زندگی‌نامه ریچارد فاینمن؛ از بمب اتم تا فاجعه چلنجر_آفتاب شرق

زندگینامه ریچارد فاینمن از بمب اتم تا فاجعه چلنجر

به گزارش آفتاب شرق ریچارد فاینمن فیزیکدان برجسته قرن بیستم، یکی از بنیانگذاران نظریه الکترودینامیک کوانتومی شناخته میشود. او با اصلاح نظریههای قبل و نمودارهای فاینمن، تعاملات ذرات زیراتمی را سادهسازی کرد و ابزارهای محاسباتی جدیدی را در فیزیک کرد. او به پاس دستاوردهایش در این عرصه، موفق به در یافت جایزه نوبل فیزیک شد. در این مقاله تصمیم داریم زندگی شخصی و دستاوردهای این دانشمند بزرگ را مرور کنیم.

<figcaption class="wp-element-caption"فارغالتحصیلی از پرینستون، ۱۹۴۲

<figcaption class="wp-element-caption"آرلین و ریچارد فاینمن

<figcaption class="wp-element-caption"کنفرانس توجیهی در لوسآلاموسی؛ فاینمن در ردیف دوم

<figcaption class="wp-element-caption"فاینمن در آزمایشگاه فیزیک کلتک همراه دانشجویان

<figcaption class="wp-element-caption"ریچارد فاینمن در مراسم دریافت جایزه نوبل

<figcaption class="wp-element-caption"تاثییر ریچارد فاینمن

<figcaption class="wp-element-caption"فاینمن درحال نواختن ساز بانگو

<figcaption class="wp-element-caption"تمبر یادبود ریچارد فاینمن – انتشار کردن در سال ۲۰۰۵

بیوگرافی ریچارد فاینمن

ریچارد فاینمن ۱۱ مه ۱۹۱۸ در نیویورک، در خانوادهای یهودی به دنیا آمد. پدرش، ملویل، فروشنده یونیفرم نظامی و مادرش، لوسیل، خانهدار بود. با اینکه خانوادهاش یهودیتبار بودند، آنقدر مذهبی به حساب نمیآمدند و ملویل، برخلاف لوسیل، خداناباور بود. به حرفهای فاینمن، دیدگاه مذهبی پدرش تأثیر بسیاری بر او گذاشت و او نیز در زندگیاش به مذهبی نبودن خود اعتراف میکرد.

به غیر از گرایش مذهبی، فاینمن به لحاظ نحوه تفکر نیز تحتتأثیر پدرش بود. او به تشویق پدر، همیشه کنجکاو و پرسشگر بود و به علوم مهندسی علاقه داشت. ریچارد فقط ۱۰ سال داشت که آزمایشگاه خانگی کوچکی برای خودش ساخته میکرد و در آن آزمایشهای فیزیکی انجام میداد و وسایل برقی همانند را دیو را تعمیر میکرد. او حتی خواهر کوچکترش، جوآن، را نیز در نقش دستیار خود استخدام کرده بود!

زمان تولد ریچارد، پدرش تصمیم گرفته بود که اگر فرزندش پسر با شد، دانشمند بشود! رؤیایی که بعدها به حقیقت پیوست. یقینا ملویل هیچگاه ریچارد را ناچار به کاری نمیکرد؛ او با تشویق، مفاهیم علمی و فیزیک را از طریق تصویرسازی و مثالهای ساده از طبیعت به او آموزش میداد و نقش مهمی در شکلگیری ذهن علمی ریچارد ایفا کرد.

شکوفایی توانایی ریاضی

فاینمن دبیرستان را در مدرسه فار را کاوی گذراند. آنجا علاوهبر او، ۲ برنده نوبل دیگر، برتون ریکتر و ساموئل بلومبرگ، نیز تحصیل کردند. از همان دوران، توانایی شگفتانگیز فاینمن در ریاضیات نمایان بود.

او در ۱۵ سالگی به صورت خودآموز مثلثات، هندسه تحلیلی، دیفرانسیل، انتگرال و حد مجموع را فراگرفت و علاقه عمیق خود به این حوزه را نشان داد.

در سال آخر دبیرستان، فاینمن موفق شد جایزه قهرمانی ریاضیات نیویورک را از خود کند؛ رقابتی معتبر که برای شناسایی دانشآموزان با استعداد در ریاضیات برگزار میشد. این دستاورد برتری علمی او را در همان نوجوانی اثبات و آینده در خشان او را نمایان کرد.

