به نقل از Healthcare Today ، این پژوهش بر پایه ساخت «ارگانوئیدها» یا اندام‌واره‌های کوچکی انجام شده که از سلول‌های بنیادی انسانی تشکیل خواهد شد. دانشمندان توانسته‌اند ساختارهایی در ابعاد یک نخود تشکیل کنند که شباهت بسیاری به قشر مغز انسان دارند و قادرند ارتباطات عصبی بین مغز و نخاع را همانند‌سازی کنند. این مدل‌ها به محققان امکان خواهند داد فرآیند رشد نورون‌ها و انتقال مطلب‌های عصبی را با دقتی بی‌سابقه بازدید کنند.

در مرکز این تحقیقات، آکسون‌ها قرار دارند؛ رشته‌های عصبی بلندی که ماموریت انتقال مطلب بین نورون‌ها را بر مسئولیت دارند و نقش اساسی در حرکت عضلات و عملکردهای حرکتی بدن ایفا می‌کنند. یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های علم اعصاب این است که توانایی بازسازی آکسون‌ها بعد از یک دوره اشکار از رشد، به شدت محدود می‌شود. به همین علت، صدمه‌های نخاعی طبق معمول پیامدهای دائمی و جبران‌ناپذیری به همراه دارند.

آندراش لاکاتوش، سرپرست این پروژه، معتقد است منفعت گیری از سلول‌های انسانی می‌تواند شکاف حاضر بین مطالعات حیوانی و حقیقت‌های بالینی را پر کند. به حرف های او، نورون‌های انسانی حرکت متغیری نسبت به نورون‌های جوندگان دارند و به همین علت نتایج حاصل از این مدل‌ها می‌تواند به شرایط واقعی بیماران نزدیک‌تر باشد. علاوه بر این، این چنین رویکردی نیاز به منفعت گیری گسترده از حیوانات آزمایشگاهی را نیز افت می‌دهد.

با اهمیت ترین دستاورد این پژوهش، شناسایی سازوکارهایی است که مانع رشد مجدد آکسون‌ها خواهد شد. دانشمندان دریافته‌اند که با مهار شبکه‌ای از ژن‌ها که مسئول توقف این فرآیند می باشند، می‌توان رشد مجدد رشته‌های عصبی را تحریک کرد. این کشف می‌تواند در آینده راه را برای درمان صدمه‌های نخاعی، فلج و برخی بیماری‌های نورون حرکتی هموار کند.

با دقت به این که نزدیک به ۱۵ میلیون نفر در سراسر جهان با صدمه‌های نخاعی زندگی می‌کنند، این دستاورد می‌تواند نقطه عطفی در پزشکی بازساختی باشد. به حرف های لوئیزا مک‌گین، مدیر اجرایی مؤسسه تحقیقات نخاع، این چنین پژوهش‌هایی نویدبخش «عصر جدیدی از امید و امکان» برای بیمارانی می باشند که سال‌ها با محدودیت‌های ناشی از صدمه‌های عصبی دست‌وپنجه نرم کرده‌اند.