به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، تب دِنگی نوعی بیماری‌ ویروسی است که در سال‌های تازه به‌علت گسترش پشه‌های ناقل، بیشتر از قبل مورد دقت نظام‌های سلامت قرار گرفته است. این بیماری که از طریق نیش پشه به انسان منتقل می‌شود، زیاد تر در مناطق گرم و مرطوب شیوع دارد، اما با تغییرات اقلیمی و افزایش جابه‌جایی جمعیت، خطر انتشار کردن آن به مناطق تازه نیز افزایش یافته است. همین ویژگی‌ها علتشده است که تب دنگی نه‌تنها یک مشکل فردی، بلکه چالشی مهم برای سلامت عمومی و بهداشت جامعه محسوب شود.

تب دنگی چطور منتقل می‌شود؟

تب دنگی نوعی بیماری ویروسی است که از طریق نیش پشه منتقل می‌شود و بیشتر از همه در مناطقی شیوع می‌یابد که پشه‌های ناقل در نزدیکی محل زندگی انسان‌ها تکثیر خواهد شد. چرخه انتقال تب دنگی به این صورت است که پشه ابتدا با نیش زدن فردی که به ویروس آلوده است، عامل بیماری‌زا را داخل بدن خود می‌کند و بعد از آن، با نیش زدن افراد سالم، ویروس را به جریان خون آن‌ها منتقل می‌سازد. به همین علت، وجود این پشه‌ها در محیط‌های مسکونی و شهری نقش مهمی در افزایش موارد ابتلا دارد. 

سفر به مناطق گرمسیری یا زندگی در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری، خطر ابتلا به ویروس که علتایجاد بیماری دانگ می‌شود را در شما افزایش می‌دهد. مناطق اختصاصی‌ای در معرض خطر می باشند شامل آسیای جنوب شرقی، جزایر غرب اقیانوس آرام ، آمریکای لاتین و کارائیب می باشند.

علائم ابتلا به تب دنگی چیست؟

تب دنگی می‌تواند با علائمی همانند تب بالا، سردرد، درد عضلات و مفاصل و ضعف شدید همراه باشد و در برخی موارد به شکل‌های شدیدتر و خطرناک‌تر ابراز کند.

آمار تازه ابتلا به تب دنگی در سرزمین؛ عمده مبتلایان در چابهارند

بر پایه گزارش نظام مراقبت بیماری‌های واگیر ایران، از ابتدای سال ۱۴۰۴ تا تاریخ ۲۸ آذر، در کل ۱۱۳۳ بیمار مبتلا به تب دِنگی در سرزمین شناسایی شده‌اند. از این تعداد، ۸۵۳ مورد در حوزه تحت پوشش دانشکده علوم پزشکی چابهار گزارش شده که ۷۷۱ نفر آنها بومی و ۸۲ مورد آلوده شده در سرزمین پاکستان بوده‌اند. این چنین در بندرعباس تعداد ۲۵۶ مورد قطعی به ثبت رسیده که ۲۵۰ مورد بومی و ۶ نفر آلوده شده در سرزمین پاکستان بوده‌اند. علاوه بر این، ۱۲ بیمار در زاهدان گزارش شده که ۵ بیمار سابقه سفر به چابهار و ۷ مورد آلوده شده در سرزمین پاکستان بوده‌اند. ۴ بیمار در ایرانشهر گزارش شده است که ۳ بیمار با سابقه سفر به چابهار و یک مورد آلوده شده در سرزمین پاکستان بوده‌اند. یک بیمار در گراش با سابقه سفر به بندرعباس، یک بیمار در قزوین با سابقه سفر به هندوستان و ۲ بیمار در یزد، یک بیمار در بیرجند و ۳ بیمار در تهران گزارش شده‌اند که همه انها دارای سابقه سفر به چابهار بوده‌اند. 

در سال ۱۴۰۳ نیز بالغ بر ۱۱۲۶ مورد تب دنگی در سرزمین تشخیص داده شده که تعداد ۹۲۲ مورد آن در داخل سرزمین رخ داده است و انتقال محلی محسوب می شود و مابقی بیماران در خارج از سرزمین به بیماری دچار شده‌اند.

دو گونه پشه عامل انتقال تب دنگی به انسان

تب دِنگی عمدتاً از طریق نیش دو گونه اشکار از پشه‌ها به انسان منتقل می‌شود که هر دو نقش مهمی در چرخه انتشار کردن این بیماری دارند. گونه نخست پشه آئدس اجیپتی است که به‌گفتن ناقل مهم تب دنگی شناخته می‌شود. این پشه زیاد تر در مناطق شهری و نیمه‌شهری زندگی می‌کند و طبق معمولً در آب‌های راکد اطراف محل سکونت انسان، همانند گلدان‌ها، ظروف آب و مخازن کوچک، تخم‌ریزی می‌کند. پشه آئدس اجیپتی برخلاف تعداد بسیاری از پشه‌ها، زیاد تر در طول روز انسان را نیش می‌زند و به همین علت خطر انتقال ویروس را افزایش می‌دهد.

گونه دوم پشه آئدس آلبوپیکتوس است که نسبت به گونه اول سازگاری بیشتری با شرایط آب‌وهوایی گوناگون دارد و علاوه بر مناطق شهری، در نواحی روستایی و حتی جنگلی هم دیده می‌شود. این گونه به علت توانایی گسترش در مناطق معتدله، می‌تواند در شیوع بیماری سهم قابل‌توجهی داشته باشد.

پشه آئدس در کدام استان‌ها دیده شده است؟

اکنون پشه آئدس اجیپتی در استان‌های هرمزگان، سیستان و بلوچستان(در شهرستان‌های چابهار و کنارک)، بوشهر(در شهرستان‌های عسلویه، کنگان، جم، دیر و برازجان)، فارس(شهرستان مهر و شهر کازرون)،کرمان(جیرفت) و آئدس آلبوپیکتوس در همه نقاط استان گیلان، استان مازندران در همه شهرستان‌های استان به جز شهرستانهای نکا، سواد کوه، بهشهر، کلاردشت و گلوگاه، استان اردبیل (در شهرستان‌های  بیله سوار و اصلاندوز)، استان آذربایجان شرقی (در شهرستان های خدافرین، هوراند و کلیبر)، استان قزوین (رازمیان) و استان زنجان( شهرستان طارم) و در توابع شهرستان بابل در یک یا چند نوبت گزارش شده است.

انتهای مطلب/