دانشمندان به گمان زیادً راهی برای درمان خودخواهی اشکار کرده‌اند؛ هرچند تأثیر آن موقتی است. در این آزمایش علمی از شوک الکتریکی برای تحریک دو قسمت از مغز منفعت گیری شده و محققان موفق شده‌اند تمایل افراد به تقسیم پول با دیگران را افزایش دهند.

در این مطالعه که در دانشگاه زوریخ انجام شده، از ۴۴ شرکت‌کننده خواسته شد تا مبلغی پول را بین خود و یک شریک ناشناس تقسیم کنند. آنها تنها چند ثانیه زمان داشتند تا بین دو گزینه برداشتن مبلغ زیاد تر برای خودشان یا بخشیدن پول زیاد تر به شریک، انتخاب کنند.

تحریک مغز برای افت خودخواهی

در میانه تصمیم‌گیری، محققان با منفعت گیری از جریان‌های الکتریکی، دو نقطه از مغز را تحریک کردند؛ لوب پیشانی که قسمت مربوط به تصمیم‌گیری است و لوب آهیانه‌ای که برای پردازش حواس حیاتی است. این چنین این تحریکات به طوری تنظیم شده می بود که سلول‌های مغزی را در الگوهای خاصی و با فرکانس‌های «گاما» (بین ۴۰ تا ۹۰ هرتز) یا «آلفا» (بین ۸ تا ۱۲ هرتز) فعال کند.

با انجام این کار، محققان فهمید شدند هنگامی که فرکانس‌های بالاتر (گاما) اعمال می‌شود، شرکت‌کنندگان به شکل معناداری «زیاد تر متمایل به انتخاب‌های بشردوستانه بودند و پول بیشتری را به فرد روبه رو نظر می‌دادند»، حتی اگر این کار به معنی افت درآمد کلی خودشان می بود.

«جی‌هو»، از نویسندگان همکار در این تحقیق می‌گوید:

«هنگامی ارتباطات را در یک شبکه خاص از مغز با منفعت گیری از تحریک موثر و غیرتهاجمی تحول دادیم، تصمیمات افراد در به اشتراک گذاشتن پول به شکلی ثابت تحول کرد؛ به این صورت که نحوه اعتدال بین منافع شخصی و منافع دیگران در ذهن آنها جابه‌جا شد.»

این مطالعه که در نشریه PLOS Biology انتشار شده، مشخص می کند که این تحریکات علتمی‌شود افراد در زمان برسی پیشنهادات مالی، وزن بیشتری به منافع شریک خود بدهند. «کریستین راف»، دیگر نویسنده این پژوهش، معتقد است یافته‌های تحقیق فهمیدن ما را از نحوه حمایتمغز از تصمیمات اجتماعی بهبود می‌بخشد، به اختصاصی در شرایطی که پیروزی به همکاری جمعی بستگی دارد.

هرچند در این آزمایش اثرات افت خودخواهی مختصر‌زمان بوده است، اما محققان اعتقاد دارند که این روش می‌تواند برای گسترش ابزارهای مداخله‌ای جهت بهبود عملکردهای اجتماعی در افراد مبتلا به برخی حالت‌های روان‌پزشکی خاص منفعت گیری شود.

پروفسور راف این فرایند را به «ورزش کردن» تشبیه کرده است:

«یک بار رفتن به باشگاه تناسب اندام شما را تحول نمی‌دهد، اما اگر به زمان دو ماه، هفته‌ای دو بار ورزش کنید، بدنتان تحول می‌کند. تحریک مغزی هم به همین صورت است؛ برای تأثیرات طویل مدت، این کار باید به طور مکرر انجام شود.»