«جنسن هوانگ»، بنیان‌گذار و مدیرعامل انویدیا، در اظهارنظری دلنشین‌دقت خبرداد که اگر در زمان اغاز کار از حجم زیاد رنج‌ها و فشارهای پیش رو آگاه می بود، هیچ زمان عمل به تأسیس شرکتش نمی‌کرد. او که اکنون هدایت ارزشمندترین شرکت نیمه‌رسانا جهان با قیمت بازار ۵.۳ تریلیون دلار را برعهده دارد، در پادکستی، مسیر رسیدن به قله هوش مصنوعی را نه یک پیروزی باشکوه، بلکه مجموعه‌ای از سال‌های توأم با تحقیر، شرمساری و نزدیکی به فروپاشی کامل توصیف کرد.

جنسن هوانگ در پادکست How I Built This او گفت:

«فکر کنید همه آن چیزهایی را که اکنون می‌دانم، در ابتدا می‌دانستم؛ این که چه مقدار سخت است و همه دردها و رنج‌ها و همه شرمساری‌ها و تحقیرها و همه عقب‌گردها. جواب [به اینکه آیا دوباره شرکت را راه می‌انداختم] قطعاً نه است.»

انویدیا که در سال ۱۹۹۳ بنا نهاده شد و در سال ۱۹۹۹ به تالار بورس قدم گذاشت، چندین دفعه تا لبه پرتگاه ورشکستگی پیش رفت. هوانگ با برگشت به خاطرات تلخ قبل، از دوران سختی یاد کرد که شرکتش فقط چند هفته با پایان اندوخته فاصله داشت.

در سال ۱۹۹۶، بعد از ناکامی در پروژه تراشه گرافیکی شرکت Sega، تنها یک اندوخته‌گذاری ۵ میلیون دلاری از سوی همین شریک تجاری می بود که انویدیا را از نابودی قطعی نجات داد. او معتقد است که مؤسسان شرکت‌ها طبق معمولً هزینه‌های عاطفی سنگین این راه را نهان می‌کنند و مردم فقط به درخشش نهایی خیره خواهد شد، درحالی‌که حقیقت شامل اخراج نیروها و تماشای سقوط آزاد قیمت سهام است؛ همان گونه که در بحران مالی ۲۰۰۸، قیمت سهام انویدیا ۸۵ درصد افت یافت و هوانگ را به منفورترین چهره در بین اندوخته‌گذاران و حتی مایه خجالت کارمندانش تبدیل کرد.

نظرات جنسن هوانگ درمورد تأسیس انویدیا

یکی از بزرگ‌ترین مسائل انویدیا در اواسط دهه ۲۰۱۰ رقم خورد؛ وقتی که هوانگ به‌رغم فشارهای شدید بازار، به اندوخته‌گذاری سنگین روی پلتفرم نرم‌افزاری CUDA در ادامه گفت. این پلتفرم که اکنون مهره مهمی در عرصه هوش مصنوعی مدرن است، در آن زمان با شک و تردیدهای بسیاری مواجه می بود. هوانگ می‌گوید عشق او به دستاوردهای جاری انویدیا و تأثیر شگرف آن بر صنایع گوناگون انکارناپذیر است، اما اگر سوال این باشد که آیا حاضر است مجدد آن همه درد، عقب‌گرد و رنج را تحمل کند، جواب او یک نه قاطعانه است.

پیروزی انویدیا هزینه‌های شخصی سنگینی نیز برای هوانگ به همراه داشت. او همزمان با پیشبرد اهداف شرکت و تحصیل در مقاطع عالی دانشگاه استنفورد، تعداد بسیاری از لحظات مورد قیمت زندگی فرزندانش، از جمله مسابقات ورزشی آن‌ها را از دست داد و این نوشته را فداکاری بزرگی می‌داند که همسرش با مدیریت همه امور خانه انجام داد. هوانگ رمز بقای خود در این سال‌های سیاه را در یک توانایی ذهنی خاص می‌بیند: فراموش‌کردن دیروز. او معتقد است برای انجام کارهای بزرگ، انسان باید همانند ورزشکاران حرفه‌ای یاد بگیرد که ناکامی‌های قبل را به‌شدت از یاد ببرد و فقط به مسیر پیش رو چشم بدوزد، چرا که یادآوری مداوم آن همه درد و رنج می‌تواند هر فردی را از پای درآورد و اراده‌اش را زایل کند.