یک مطالعه تازه مشخص می کند جوهر تتو در پوست باقی نمی‌ماند؛ بلکه می‌تواند جابه‌جا شده و در غدد لنفاوی تجمع یابد و حتی علتتغییرات درازمدت در سیستم ایمنی بدن شود.

به گزارش نیو اطلس، خالکوبی‌ها محبوبیت گسترده‌ای کرده‌اند، به‌طوری که حرف های می‌شود تقریباً از هر سه آمریکایی، یک نفر دست‌کم یک تتو دارد. اما در بعد این مطرح‌های رنگارنگ، مسیری نهان نهفته است. مطالعه‌ای جدیدی نشان داده که جوهر تتو می‌تواند حتی داخل غدد لنفاوی شخص شود. «سانتیاگو گونزالس»، نویسنده این مطالعه از دانشگاه لوگانو سوئیس، می‌گوید: «خالکوبی‌ها فقط یک عمل زیبایی نیستند، بلکه با برخی مسائل مهم همانند نوعی التهاب در سیستم ایمنی نیز همراهند که ملزوم است در آینده زیاد تر مورد بازدید قرار گیرند.»

جوهر تتو می‌تواند به غدد لنفاوی فرد دریافت‌کننده تتو داخل شود

ترکیب پیچیده‌ای از جوهر که در مایعات بدن حل نمی‌شود، به تتو دوام می‌دهد. اگرچه مطالعات قبل برخی از ترکیبات جوهر تتو را با مشکلات گوناگون سلامتی مرتبط دانسته بودند، پژوهش‌های اندکی درمورد تعامل اجزای جوهر با سیستم ایمنی صورت گرفته می بود. برای بازدید این که خالکوبی چطور بر جواب ایمنی تأثیر می‌گذارد، سانتیاگو و همکارانش یک مدل آزمایشی روی موش‌ها طراحی کردند.

پژوهشگران یک وصله کوچک به مساحت ۲۵ میلی‌مترمربع را با سه جوهر تجاری رایج با رنگ‌های مشکی، قرمز و سبز روی کف پای موش‌ها تتو کردند. با منفعت گیری از میکروسکوپ‌های پیشرفته، تیم پژوهشی جابه‌جایی لحظه‌به‌لحظه جوهر را بلافاصله بعد از خالکوبی جستوجو کرد. نتایج نشان داد که جوهر فقط در پوست باقی نمی‌ماند و به گره‌های لنفاوی منتقل می‌شود. در گره‌های لنفاوی، ماکروفاژها یا همان سلول‌های ایمنی که میکروب‌ها و سلول‌های صدمه‌دیده را از بین می‌برند این جوهر را جذب و یک جواب التهابی را اغاز می‌کنند.

در عرض ۲۴ ساعت، پژوهشگران کاهشی قابل‌دقت در تعداد کل ماکروفاژها را مشاهده کردند که مشخص می کند جوهر تتو علتمرگ ماکروفاژها شده است. آثار جوهر در گره‌های لنفاوی حتی بعد از دو ماه نیز هم چنان وجود داشت.

این مطالعه فرضیه‌ای را نقل می‌کند که تا این مدت ثابت نشده است: ماندگاری جوهر و مرگ ماکروفاژها می‌تواند بر توانایی این سلول‌ها در کنترل گسترش ویروس‌ها و باکتری‌های بیماری‌زا اثرگذار باشد. سانتیاگو می‌گوید: «ما اکنون مشغول کار روی مطالعات بعدی برای بازدید این احتمالات هستیم. این چنین باید تحقیقات بیشتری درمورد ربط بین تتوها و سرطان انجام دهیم.»

سانتیاگو به مردم نظر می‌کند که نسبت به تتوزدن محتاط باشند، چراکه هم چنان ناشناخته‌های بسیاری دراین‌باره وجود دارد. او یادآور می‌شود: «نمی‌خواهیم مردم را بترسانیم، اما می‌خواهیم حداقل در عرصه دریافت تتوهای بعدی احتیاط بیشتری مورد نظر قرار داده شود.»