سکته گوش ناگ‌هانی: علائم، دلایل و روش‌های درمان از دست رفتن شنوایی
مریم یزدانی
۲۸ دی ۱۴۰۲
۲۸ دی ۱۴۰۲ - ۱۷:۰۵
امکان دارد سال‌ها با شنوایی طبیعی زندگی کنید و ناگ‌هان یک روز از خواب بیدار شوید و متوجه شوید یکی از گوش‌های‌تان نمی‌شنود. همچنین ممکن است اختلال شنوایی خفیف داشته باشید و طی چند روز شنوایی‌تان را به طور کامل از دست بدهید. این پدیده که ناشنوایی حسی‌عصبی یا سکته گوش ناگ‌هانی نامیده می‌شود، معمولا در یک گوش و به ندرت در هر دو گوش رخ می‌دهد. این اتفاق می‌تواند شما را نگران کند و به دنبال راه‌های تشخیص و درمان بگردانید.
سکته گوش چیست؟
سکته گوش ناشی از اختلال در اندام‌های حسی گوش داخلی شکل می‌گیرد. افرادی که دچار ناشنوایی ناگ‌هانی می‌شوند، معمولا صبح زود و پس از بیدار شدن از خواب متوجه می‌شوند که شنوایی خود را از دست داده‌اند. برخی دیگر هنگام استفاده از گوشی تلفن با این مشکل روبرو می‌شوند. تعدادی از بیماران درست قبل از از دست دادن شنوایی، صدای انفجار بلندی را می‌شنوند.
خوشبختانه اکثر موارد سکته گوش موقتی و قابل درمان هستند. گاهی افراد مبتلا به پزشک مراجعه نمی‌کنند چون فکر می‌کنند شنوایی‌شان به دلیل حساسیت، عفونت سینوس، جرم گوش یا سایر بیماری‌های رایج کاهش یافته است. باید بدانید که علائم سکته گوش ناگ‌هانی نوعی اورژانس پزشکی است و باید بلافاصله به پزشک مراجعه کنید. در نیمی از بیماران معمولا یک تا دو هفته پس از سکته گوش، همه یا بخشی از شنوایی به طور خودکار برمی‌گردد، اما تأخیر در تشخیص و درمان می‌تواند اثر درمان را کاهش دهد. درمان به‌موقع حداقل شانس بهبود بخشی از شنوایی را افزایش می‌دهد.
شیوع سکته گوش
کارشناسان تخمین می‌زنند که سالانه از هر ۵۰۰۰ نفر، ۱ تا ۶ نفر دچار این عارضه می‌شوند. از آنجا که این بیماری معمولا بدون تشخیص رها می‌شود، تعداد موارد تازه هر سال بیش‌تر می‌شود. سکته گوش می‌تواند در هر سنی رخ دهد، اما بیش‌تر در بزرگ‌سالان و در اواخر دهه ۴۰ و اوایل دهه ۵۰ سالگی دیده می‌شود.
علت سکته گوش
بیش از ۹۰درصد موارد سکته گوش بدون علت آشکار است و تنها نزدیک به ۱۰درصد از افراد علت مشخصی دارند. عوامل مختلفی می‌توانند در بروز این بیماری نقش داشته باشند، از جمله
- عفونت‌های ویروسی و باک‌تریایی مانند بیماری لیم یا مننژیت باک‌تریایی
- صدمه به سر
- بیماری‌های خودایمنی مانند سندرم کوگان
- مصرف دارو‌های خاص برای درمان سرطان یا عفونت‌های شدید
- مشکلات جریان خون
- اختلالات عصبی مانند می‌گرن و مالتیپل اسکلروزیس
- بارو‌تروما یا عدم تعادل فشار بین گوش داخلی و بیرونی
- تومور روی عصب متصل‌کننده گوش به مغز
- اختلالات گوش داخلی مانند بیماری منیر
اکثر این موارد با علائمی همراه هستند که تشخیص را آسان می‌کنند. نکته دیگری که باید در نظر گرفته شود این است که افت شنوایی در یک گوش رخ داده یا در هر دو گوش. برای مثال اگر افت شنوایی در یک گوش باشد، احتمال وجود تومور روی عصب شنوایی باید رد شود. بیماری‌های خودایمنی نیز می‌توانند بر شنوایی یک یا هر دو گوش تأثیر بگذارند.
