به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش دادند که حتی افزایش اندک در آلودگی ذرات و دی اکسید نیتروژن با افزایش خطر ابتلا به زوال عقل جسم لویی (LBD) و زوال عقل مرتبط با بیماری پارکینسون مرتبط است.

محققان دریافتند که خطر ابتلا به LBD در افراد با هر افزایش تدریجی در معرض آلودگی ذرات تقریباً چهار برابر می‌شود.

این مطالعه نشان داد که به طور شبیه، خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط با پارکینسون با هر افزایش در معرض آلودگی ذرات بیشتر از دو برابر می‌شود.

دکتر «گرگوری پونتون»، رئیس قسمت پیری، رفتاری و شناختی مغز و اعصاب در دانشگاه فلوریدا او گفت: «اگرچه این تحقیق علت و معلول را ثابت نمی‌کند، اما ربط روشنی بین قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا و افزایش خطر ابتلا به این زوال عقل‌ها را مشخص می کند.»

پونتون در یک بیانیه خبری او گفت: «این یافته، گامی مهم در فهمیدن چگونگی نقش عوامل محیطی در تشکیل بیماری است.»

مطابق حرف های مؤسسات ملی بهداشت، زوال عقل ناشی از جسم لویی با رسوبات غیرطبیعی پروتئینی به نام آلفا-سینوکلئین در مغز مرتبط است. این رسوبات که اجسام لویی نامیده خواهد شد، بر مواد شیمیایی مغز تأثیر می‌گذارند و در مشکلات تفکر، حرکت، حرکت و خلق و خو نقش دارند.

محققان خاطرنشان کردند که آلفا-سینوکلئین این چنین با بیماری پارکینسون مرتبط است.

برای مطالعه تازه، محققان اسبق سلامت بیشتر از ۲.۱ میلیون نفر از افراد ۶۵ تا ۹۵ ساله ساکن دانمارک را تجزیه و تحلیل کردند که از این تعداد نزدیک به ۳۰۰۰ نفر مبتلا به LBD و ۳۸۰۰ نفر مبتلا به زوال عقل مرتبط با پارکینسون بودند. این اسبق از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ به ثبت رسیده است.

محققان با منفعت گیری از آدرس منزل افراد، مقدار قرار گرفتن آنها در معرض آلودگی هوا را برای بیشتر از یک دهه پیگیری کردند.

نتایج نشان داد که خطر ناشی از قرار گرفتن در معرض آلودگی ذرات معلق یا دی اکسید نیتروژن افزایش یافته است.

محققان انها گفتند که خطر مرتبط با دی اکسید نیتروژن کمتر از آلودگی ذرات معلق می بود، اما قرار گرفتن زیاد تر در معرض آن هم چنان با خطر تقریباً دو برابر ابتلا به زوال عقل با اجسام لویی مرتبط می بود.

دکتر «دیمیتری داویدو»، محقق مهم، در یک بیانیه خبری او گفت: «اینها آلاینده‌هایی می باشند که اکثر مردم هر روز در معرض آنها قرار دارند و از مواردی همانند ترافیک، حمل و نقل و دیگر اشکال احتراق ناشی خواهد شد.»

محققان انها گفتند که این آلاینده‌های هوا به قدر کافی کوچک می باشند که بعد از استنشاق از طریق جریان خون فرد داخل مغز شوند.

داویدو افزود: «برخی اعتقاد دارند که آلودگی هوا امکان پذیر با التهاب و ورم در مغز مرتبط باشد. ما می‌دانیم که اجزای آلودگی هوا می‌توانند علتالتهاب شوند. به همین ترتیب بر دیگر اندام‌های بدن تأثیر می‌گذارند. به این علت، به نظر می‌رسد که آنها نیز همین کار را در مغز انجام خواهند داد.»