۱۰ فیلم خشنترین و خونینترین تاریخ سینما که تماشاگر را به لرزه در میآورند

۱۰ فیلم خشنترین و خونینترین تاریخ سینما که تماشاگر را به لرزه در میآورند, خشونت مفهومی است که اکثریت مردم در زندگی روزمره از مواجهه با آن فرار میکنند، اما در دنیای سینما گاه و بیگاه مخاطبان به دنبال تجربهای هستند که مرزهای تحمل را به چالش بکشد. تماشای صحنههای اکشن و درگیری میتواند منبعی برای تخلیه هیجان باشد، اگرچه این موضوع به ژانرهای جنایی، تریلر و ترسناک نیز صدق میکند.

در سالهای اخیر با کاهش سانسور و دشوارتر شدن شوکه کردن مخاطب، فیلمها به سمت خشنتر و ترسناکتر شدن سوق داده شدهاند. در این گزارش به معرفی ۱۰ اثر از خشنترین، شوکهکنندهترین و خونینترین فیلمهای تاریخ سینما میپردازیم.

بررسی خشنترین فیلمهای تاریخ سینما ۱۰- کازینو (۱۹۹۵) ۹- یورش ۲ (۲۰۱۴) ۸- مصائب مسیح (۲۰۰۴) ۷- مرده-زنده (۱۹۹۲) ۶- ایچی قاتل (۲۰۰۱) ۵- انتقام (۲۰۱۷) ۴- من شیطان را دیدم (۲۰۱۰) ۳- پلیس کشتار توکیو (۲۰۰۸) ۲- شب به سراغ ما خواهد آمد (۲۰۱۸) ۱- کانیبال هولوکاست (۱۹۸۰) ۱۰- کازینو (۱۹۹۵) در فیلمنامه مارتین اسکورسیزی کمبود خشونت محسوس نیست؛ برای تایید این ادعا به سکانسهای بیرحمانه بوکس در گاو خشمگین یا اوج ترسناک راننده تاکسی نگاه کنید.

با این حال، کازینو که به فعالیتهای مافیا در لاس وگاس دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میپردازد، به عنوان بیرحمانهترین و خشنترین اثر او شناخته میشود؛ اثری که در مقایسه با آن، رفقای خوب شبیه یک انیمیشن خانوادگی دیزنی به نظر میرسد. قساوت غیرقابل انکاری در صحنههای ارعاب فیزیکی و مرگ وجود دارد، همراه با ابزارهای وحشتناک ارعاب از جمله چکش، گیره و چوب بیسبال.

هیچ جنبه باشکوه یا طنزآمیزی در زندگی جنایی تصویر شده در کازینو وجود ندارد و اسکورسیزی میخواهد مخاطب وقتی خشونت اجتنابناپذیر میشود، بدترین شکل ممکن را انتظار بکشد. ۹- یورش ۲ (۲۰۱۴) اگرچه یورش (۲۰۱۱) بیشک پر از خشونت بود، اما در میزان کشتار روی صفحه، به اندازه دنبالهاش نمیرسد. یورش ۲ دارای اکشن بیشتر، تنوع بیشتر در کورئوگرافی و تمایل بیشتری به نمایش خشونت از طریق درد است.

علاوه بر این، هر دو فیلم در تصویر کردن جراحات و مرگها به نحوهای وحشتناک، قانعکننده و واقعی به نظر میرسند؛ گویی شخصیتها واقعاً یکدیگر را تا مرز مرگ کتک میزنند. وقتی فیلم شخصیتهایی با نامهای دختر چکشی و مرد چوب بیسبالی دارد که ابزارهای کتک زدن را بدون ذرهای پشیمانی انتخاب میکنند، حجم چنین خشونتی غیرمنتظره نیست.

یورش ۲ خشونت هنرهای رزمی را به سطوح جدیدی ارتقا میدهد و به نظر تنها از یک فیلم دیگر هنر رزمی (که در ادامه معرفی میشود) از نظر شدت خشونت عقب مانده است. ۸- مصائب مسیح (۲۰۰۴) هنگام صحبت از خشونت سینمایی، تلاشهای مل گیبسون در فیلمهایی چون بروورهارت، آپوکالیپتو و جبل هکساو پرتنش و بیتعارف است.

