فرهاد مجیدی؛ از راهنمایی کلبا تا تمرینهای جدید در امارات

فرهاد مجیدی؛ از راهنمایی کلبا تا تمرینهای جدید در امارات, فرهاد مجیدی، جنگ خستهن سپری یک و نیم سال است که مسیر دبی به کلبا را بهعنوان رانندگی میکند.

ملی فوتبال ایران در دهه ۱۹۸۰ و حضور وی در تیمهای بزرگ امارات که جذب مربیهای دیگری به این شد، مجیدی پس از یکسال از جدایی از کلبا، مسئولیت هدایت تیم البطائح را بر عهده گرفت.البطائح، تیمی نوظهور در لیگ برتر امارات است که به از شده توسط رقبا، در ابتدای ạ độ خود تعداد زیادی از باشگاههای بزرگ و معتبر امارات را در á خود گذاشته است.

را به تالم القمá کردند؛ او پات بازیکن حاضر در لیگ امارات است که برای الوصل، النصر و الاهلی و با العین فاتح لیگ قهرمانان آسیا شده است.مجیدی در امارات همیشه تحت^- دقت هواداران فوتبال و توقع متم é ابوظبی الریاضیه و دبی اسپورت بوده است و روزنامه نگاران نیز é خود را به او اختصاص دادهاند.

به همین دلیل، خوش میشد که فرهاد در دویمین باشگاه خود در لیگ امارات حضور یابد؛ چرا که این موقعیت یک é است که در میان مربیان ایرانی، بهویژه کاپیتان اسبق و مربی قبلی ناکامی آبیها، بهعنوان یک در نظر گرفته میشود.ح जबकि موقعیت به تنهایی یک دستاورد محسوب نمیشود، اما با در نظر گرفتن مربیان برجسته مشغول در لیگ امارات و سایر لیگهای معتبر حاشیه خلیج فارس — نظیر عربستان و قطر — و تعدادỏ محدود مربیانی که از کشورهای مشابه ایران به این می.ند، انتخاب دوباره مجیدی یک ایجرب مثبت و محوری به حساب میآید.ممکن است یزیدی استقلال-مانده باشن که فرهاد در زمانی که استقلال را به الوصل ترک کرد، درضمن دعوا استقلالی درخشید و با سبک نزدیک به بازی سریع، ستاره محبوب هواداران شد.

او در سال ۱۳۷۹ و درمقابل رقابتهای باشگاهی با موافقت به الوصل پیوست تا استقلال یک از هزینه ترانسفر او بگریزد و در حالی که بود که او به زودی به ایران باز گردد، با وجود دورهٔ کوتاه او در راپیدوین اتریش، دبی به łż_ خانهٔ دوم و شهر مجیدی تبدیل شد که برای هواداران الوصل نیز، به استقلالیها، یک اسطورهای محسوب میشود.ظاهراً هدف نهایی مجیدی پیوستن به یک تیم بزرگ اماراتی و کسب پیروزی با کلوبی مانند الوصل است که یند به استقلال ن ندهد، اما الوصلیهای قدما تا به اسم لا میęند.

شاید وقتی در دبی اسپورت در پاسخ به خبرنگار اماراتی یقهاش را صاف کرد و گفت تا�� ş، به این انتقال احتمالی و دومینوی دیوانهکننده فکر میکرد؛ به تیمی با امکانات بیشتر که ژن قهرمانی داشته باشد، تیمی متفاوت با کلبا و البطائح که با وجود اهمیت رهبری آنها توسط یک مربی ایرانی، بهعنوان فوتبال امارات در نظر گرفته نمیشود و هیچوقت برای قهرمانی نبردند.بنابراین، اگر بطائح را در لیگ فوتبال امارات حفظ کند و سال آینده سر به یک باشگاه نوآور بیاورد و آن زمان برنامهاش را برای قهرمانی دیگر تدبیر کند، نباید تعجب کرد؛ این مسیر حرکت طبیعی بازیکن محبوب اسبق و مربی کار فوتبال ایران در کشوری است که یکی از ۱۴ صندلی فنی مهم لیک گران قیمت خود را به سپرده تا او دوباره با کاغذی لوله شده در دست، در.

سبز تمرینی بطائح جولان دهد.او در مسیر طولانی با تحمل رنج و از سر گراندن هراس قدم زده و با پایان یک راه جاده، فرد دیگری را انتخاب کرده.

ستاره خوشقیاف ایی که برای همقطاران پرشمایشش، یک مربی دست و پا چالفت بهنظر میرسید اما طوری با سختیها مقابله کرد که هیچکس فکر نمیکرد تصویری از یک معتاد به از افراطی در لیگ ایران، یک سرمربی میانهرو و هم در اتحاد کلبا و اکنون یک خوشبین افراطی پیش از موفقیتی که قرار است برای باشگاه تازه به ارمغان بیاورد.

چیزی که تا این í بیش از یک گمان نیست اما حتماً قرار است از راه برسد.آرزوهای کم و زیاد در تخیل راننده سریعی که برای شروع یک چالش سریع در زندگی حرفهای صبح زود از سمت دبی میآید و تا دفتر کار او صرفاً به این فکر میگردد، همراه با صدای خواننده زیباست، ولی خب خطرناک، گیراست ولی درد دارد!