ورود به دانشگاه

بعد از دبیرستان، ریچارد فاینمن برای پذیرفتن در دانشگاه کلمبیا ثبتنام کرد اما این دانشگاه سهمیه محدودی برای پذیرش یهودیان داشت و خواست او را رد کرد. بعد از این ناکامی، فاینمن سراغ گزینه بعدی، دانشگاه رفت و سال ۱۹۳۵ موفق به پذیرش در این دانشگاه شد.

در دوران کارشناسی، فاینمن توانست توانمندیهای برجسته خود را در فیزیک نشان دهد. او ۲ مقاله در نشریه انتشار کرد. یکی از این مقالات با گفتن پراکندگی پرتوهای کیهانی به وسیله ستارگان یک که کشان و فرد دیگر که حاصل پژوهش آخر-اش بود، در مورد نیروهای بین مولکولی بود. این پژوهش به قضیه هلمن-فاینمن شهرت یافت.

فاینمن سال ۱۳۹ با مدرک کارشناسی فیزیک از فارغالتحصیل شد. همان سال، در مسابقه ریاضی ویلیام لاول پانتام شرکت کرد و با کسب بیشترین امتیاز، بورسیه تحصیلی را برد و عضو افتخاری انجمن پنتام شد.

برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد، فاینمن در آزمونهای ورودی دانشگاه پرینستون شرکت کرد و توانست در دروس فیزیک و ریاضیات نمره کامل بگیرد. با وجوداین، پذیرفتن او در پرینستون چالشهایی داشت؛ چون دپارتمان فیزیک این دانشگاه دلواپس یهودی بودن او بود. بعد از نامهنگاریهای زیاد، سرانجام اواخر همان سال، فاینمن موفق شد داخل این دانشگاه شود و مسیر علمی فوقالعاده را ادامه دهد.

دانشگاه پرینستون

سالهای تحصیل در پرینستون، فاینمن به گفتن دستیار جان ویلر، یکی از پیشگامان فیزیک هستهای، فعالیت میکرد. در دهه ۱۹۴۰، آنها با همکاری یکدیگر نظریهای ارائه دادند که برهمکنش ذرات با ردار را بدون نیاز به میدانهای الکترومغناطیسی (همانند آنچه در نظریه کلاسیک ماکسول آمده) توضیح میداد. این نظریه که به نام نظریه جاذب ویلر-فاینمن شناخته شد، ایدهای انقلابی در فیزیک نظری به شمار میرفت.

اولین اراعه فاینمن در مورد این تحقیق در قالب سمینار برگزار شد که در آن دانشمندان برجای همانند آلبرت اینشتین، ولفگانگ پائولی و جان فون نویمان وجود داشتند. اگرچه نظریه ویلر-فاینمن به طور گسترده در فیزیک پذیرفته نشد، تأثیرات عمیقی بر گسترش مفاهیم تازه در الکترودینامیک و فیزیک کوانتومی گذاشت و به پیشرفت الکترودینامیک کوانتومی پشتیبانی کرد.

فاینمن در نهایت سال ۱۹۴۲ مدرک دکترایش را از پرینستون گرفت. او آخر-ش را با گفتن اصل کمترین کنش در مکانیک کوانتومی زیر نظر ویلر به آخر رساند. در این پژوهش، فاینمن مفهوم انتگرال مسیر را در چارچوب مکانیک کوانتومی بسط داد.

این پژوهش که ویلر مورد حمایتنیز بود، فاینمن را تشویق کرد دیدگاههای خلاقانه خود را در فیزیک کوانتومی گسترش دهد. را هحلهای به کاررفته در این آخر- به ابداع نمودارهای فاینمن منجر شد که ابزاری اساسی برای تجسم و محاسبه برهمکنشهای زیراتمی محسوب خواهد شد.

ازدواج با آرلین

یکی از شرایط پذیرفتن ریچارد فاینمن در دانشگاه پرینستون، مجرد ماندن او بود اما این شرط قانونی مانعی برای را بطه عاشقانهاش با نامزدش، آرلین گرینبام، نشد. فاینمن که عشق و وفاداری عمیقی به آرلین داشت، برخلاف فشارها، را بطه پنهانی خود را با او نگه داشت و به او قول داد بعد از دکترا با او از دواج خواهد کرد.