علائم سکته گوش
افراد مبتلا به سکته گوش ناگ‌هانی معمولا چندین علامت دارند، از جمله
- حس پر بودن گوش
- سرگیجه
- سکته گوش شبانه (معمولا پس از بیدار شدن متوجه می‌شوند)
- عدم تعادل
- زنگ‌زدن یا وزوز گوش
تشخیص سکته گوش
برای بازدید دقیق‌تر گوش باید به متخصص شنوایی یا متخصص گوش‌و‌حلق‌و‌بینی مراجعه کنید. اگر علائم سکته گوش ناگ‌هانی دارید، پزشک باید سایر عوامل ایجادکننده افت شنوایی مانند انسداد گوش ناشی از مایع یا جرم گوش را رد کند. برای تشخیص سکته گوش ناگ‌هانی بی‌علت، پزشک باید طی چند روز پس از آغاز علائم، آزمایش ادیوم‌تری تون خالص انجام دهد تا هر‌گونه افت شنوایی حسی‌عصبی را بررسی کند.
تست شنوایی‌سنجی دو مؤلفه دسی‌بل یا حجم صدا و فرکانس یا همان بلندی و می‌زان صدا را در نظر می‌گیرد. در واقع با شنوایی‌سنجی تون خالص پزشک متوجه می‌شود که بلندی صدا‌های زیر و بم چه مقدار باید باشد تا شما آن را بشنوید. یکی از نشانه‌های احتمالی سکته گوش، از دست دادن حداقل ۳۰ دسی‌بل در ۳ فرکانس متوالی طی ۷۲ ساعت است. این افت شنوایی شبیه به این است که شما یک مکالمه را به صورت پچ‌پچ بشنوید. از طرفی ممکن است تغییرات ناگ‌هانی و ظریف دیگری در شنوایی شکل بگیرد که تشخیص آن تست‌های دیگری نیاز دارد.
اگر بیماری شما تشخیص داده شود، به احتمال زیاد پزشک برای تشخیص علت زمینه‌ای آن آزمایش‌های اضافی تجویز می‌کند.
درمان سکته گوش
اکثر افراد مبتلا به سکته گوش به سرعت، معمولا یک تا دو هفته پس از این اتفاق، همه یا بخشی از شنوایی خود را بازیابی می‌کنند. درمان سکته گوش ناگ‌هانی با دقت بر اساس تشخیص پزشک انجام می‌شود. رایج‌ترین درمان بیماری، به‌خصوص وقتی علت آن آشکار نیست، استفاده از کورتیکواس‌تروئید‌ها است. استروئید‌ها می‌توانند الت‌هاب را درمان کنند و معمولا در کاهش الت‌هاب، ورم و پشتیبانی از بدن برای مبارزه با بیماری نقش دارند. در گذشته استروئید‌ها به صورت قرص مصرف می‌شدند، اما تزریق استروئید به گوش می‌انی نیز به اندازه مصرف خوراکی مؤثر است؛ دارو به سمت گوش داخلی حرکت می‌کند و برای افرادی سودمند است که نمی‌توانند استروئید خوراکی مصرف کنند یا از عوارض جانبی دارو پرهیز می‌کنند. استروئید‌ها برای اثربخشی بهتر باید هرچه سریع‌تر و حتی قبل از رسیدن نتیجه آزمایش مصرف شوند. درمانی که بیش از ۲ تا ۴ هفته به تأخیر بیفتد، می‌تواند با افت شنوایی دائمی همراه شود.
اگر پزشک علت زمینه‌ای بیماری را تشخیص دهد، ممکن است درمان‌های اضافی تجویز کند. برای مثال اگر علت سکته گوش عفونت باشد، ممکن است پزشک آنتی‌بیوتیک تجویز کند. اگر دارو‌های دریافتی برای گوش زیان‌آور بوده باشند، ممکن است پزشک آن دارو را قطع کند. اگر بیماری خودایمنی به دلیل حمله سیستم ایمنی به گوش داخلی شده باشد، ممکن است پزشک برای سرکوب ایمنی دارو تجویز کند.
<div class="bs-shortcode-alert alert alert-info"در مواردی همانند افت شنوایی شدید، بی‌تأثیر بودن درمان یا سکته گوش دوطرفه، ممکن است پزشک سمعک یا کاشت حلزون را تجویز کند.