با این حال، خشنترین اثر او مصائب مسیح است که بر آخرین روز زندگی عیسی مسیح متمرکز شده و او را در شکنجههای روحی و جسمانی پیش از مصلوب شدن به تصویر میکشد. این فیلم تصاویری شدیداً تکاندهنده و ناخوشایند ارائه میدهد که در کلیت خود برای دین مسیحیت حیات حیاتی و پذیرفته شده تلقی میشود؛ به همین دلیل، تا حد زیادی توجیهی برای افراط و تفریط در آن وجود دارد.

فیلم گیبسون قطعاً جنبه بحثبرانگیزی دارد، اما چه از رویکرد آن حمایت کنید یا خیر، یک واقعیت قطعی است مصائب مسیح در میان خونینترین و تکاندهندهترین فیلمهای تمام دوران قرار دارد. ۷- مرده-زنده (۱۹۹۲) کمتر از فیلمهای ترسناک ساخته شدهاند که بتوانند خشنتر و خونینتر از مرده-زنده (یا مخ تعطیل) باشند، اثری که به احتمال زیاد بهترین فیلم پیتر جکسون پیش از شهرت جهانی با خدای حلقهها است.

این فیلم زامبیمحور است که هر چیز را به سمت افراط میراند، با روایتی قابل اعتماد و میل شدید به خونریزی همراه با حس طنز نامتعادلی که مانع از سادهانگاری میشود. فیلم از همان ابتدا خشن و خونین است، اما با پیشروی داستان همه چیز تشدید میشود و حجم عظیم کشتار در اوج روایت باید دیده شود تا باورپذیر باشد.

این که مرده-زنده خندهدار نیز است، تا حدی تأثیر خشونت را کاهش میدهد، اما در نهایت اثری است که در حجم فراوانی از خونریزی غوطهور میشود. ۶- ایچی قاتل (۲۰۰۱) ایچی قاتل ترکیبی پرهیجان و جذاب از ژانرهای اکشن، ترسناک و جنایی است که تاکاشی مییکه را در تحریکآمیزترین حالت خود نشان میدهد. فیلم حول دو شخصیت روانی میچرخد که در درگیریهای یاکوزا گیر افتادهاند و از تحمیل یا دریافت درد لذت میبرند.

به همین دلیل، ایچی قاتل فراتر از نمایش آشفتگی خشونتآمیز و مرگ، به سادومازوخیسم نیز اشاره دارد و در هیچ نقطهای از داستان نشانهای از عقبنشینی یا مهار خود را نشان نمیدهد. این ویژگی باعث میشود باشد که به چالش کشیدن مخاطبان حتی با تحمل بالا میپردازد؛ اما اگر به دنبال اثری تحریکآمیز هستید، ایچی قاتل بهترین گزینه برای رسیدن به این تجربه است (گاهی حتی فراتر از آنچه میخواهید).

۵- انتقام (۲۰۱۷) البته ماده یک حمامخون تکاندهنده بود، اما فیلم پیشین کورالی فارگیت، انتقام، به نظر وحشتناکتر از آن میرسد. انتقام اثری است کاملاً متمرکز بر انتقام، با محوریت زنی جوان که مورد تجاوز قرار گرفته و با فرض مرده بودن در بیابان رها میشود. اما او به طور معجزهآسایی زنده میماند و به سراغ سه مرد بازمیگردد تا انتقام بگیرد.

در طول روایت انتقام هیچ مماشاتی در تصویر کردن خشونت وجود ندارد و برخی صحنهها آنقدر پرجزئیات و وحشتناکاند که مخاطب باید تحمل بسیار بالایی داشته باشد. تبدیل روایتی ساده به اثری اینچنین جسورانه و شگفتانگیز نیازمند توانایی است و اگر فارگیت این مسیر را در ماده و آثار آتی ادامه دهد، میتواند به یکی از بزرگان ژانر ترسناک تبدیل شود.

۴- من شیطان را دیدم (۲۰۱۰) در اصل، من شیطان را دیدم روایتی و فضایی کاملاً آشنا برای فیلمهای جنایی/تریلر/ترسناک دارد یک قاتل زنجیرهای در حال جنایت و یک کارآگاه مصمم برای شناسایی او. ماهیت موش و گربه این فیلم در ابتدا شبیه سایر آثار ژانر به نظر میرسد، اما به سرعت به روایتی منحصر به فرد و ترسناک تبدیل میشود و هرچه جلوتر میروید، ناآشناتر و وحشتناکتر میشود.