حتی وقتی که آرلین به بیماری سل مبتلا شد و پزشکان امید چندانی به به بود او نداشتند، فاینمن نهفقط پا بعد نکشید، بلکه این عشق و ضمانت او را به از دواج مصممتر کرد. سرانجام آنها سال ۱۹۴۲ با هم از دواج کردند.

فیزیکدان ریچارد فاینمن و پروژه منهتن

سال ۱۹۴۳، در بحبوحه جنگ جهانی دوم، بعد از دعوا غافلگیرانه نیروی هوایی و در یایی امپراتوری ژاپن به پایگاه در یایی ایالات متحده، ایالات متحده به طور رسمی داخل جنگ شد.

در این اتفاقات و با افزایش تهدیدات نظامی، دولت آمریکا تصمیم گرفت در رقابتی برای دستیابی به قدرتمندترین سلاحها، پروژه محرمانهای برای ساخت بمب اتمی اغاز کند. این پروژه که بعدا با نام پروژه منهتن شناخته شد، دقت تعداد بسیاری از فیزیکدانان و دانشمندان برجسته آن زمان را جلب کرد. در این زمان، از دانشمندان برجسته، از جمله ریچارد فاینمن، خواسته شد در این پروژه شرکت کند.

دانشمندان مطرحی از جمله نیلز بور، انریکو فرمی و جی. را برت اوپنهایمر در این پروژه شرکت کردند. اوپنهایمر فعالانه در هر ۲ جنبه علمی و مهندسی پروژه همکاری میکرد و آزمایشگاهی سری در لوسآلاموس در نیومکزیکو برای طراحی و ساخت بمب اتمی برقرار کرده بود. فاینمن در لوسآلاموس به این تیم تحقیقاتی پیوست و از اولین افرادی بود که به آزمایشگاه سری رسید.

در لوسآلاموس، فاینمن جوانترین رهبر گروه در قسمت نظری پروژه منهتن محسوب میشد و یقینا نقش محوری در پروژه نداشت. او همراه هانس بیته، رئیس این قسمت، فرمولی برای محاسبه انرژی آزادشده از انفجار هستهای تدوین کرد.

فاینمن این چنین مسئولیت محاسبات اولیه پروژه را برعهده گرفت و با ترکیب ماشینهای محاسباتی تا زه، IBM و نیروی انسانی، تلاش کرد حجم عظیم محاسبات عددی موردنیاز پروژه را پردازش کند.

او ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۵ ناظر نخستین انفجار بمب اتمی در نزدیکی آلاموگوردو، نیومکزیکو بود. هرچند اولین واکنشش سرشار از شوق بود، بعدا نگرانی و دلهرهای عمیق در مورد ویرانگری که او و همکارانش به جهان ارائه کرده بودند، در وجودش شکل گرفت.

پروژه ترینیتی

آرلین فاینمن سال ۱۹۴۵ از دنیا رفت و او در ساعتهای پایانی کنارش می بود. بعد از این فقدان، ریچارد کامل خود را وقف تحقیق و کار کرد. او در آزمایش هستهای ترینیتی نیز وجود داشت.

(ترینیتی نخستین آزمایش هستهای جهان بود که ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۵ توسط آمریکا انجام شد. این آزمایش بخشی از پروژه منهتن با مقصد گسترش بمبهای اتمی بود.)

طولی نکشید که آمریکا به ژاپن دعوا نظامی کرد. بمبهای اتمی بر سر مردم هیروشیما و ناکازاکی فرود آمدند. فاینمن که خودش را مسئول کشته شدن هزاران انسان بیگناه میدانست، خودش را سرزنش میکرد. این اتفاقات همراه با فوت پدرش در ۱۹۴۶، او را به افسردگی کشاند.

دستاوردهای فاینمن در الکترودینامیک کوانتومی و در یافت جایزه نوبل

بعد از آخر جنگ جهانی دوم، ریچارد فاینمن به خواست بیته به گفتن دانشیار در دانشگاه کرنل (۱۹۴۵-۱۹۵۰) مشغول به کار شد و به با زدید مسائل بنیادی الکترودینامیک کوانتومی پرداخت.

