فرزاد مؤتمن: سینمای مدرن ابزاری برای مقابله با جنگ و حمایت از فلسطین است

فرزاد مؤتمن کارگردان و محقق سینما در نشست انتقال تجربه نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، تفاوت‌های بنیادین سینمای کلاسیک و مدرن را تشریح کرد. وی بیان داشت که سینمای کلاسیک با روایتی خطی و گره‌گشایی نهایی همراه است، در حالی که سینمای مدرن توالی روایی را می‌شکند، از ابهام بهره می‌برد و مخاطب را به تفکر فعال می‌اندازد.

مؤتمن بر ماهیت اصلی سینما به‌عنوان ترکیب تصویر و صدا برای خلق اتمسفر تأکید کرد و به فیلم مردی با دوربین فیلمبرداری ژیگاورتوف به‌عنوان نمونه‌ای از رهایی سینما از ادبیات و تئا‌تر اشاره نمود. او سینمای مدرن را روشی دانست که فاصله‌ای بین مخاطب و اثر ایجاد می‌کند تا برخورد عقلانی به‌جای واکنش عاطفی محقق شود.

این کارگردان از ژان‌لوک گدار به‌عنوان پیشوایی در سینمای ضد‌جنگ نام برد که در آثارش درباره فلسطین، به مسائلی پرداخته که سینمای جریان اصلی از آن‌ها غافل بوده است. مؤتمن با اشاره به فیلم قایق نجات هیچکاک، هشدار داد که سینمای جنگ می‌تواند در خدمت تبلیغات قرار گیرد، اگرچه برخی آثار با وجوه تبلیغاتی همچنان ارزش سینمایی دارند.

وی جنگ جهانی دوم را نقطه عطف ظهور سینمای مدرن معرفی کرد که با تغییر نگاه انسان به جهان، روایات غیر‌خطی و پایان‌های باز را به وجود آورد. مؤتمن دلیل نساختن فیلمی درباره فلسطین را مسیر‌های دولتی و سازمانی دانست و ترجیح داد به‌عنوان فیلم‌سازی مستقل با پژوهش می‌دانی به این موضوع بپردازد.

در پایان مؤتمن اعلام کرد دلم با مردم فلسطین است و از جنبش جهانی حمایت از فلسطین در اروپا، آمریکا، آمریکای لاتین و ژاپن دفاع نمود که پس از سال‌ها بی‌توجه‌ی، امروز با پرچم فلسطین به می‌دان آمده‌اند.