پژوهش جدیدی که بر پایه یک بازدید گسترده از ۴۴ سال آزمایش میدانی انجام شده، مشخص می کند تبعیض جنسیتی در استخدام آن‌قدر که تعداد بسیاری فکر می‌کنند ثابت و بدون تحول نبوده است. این مطالعه با بازدید داده‌های واقعی استخدام از سال ۱۹۷۶ تا ۲۰۲۰ به این نتیجه رسیده که تبعیض علیه زنان در تعداد بسیاری از مشاغل طی دهه‌های تازه افت یافته و از نزدیک به سال ۲۰۰۹ در برخی حوزه‌ها تقریباً از بین رفته است.

این تحقیق که در مجله علمی Organizational Behavior and Human Decision Processes انتشار شده، ۲۴۴ نتیجه آماری قابل‌قیاس از ۸۵ مطالعه میدانی و ۳۶۱ هزار و ۶۴۵ خواست شغلی واقعی را از سال ۱۹۷۶ تا ۲۰۲۰ تحلیل کرده است.

نتایج این پژوهش گسترده مشخص می کند که در مشاغل مردانه و مشاغل با اعتدال جنسیتی، نه‌تنها تبعیض علیه زنان از بین رفته، بلکه در برخی موارد حتی به‌سود زنان معکوس شده است. بااین‌حال، تبعیض علیه مردان در مشاغل زنانه همانند پرستاری، مددکاری اجتماعی و آموزگاری پیش‌دبستانی هم چنان پایدار و بدون تحول باقی مانده است.

محققان در این مطالعه از روش متاآنالیز منفعت گیری کرده‌اند که داده‌های چندین تحقیق جدا گانه را ترکیب و تحلیل می‌کند تا به نتیجه‌گیری نیرومندتر و جامع‌تری برسد.

نمودار بالا روال تحول ترجیح کارفرمایان برای استخدام مردان یا زنان را در مشاغل مردانه و مشاغل متعادل از نظر جنسیتی مشخص می کند. در این نمودار، نسبت شانس (نمودار عمودی) بالاتر از ۱ نشان‌دهنده ترجیح زیاد تر برای متقاضیان مرد و نسبت شانس پایین‌تر از ۱ نشان‌دهنده ترجیح زیاد تر برای متقاضیان زن است. اندازه دایره‌ها نیز مشابه با تعداد خواست‌های شغلی هر نقطه داده است.

بر پایه این تحقیق، در دهه‌های اولیه (۱۹۷۰ و ۱۹۸۰) تمایل آشکاری به استخدام مردان در مشاغل مردانه و مشاغل با اعتدال جنسیتی وجود داشته است. اما این تبعیض به‌مرور زمان افت یافته و از نزدیک به سال ۲۰۰۹ به سپس، داده‌ها نشان خواهند داد که این تبعیض نه‌تنها از بین رفته، بلکه در برخی موارد به‌سود زنان معکوس شده است.

نظرسنجی از مردم و دانشمندان درمورد تبعیض علیه زنان

آنها این چنین نظرسنجی را با شراکت ۴۹۹ نفر از بزرگسالان آمریکایی و ۳۱۲ دانشمند انجام داده‌اند تا بازدید کنند مردم و متخصصان چه انتظاری از روال تبعیض جنسیتی دارند.

نتایج این نظرسنجی دلنشین‌دقت بوده؛ به‌طوری که هم مردم عادی و هم دانشمندان به‌درستی پیش‌بینی کرده‌اند که تبعیض علیه زنان در طول زمان افت یافته، اما مقدار این افت را بیشتر از حد کم برآورد کرده‌اند. از نظر دیگر، هیچ‌کس پیش‌بینی نکرده که تبعیض علیه مردان در مشاغل زنانه هم چنان پایدار بماند.

در این نمودار، پنل بالایی میانگین نسبت شانس را در دو دوره «پیش از ۲۰۰۹» و «از ۲۰۰۹ به سپس» مشخص می کند. پنل پایینی نیز نسبت شانس را در بازه‌های وقتی جزئی‌تر، از جمله سال‌های بعد از جنبش #MeToo در فاصله ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰، قیاس می‌کند. نسبت شانس بالاتر از ۱ نشان‌دهنده ترجیح زیاد تر برای مردان و پایین‌تر از ۱ نشان‌دهنده ترجیح زیاد تر برای زنان است.

پنل بالایی مشخص می کند که پیش از ۲۰۰۹ در مشاغل مردانه ترجیحی به سود مردان وجود داشته، اما از ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۰ این برتری تا حد بسیاری کم شده و در مشاغل متعادل نیز به زیر یا نزدیک ۱ رسیده است. در روبه رو، در مشاغل زنانه نسبت شانس در هر دو دوره زیر ۱ باقی مانده؛ یعنی مردان هم چنان در این مشاغل با حالت ضعیف‌تری مواجه بوده‌اند. پنل پایین نیز مشخص می کند در سال‌های تازه، ازجمله دوره بعد از #MeToo، الگوی کلی تحول بزرگی نسبت به روال کاهشی قبل نداشته و با اهمیت ترین چرخش همان کم شدن تدریجی تبعیض به سود مردان در گذر زمان بوده است.

محققان یقیناً هشدار خواهند داد که سال دقیق این تحول امکان پذیر مقداری سریعتر یا دیرتر از ۲۰۰۹ باشد، چون امکان پذیر برخی مطالعات قدیمی‌تر بر این نتیجه تأثیر گذاشته باشند. با‌این‌حال، روال کلی روشن است؛ تبعیض علیه زنان در مشاغل مردانه و خنثی به‌طور چشمگیری افت یافته است.

در روبه رو، حالت برای مردانی که برای مشاغل زنانه همانند پرستار، مددکار اجتماعی، معلم پیش‌دبستانی یا منشی خواست خواهند داد، تغییری نکرده است. این مردان هم چنان با تبعیض پایدار و قابل‌توجهی روبه رو می باشند که در طول دهه‌ها افت نیافته است.

نویسندگان این مقاله نتیجه گرفته‌اند که جوامع، حداقل در برخی عرصه‌ها، به برابری بیشتری در فرایند استخدام رسیده‌اند. آنها این افت تبعیض علیه زنان را «کاهشی خوشایند» می‌نامند، اما درعین‌حال به «پایداری لجوجانه» تبعیض علیه مردان در مشاغل زنانه اشاره می‌کنند.