سالهای سپس که دانشمندان در دنیای پیچیده و اسرارآمیذ ذرات زیراتمی کاوش میکردند، دیدگاه بیهمتا او در مورد تعاملات ذرات به یکی از موضوعات داغ و پربحث در فیزیک تبدیل شد. سال ۱۹۵۰، فاینمن به گفتن استاد فیزیک نظری به مؤسسه فناوری کالیفرنیا (کلتک) پیوست و تا آخر عمر حرفهای خود همان جا ماند.

۵ دستاورد برجسته فاینمن در گسترش فیزیک مدرن نقش داشتند. نخستین و با اهمیتترین آنها اصلاح نواقص تئوریهای قبل در الکترودینامیک کوانتومی بود؛ نظریهای که تعاملات بین تابش الکترومغناطیسی (فوتونها) و ذرات زیراتمی با ردار همانند الکترونها و پوزیترونها را توضیح میدهد. سال ۱۹۴۸، فاینمن توانست مکانیک و الکترودینامیک کوانتومی را با زسازی کرده و تناقضات بیمعنی نظریههای قدیمی را حل کند.

دستاورد دوم او معارفه نمودارهای سادهای به نام نمودارهای فاینمن بود که برای سادهسازی و نمایش تعاملات پیچیده ذرات زیراتمی در نظریه الکترودینامیک کوانتومی طراحی شد. این نمودارها محاسبات مربوط به مشاهده و پیشبینی تعاملات ذرات را به قابلتوجهی ساده کردند.

اغاز دهه ۱۹۵۰، فاینمن توضیحی کوانتومی برای نظریه فوقسیالیته فیزیکدان روسی، لف د. لاندو، ارایه داد. او توانست حرکت شگفتانگیز هلیوم مایع در دماهای نزدیک به صفر مطلق را دقیقتر توضیح دهد. توضیح فاینمن به فهمیدن بهتر اتفاقهای کوانتومی در مواد در دماهای زیاد پایین پشتیبانی کرد و تأثیر بسیاری بر فیزیک ماده چگال و تحقیقات بعدی در این عرصه داشت.

سال ۱۹۵۸، او و فیزیکدان آمریکایی، موری گل-من، ی ابداع کردند که اتفاقهای مرتبط با نیروی ضعیف را توضیح میداد. این ابداع که به گسترش مدل استاندارد فیزیک ذرات پشتیبانی کرد، نقش مهمی در توضیح نحوه تعاملات و تغییرات ذرات داشت. این نظریه تبدیل گسترش نظریات جدیدی در مورد ساختار داخلی هادرونها و کوارکها شد.

جایزه نوبل فیزیک

ریچارد فاینمن سال ۱۹۶۵ به گفتن یکی از در یافتکنندگان جایزه نوبل فیزیک معارفه شد. او همراه جولیان شوینگر از ایالات متحده و سینایترو تومونوجا از ژاپن، جایزه نوبل را به خاطر کار در عرصه الکترودینامیک کوانتومی (QED) در یافت کرد. (۲ دانشمند دیگر از رهیافت متغیری برای حل معادلات الکترودینامیک کوانتومی منفعت گیری کرده بودند.)

علاوهبراین، سال ۱۹۶۸، فاینمن با گروهی از محققان در شتابدهنده خطی استنفورد روی پاشش شلیک الکترونهای پرانرژی به پروتونها کار میکرد. با این آزمایشها، به این نتیجه رسید که پروتونها از ذرات کوچکتری به نام پارتون را هاندازی شدهاند. پارتونها در واقع ذراتی فرضی در هسته اتمها بودند که بعدا کوارک نامیده شدند.

دستاوردهای علمی فاینمن فقط قسمت کوچکی از جایگاه عظیم او بین فیزیکدانها بود. شخصیت جسور او همیشه مورد تحسین قرار میگرفت. او محاسبهگری ماهر بود که با حل مسائل عددی پیچیده، بسیاری بر جامعه علمی میگذاشت.

تشخیص علت فاجعه چلنجر توسط فاینمن

۲۸ ژانویه ۱۹۸۶، شاتل فضایی چلنجر فقط ۷۳ ثانیه بعد از پرتاب، روبهرو دیدگان مردم آمریکا منفجر شد. این حادثه عل همه ۷ خدمه شاتل شد و جامعه علمی و فضایی آمریکا را در شوک و اندوه فروبرد.

