یک استاد متخصص زیست‌پیری‌شناسی مولکولی باور دارد که ما در ابتدای مسیر حرکت به‌سمت جلوگیری از پیری قرار داریم. مطابق فرضیه و محاسبات او، طول عمر انسان می‌تواند با دستاوردهای علمی و فناوری به ۲۰ هزار سال برسد. یقیناً برای دستیابی به این مقصد به بازسازی DNA و برنامه‌ریزی مجدد سلول‌های بدن نیاز داریم.

«ژائو پدرو دماگالیس»، استاد زیست‌پیری‌شناسی مولکولی در مؤسسه التهاب و پیری دانشگاه بیرمنگام انگلیس در او مباحثه با مجله Scientific American درمورد ابزارهای ملزوم برای تحول حالت پیری انسان سخن بگویید کرده است. در شرایطی که پیش‌تر آینده‌پژوهان درمورد افزایش طول عمر انسان به ۱۰۰۰ سال سخن بگویید کرده بودند، دماگالیس سقف پیش‌بینی خود را ۲۰ هزار سال می‌داند.

طول عمر ۲۰ هزار ساله با اصلاح بیولوژی انسان در سطح سلول و DNA

دماگالیس می‌گوید: «من چند سال پیش محاسباتی انجام دادم و فهمید شدم که اگر بتوانیم مشکل پیری در انسان‌ها را درمان کنیم، میانگین طول عمر به بیشتر از ۱۰۰۰ سال می‌رسد. حداکثر طول عمر هم می‌تواند بدون در نظر گرفتن تصادفات و تلفات خشن، به ۲۰ هزار سال برسد.»

یقیناً دماگالیس اذعان دارد که برای رسیدن به این مقصد باید بیولوژی خودمان را اصلاح کنیم تا سرطان از بین برود و از گزند عمل های نامطلوب کد ژنتیکی خود در امان بمانیم. او معتقد است که یک روز می‌توانیم به این سطح برسیم، تنها باید صبر کنیم و چشم به راه پیشرفت‌ها بمانیم.

استاد دانشگاه بیرمنگام می‌گوید فناوری‌های تازه می‌تواند پیری را در سطح سلولی از بین ببرد، DNA را ترمیم کند و سلول‌ها را به‌نحوی تحول دهد که فرایند پیری به‌شکل زیاد متغیری رقم بخورد. او توضیح می‌دهد:

«فرضیه من این است که ما در DNA خود مجموعه‌ای زیاد پیچیده از برنامه‌های همانند کامپیوتر داریم که ما را به انسانی بزرگسال تبدیل می‌کنند. اما احتمالا برخی از این برنامه‌ها، با ورود به مرحله های متأخر زندگی، خسارت‌آور باشند.»

تحول این برنامه‌ها می‌تواند راهکاری برای مقابله با پیری محسوب شود. دماگالیس می‌گوید کلید کار در یافتن داروی مهم بعدی نیست، هرچند برخی داروها به افزایش طول عمر پشتیبانی شایانی کرده‌اند. برای دستیابی به این طول عمرهای زیاد طویل باید از طریق برنامه‌ریزی مجدد سلول‌ها و ژن‌ها، پیری را در سطح سلولی از بین ببریم.

دماگالیس که تحقیقاتی روی حیوانات انجام داده است، می‌گوید در مقابله با سرطان و پیری، توانایی برخی موجودات در روبه رو با تخریب DNA و ترمیم آن حائز اهمیت است. او باور دارد که حداقل به‌لحاظ تئوری می‌توان نرم‌افزار ژنتیک انسان را بازنویسی و بیولوژی بشر را بازطراحی کرد.