اساساً همه چیز به مرز خود میرسد و سپس بدتر میشود، با خشونت شدید و غیرقابل تحمیلی که توسط هر دو شخصیت اصلی انجام میشود، در طول زمان نسبتا طولانی نزدیک به دو ساعت و نیم. اگر این فیلم را برای تماشا انتخاب میکنید، باید برای سفری که برایتان رقم زده کاملاً آماده باشید، اما تا زمانی که با تنش و خشونت تقریباً غیرقابل تحمل و تصویرسازی بیپروا از انواع خشونت پلید مشکلی ندارید، تماشای این فیلم ارزشش را دارد.

۳- پلیس کشتار توکیو (۲۰۰۸) چه کسی میتوانست انتظار داشته باشد فیلمی به نام پلیس کشتار توکیو در نهایت اینچنین منزجرکننده و هولناک باشد؟ نام فیلم قطعاً هشدار میدهد، اما حتی با این پیشفرض، میزان خشونت موجود میتواند غافلگیرکننده و غیرقابل تحمل باشد. این خونریزی بیوقفه است و هر نوع کشتاری که تصور کنید، در این فیلم رخ میدهد.

اگر حس طنز شیطانی و دلیری زیادی دارید و فکر میکنید ایده فیلمی به نام پلیس کشتار توکیو دلنشین است، پس از تماشا دوری نکنید. در غیر این صورت، بهتر است از هر اثری که واژه گور در نام ترسناک خود دارد، پرهیز کنید. ۲- شب به سراغ ما خواهد آمد (۲۰۱۸) همانطور که اشاره شد، یورش ۲ در میان خشنترین فیلمهای رزمی تاریخ قرار دارد، اما شب به سراغ ما خواهد آمد به نظر از نظر خشونت و خونریزی توانسته آن را پشت سر بگذارد.

این فیلم انصافاً تکاندهنده است و به نظر همه چیز را مقداری فراتر از انتظار میبرد؛ ترکیبی از فیلم اکشن و اثری غرق در خونریزی و کشتار که gần به یک فیلم ترسناک شدیداً شوکهکننده است. از نظر روایی، داستان حول افراد با اختلافاتی میچرخد که به دعوای وحشیانه میانجامد، اما شب به سراغ ما خواهد آمد در همه صحنههای مبارزه، به شکلی عمیق بر صدمات وارده به بدنها تمرکز میکند.

باز هم همه چیز مقداری اغراقآمیز است، اما اگر بتوانید با خونریزی فراتر از تصور کنار بیایید و فیلمهای اکشن خشنتر را دوست دارید، دیدن چنین اثری که مرزهای پیشین را میشکند، بیلطف نخواهد بود. ۱- کانیبال هولوکاست (۱۹۸۰) برای بیش از ۴۰ سال، کانیبال هولوکاست بدنامی اجتنابناپذیری در کنار نام خود داشته که از سر این فیلم برنداشته نشده، و دور از انتظار است که این بدنامی به سرعت از بین برود.

همانند پلیس کشتار توکیو، نام فیلم به شما میفهماند که همه چیز ناخوشایند خواهد بود، جایی که کانیبال هولوکاست دقیقاً تا مرز نهایی خشونت و بیرحمی را به تصویر میکشد. اکنون در باب وقاحت و پلیدی، این فیلم به خاطر نمایش تصاویر کشتار واقعگرایانه در کنار صحنههای بحثبرانگیزتر از بیرحمی نسبت به حیوانات بدنام است که در نوع خود تمام مرزها را زیر پا میگذارد.

اما… فضایی هجوآمیز در کانیبال هولوکاست وجود دارد که نقدی اجتماعی را منتقل میکند و تا آنجا که فیلم ترسناک با سبک فوتیجهای پیدا شده در میان باشد، اثری دوراندیشانه است. به همین دلیل در کنار موارد منزجرکننده، جنبههایی برای تحسین نیز در فیلم وجود دارد. تماشای این فیلم قطعاً تجربهای ناخوشایند و تکرار ناپذیر است و پیشنهاد میشود تا آنجا که امکان دارد از آن دوری کنید.