بعد از این فاجعه، دولت ایالات متحده کمیسیون اختصاصی به نام کمیسیون را جرز را هاندازی کرد تا علت حادثه را با زدید کند. ریچارد فاینمن که آن زمان یکی از دانشمندان برجست و مورد احترام جامعه علمی شناخته میشد، برای عضویت در این کمیسیون انتخاب شد.

فاینمن اورینگهای چلنجر را با زدید کرد که برای عایقبندی در برابر گازهای داغ در اتصالات شاتل منفعتگیری میشد. او با آزمایشی ساده و نمادین تکهای از مواد سازنده این حلقهها را در لیوان آب یخ فروبرد و نشان داد در دمای پایین، انعطافپذیری این حلقهها از بین میرود.

این آزمایش به همه نشان داد دمای سرد روز پرتاب، و شکنندگی حلقهها شده و اجازه داده گازهای داغ از اتصالات ش نشت کنند که در نهایت تبدیل انفجار چلنجر شد. کمیسیون تحقیقاتی نیز در نهایت همین علت را علت انفجار چلنجر خبرداد.

علاقه به هنر

ریچارد فاینمن علاوهبر فعالیتهای علمی برجستهاش، علاقه بسیاری به هنر داشت و این جنبه از شخصیت او نقش مهمی در زندگیاش ایفا میکرد. او در جوانی مجذوب نقاشی شد و با تشویق اطرافیان آن را آموخت.

فاینمن ابتدا نقاشی را به گفتن سرگرمی اغاز کرد اما به مرور علاقهاش به آن جدیتر شد و حتی <a href="https://www.amusingplanet.com/۲۰۰۹/۱۲/sketches-and-paintings-by-richard.html" target="_blank" rel="noreferrer noopener nofollow"برخی آثارش را به نمایش گذاشت و توانست تعدادی را بفروشد. او معتقد بود هنر و علم را ههایی برای فهمید و با زتاب زیبایی جهان میباشند. به باور او هنر میتواند قوت مشاهده و خلاقیت را تحکیم کند؛ ویژگیهایی که برای دانشمندان نیز حیاتی میباشند.

علاقه فاینمن به هنر فقط محدود به نقاشی نبوده است. او به موسیقی نیز علاقه داشت و نواختن با نگو را با اشتیاق جستوجو میکرد. او نوازندهای آماتور می بود و وقتی که در برزیل می بود، در کارناوالهای خیابانی شرکت میکرد و با نگو مینواخت.

آخر زندگی

ریچارد فاینمن در سالهای پایانی زندگیاش به نوع نادری از سرطان شکم به نام لیپوسارکوم دچار شد که به آرامی او را تحلیل میبرد. او ابتدا سال ۱۹۷۸ تحت عمل جراحی قرار گرفت و پزشکان توموری به اندازه توپ فوتبال را از بدنش خارج کردند. حالت سلامتیاش تا مدتی تثبیت شد اما این بیماری در سالهای سپس شدیدتر برگشت.

فاینمن ناچار شد چندین عمل جراحی سخت را پشتسر بگذارد و چندین دفعه تحت در مانهای پزشکی طاقتفرسا قرار بگیرد. با وجود رنج جسمی شدید، روحیه سرسخت و کنجکاوی علمی او همچنان پابرجا بود؛ او حتی در دوره بیماری نیز به کارهای علمیاش ادامه میداد، به دانشگاه میرفت، به دانشجویانش پشتیبانی میکرد و مشغول گشتوگذار در دنیای علم می بود.

درنهایت، فاینمن ۱۵ فوریه ۱۹۸۸ در ۶۹ سالگی در بیمارستان لوسآنجلس در گذشت. مقبره او در التاندا کالیفرنیا قرار دارد.

به حرفهای دوستان و همکارانش او در لحظات آخر زندگیاش با اسایش و بدون هراس از مرگ به آن نگاه میکرد. حرفهای شده حتی در روزهای آخر، وقتی که پزشکان اظهار کرده بودند امکان در مان وجود ندارد، فاینمن همچنان از زندگی شاد و پرمعنایش سخن بگوید میکرد و معتقد بود جهان زیاد شگفتانگیز است.

