می باشند که مرتباً و زیاد تر با دست‌های شسته‌نشده لمس خواهد شد:

دستگیره در

شیر آب

اهرم سیفون

در توالت‌های زیاد شلوغ که نظافت آن‌ها کافی نیست (برای مثالً در پارک‌ها یا ایستگاه‌های اتوبوس)، آلودگی می‌تواند به شدت انباشته شود. بوی ادرار و کف کثیف آشکار‌ترین علامت‌ها برای تمیز نبودن یک توالت می باشند.

خطری نامرئی: پاشش توالت (Toilet Plume)

بزرگ‌ترین مشکل فقطً نشستن نیست، بلکه اتفاقی است که زمان کشیدن سیفون رخ می‌دهد. هنگامی سیفون بدون بستن درب توالت کشیده می‌شود، اتفاق‌ای به نام «پاشش توالت» (Toilet Plume) قطرات زیاد ریز حاوی باکتری و ویروس را تا فاصله ۲ متری در هوا پخش می‌کند.

خشک‌کن‌های دستی دمنده هوا نیز در صورت شستشوی نامناسب دست‌ها می‌توانند میکروب‌ها را در فضای حمام پخش کرده و به بدن فرد و محیط بدمند.

راه‌های انتقال آلودگی و پیشنهاد‌های ایمنی

انتقال میکروب‌ها از توالت عمومی می‌تواند از چند طریق صورت گیرد:

تماس پوستی: نشستن روی نشیمنگاه کثیف یا لمس دستگیره‌های آلوده. پوست سالم یک سد خوب است، اما بریدگی یا خراش می‌تواند راه ورود میکروب‌ها باشد.

لمس صورت: اگر سپس از منفعت گیری از توالت و قبل از شستن دست‌ها، چشم، دهان یا غذا را لمس کنید، میکروب‌ها داخل بدن خواهد شد.

تنفس: در توالت‌های کوچک یا شلوغ، امکان پذیر ذرات ریز ناشی از پاشش توالت یا خشک‌کن‌ها را استنشاق کنید.

پاشیدن آب: میکروب‌ها حتی بعد از چند بار کشیدن سیفون، می‌توانند در آب باقی بمانند.

چطور خود را محافظت کنیم؟

برای نگه داری سلامتی، روی بهداشت شخصی تمرکز کنید تا نگرانی در رابطه نشیمنگاه:

پوشش محافظ: از روکش‌های نشیمنگاه توالت منفعت گیری کنید یا دستمال توالت را روی نشیمنگاه قرار دهید.

درب را ببندید: اگر توالت درپوش دارد، آن را با دستمال الکلی تمیز کنید و حتماً قبل از کشیدن سیفون، آن را ببندید تا از انتشار کردن پاشش توالت جلوگیری شود.

شستشوی صحیح دست: دست‌هایتان را به زمان حداقل ۲۰ ثانیه با آب و صابون به‌درستی بشویید.

جانشین‌ها: اگر صابون حاضر نیست، ژل ضدعفونی‌کننده دست یا دستمال‌های آنتی‌باکتریال همراه داشته باشید.

اجتناب از خشک‌کن دمنده: در صورت امکان، از دستمال کاغذی به جای خشک‌کن‌های دستی پرفشار منفعت گیری کنید.

تلفن همراه ممنوع: از بردن یا منفعت گیری از تلفن همراه در توالت خودداری کنید؛ این وسیله می‌تواند به راحتی باکتری‌ها را حمل کند.

تمیز کردن سطوح معاوضه پوشک: نواحی معاوضه نوزاد را قبل و سپس از منفعت گیری تمیز و ضدعفونی کنید.

با خیال راحت بنشینید، اما بهداشت را مراعات کنید

برای زیاد تر افراد سالم، نشستن روی نشیمنگاه توالت عمومی خطر پایینی دارد. اگر برای مطمعن زیاد تر نیاز به اسایش خاطر دارید، می‌توانید نشیمنگاه را با دستمال الکلی پاک کنید یا از پوشش منفعت گیری کنید.

زیاد تر عفونت‌ها از خود نشیمنگاه منتقل نمی‌شوند، بلکه از طریق دست‌های کثیف، دستگیره درها، پاشش سیفون و تلفن‌های همراه منفعت گیری‌شده در توالت رخ خواهند داد.

تمرکز خود را بر مراعات بهداشت مناسب بگذارید: شستن دست‌ها، منفعت گیری از دستمال کاغذی به جای خشک‌کن، و تمیز نگه داشتن تلفن همراه. و یک پیشنهاد مهم دیگر: از چمباتمه زدن روی توالت فرنگی پرهیز کنید؛ این کار علتانقباض عضلات کف لگن شده، تخلیه کامل مثانه را سخت می‌کند و گمان پاشش مواد دفعی را افزایش می‌دهد.