سفر به قبل؛ آپولو ۱۲ و کاوشگر نقشه‌بردار ۳ در یک قاب_آفتاب شرق

عینک سه‌بعدی قرمز-آبی خود را بگذارید و به قسمت غربی اقیانوس طوفان‌ها روی سطح ماه نگاهی بیندازید. این عکس سه‌بعدی، فضانورد مأموریت آپولو ۱۲، یعنی «پیت کنراد» را مشخص می کند که در نوامبر ۱۹۶۹ از فضاپیمای نقشه‌بردار ۳ (Surveyor 3) بازدید می‌کند.

منطقه اقیانوس طوفان‌ها که یکی از پهناورترین نواحی تاریک ماه به شمار می‌آید، درواقع یک حوضه عظیم و قدیمی آتشفشانی است که از بازالت راه اندازی شده و توسط فوران‌های آتشفشانی قبل پوشیده شده است.

در عکس روز ناسا چه می‌بینیم؟

Surveyor 3 نزدیک به ۲ و نیم سال پیش‌تر، در آوریل ۱۹۶۷، در دامنه داخلی یک دهانه کوچک فرود آمده می بود. در افق و آن‌سوی دیواره دهانه، ماژول قمری اینتریپید (Intrepid) آپولو ۱۲ دیده می‌شود که در فاصله کمتر از ۲۰۰ متر از کاوشگر Surveyor 3، در نزدیکی نقطه‌ای برای پیاده‌روی راحت، فرود آمده است.

این عکس سه‌بعدی با دقت از دو عکس مجزا (AS12-48-7134 و AS12-48-7133) که روی سطح ماه گرفته شده، ساخته شده است. این عکس‌ها با فاصله‌ای زیاد اندک، از دو زاویه گوناگون ثبت شده‌اند تا تفاوت فاصله بین دو چشم انسان را همانند‌سازی کرده و این نمای سه‌بعدی را تشکیل کنند.

آپولو ۱۲؛ دومین فرود موفق انسان بر ماه

مأموریت آپولو ۱۲ در ۱۴ نوامبر ۱۹۶۹ از مرکز فضایی کندی فلوریدا اغاز شد و بعد از برگشت پیروزی‌آمیز به زمین، در ۲۴ نوامبر ۱۹۶۹ به آخر رسید. این مأموریت به‌زمان ۱۰ روز و ۴ ساعت و ۳۶ دقیقه طول کشید و دومین مأموریت ناسا می بود که توانست انسان را با پیروزی روی ماه فرود بیاورد.

فضانوردان این مأموریت شامل «چارلز پیت کنراد» (فرمانده)، «آلن بین» (خلبان ماه‌نشین) و «ریچارد گوردن» (خلبان مداری) بودند.

آپولو ۱۲ با مقصد فرود دقیق‌تر در مکان اشکار‌شده در منطقه اقیانوس طوفان‌ها طراحی شد تا توانایی ناسا در فرود دقیق در مناطق خاص بازدید شود. یکی از اهداف مهم این مأموریت بازدید از کاوشگر Surveyor 3 می بود که دو سال پیش در سطح ماه فرود آمده می بود.

فضانوردان قطعاتی از این کاوشگر را به زمین بازگرداندند تا اثرات طویل‌زمان شرایط ماه بر تجهیزات بازدید شود. آنها این چنین نزدیک به ۳۴ کیلوگرم مثالهای سنگی و خاک ماه را جمع‌آوری کردند که اطلاعات ارزشمندی درمورد تاریخ زمین‌شناسی ماه اراعه داد.