جوایز و افتخارات ریچارد فاینمن

فاینمن در زندگی حرفهای خود جوایز و افتخارات بسیاری به دست آورد، با اهمیت ترین افتخارات او عبارتاند از

• جایزه نوبل فیزیک (۱۹۶۵) – فاینمن این جایزه را همراه جولیان شوینگر و سینایترو تومونوجا برای گسترش الکترودینامیک کوانتومی (QED) و حل مسائل مربوط به تعاملات بین تابش الکترومغناطیسی و ذرات با ردار زیراتمی در یافت کرد. این جایزه برای نظریهای بود که به طور قابلتوجهی فهمید ما را از فیزیک زیراتمی گسترش داد.
• جایزه آلبرت اینشتین (۱۹۵۴) – این که به افتخار آلبرت اینین نامگذاری شده، به علت سهم فاینمن در فیزیک نظری به او اهدا شد.
• مدال لورنتز (۱۹۶۵) – این مدال به گفتن یکی از برجستهترین جوایز فیزیک، به خاطر دستاوردهای برجسته در فیزیک نظری به فاینمن اعطا شد.
• عضویت در آکادمی ملی علوم ایالات متحده – فاینمن سال ۱۹۵۴ عضو این آکادمی علمی معتبر شد.
• جایزه اورستد (۱۹۷۲) – این جایزه را انجمن فیزیک آمریکا به خاطر تدریس برجسته و اثرگذار در حوزه فیزیک به فاینمن اهدا کرد. شیوه تدریس بیهمتا فاینمن و نحوه ارایه مباحث پیچیده به شکلی ساده و دلنشین در کلاسهای درس او را به چهرهای ماندگار در آموزش فیزیک تبدیل کرد.
• مدال ملی علم (۱۹۷۹) – فاینمن این مدال را به خاطر خدمات برجستهاش به علم و سرزمین از دست رئیسجمهور آمریکا در یافت کرد.
• جایزه ناحودا در ارتباطات علمی (۱۹۸۶) – این جایزه به علت توانایی بسیار فاینمن در ارایه و انتقال مفاهیم علمی به او تعلق گرفت.

علاوهبراین، زندگی ریچارد فاینمن الهامقسمت چندین نمایشنامه و فیلم سینمایی بوده؛ از جمله فیلم (۱۹۹۶) که به زندگی شخصی او پرداخته است. اینچنین سال ۲۰۰۵، عکس او روی تمبر ایالات متحده قرار گرفت.

برخی آثار ماندگار از ریچارد فاینمن

ریچارد فاینمن علاوهبر تحقیقات علمی، چندین کتاب مهم نوشت که تعداد بسیاری از آنها جزو محبوبترین آثار در حوزه فیزیک به شمار میروال. فهرست زیر شامل تعدادی از شناختهشدهترین کتابهای اوست که برخی در زمان حیاتش انتشار شد و برخی پس از مرگ او به چاپ رسید

‘, Mr.! این کتاب فاینمن زندگینامه، داستانها و خاطرات دلنشین او را با طنز و صمیمیت گفتن میکند.

? ادامهای بر کتاب خاطرات او که شامل تجربیاتش از با زدید فاجعه چلنجر میشود.

QED این کتاب نسخه ساده و قابلفهمیدن از نظریه الکترودینامیک کوانتومی برای علاقهمندان عادی است.

این مجموعه سخنرانیهای فاینمن که سال ۱۹۶۴، یکی معتبرترین منبعهای آموزشی فیزیک پایه است.

این کتاب به مسائل بنیادی فیزیک کوانتومی و تئوریهای فاینمن در این عرصه میپردازد.

این کتاب بعد از مرگ فاینمن انتشار شد و شامل دیدگاههای نوآورانه او در مورد محاسبات و علوم را یانه است.

این کتاب به مفاهیم گسترش یافتهای از فیزیک همانند نسبیت و فضا-زمان میپردازد.

زندگینامه ریچارد فاینمن

ریچارد فاینمن فیزیکدان و یکی از چهرههای برجسته پروژه منهتن بود و سپس نیز با پژوهشهای تأثیرگذارش به گسترش فیزیک مدرن پشتیبانی کرد. او اینچنین در با زدید فاجعه چلنجر نقشی کلیدی داشت و توانست علت دقیق این فاجعه را آشکار کند.

فاینمن به علت رویکرد سادهانگارانه و خلاقانهاش به علم، تواناییهای تدریسی بسیار و سبک بیپردهاش در ارتباطات علمی مورد احترام و محبوب بود.

سؤالات متداول