مارینر ۱۰، اولین کاوشگر به عطارد_آفتاب شرق

۲۹ مارس ۱۹۷۴، مارینر ۱۰ اولین کاوشگری شد که به سیاره عطارد رسید.

مارینر ۱۰

مارینر ۱۰ از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۵ سه‌بار از عطارد عبور کرد و سپس گاز کنترل نگرش همه شد. این کاوشگر با ۲۷۰۰ عکس، عطارد را به‌گفتن دنیایی با دهانه‌های زیاد و جرمی زیاد زیاد تر از آنچه فکر می‌شد نشان داد.

این چنین نشان داد که عطارد دارای یک هسته آهنی است که ۷۵ درصد از کل سیاره را راه اندازی می‌دهد.

مارینر ۱۰ علاوه‌ بر این که اولین کاوشگر به عطارد می بود، چند اولین دیگر را نیز رقم زد. این اولین فضاپیما با قابلیت عکس‌برداری می بود و این چنین اولین جرمی می بود که از گرانش سیاره دیگر برای حرکت پشتیبانی گرفت.

این کاوشگر همانند دیگر مارینرها ساختار هشت وجهی داشت و دارای سلول‌های خورشیدی، یک باتری برای قوت الکتریکی، موتورهای جت با گاز نیتروژن، رادیو و راکتی با سوخت هیدروژن برای اصلاح مسیر می بود.

یافته‌های کاوشگر

مارینر ۱۰ در طول پرواز خود در زهره، شواهدی از ابرهای درحال چرخش و میدان مغناطیسی زیاد ضعیف را کشف کرد. این چنین با منفعت گیری از یک فیلتر نزدیک به فرابنفش، از ابرهای شورون زهره عکس گرفت و مطالعات جوی فرد دیگر را انجام داد.

این فضاپیما سه‌بار از کنار عطارد عبور کرد و هر سه‌بار یک سمت عطارد در معرض نور خورشید می بود، به این علت فقط توانست ۴۰ تا ۴۵ درصد از سطح عطارد را نقشه‌برداری کند.

تصاویر سطحی کم و بیش همانند ماه را نشان داد، اما پشتیبانی بزرگی به فهمیدن عطارد کرد، که سطح آن از طریق رصد تلسکوپی با پیروزی انجام نشده می بود.

مناطق نقشه‌برداری‌شده شامل اکثر یا همه چهارگوش‌های شکسپیر، بتهوون، کویپر، میکل آنژ، تولستوی و دیسکاوری، نیمی از چهارگوش باخ و ویکتوریا و قسمت‌های کوچکی از نرودا و لیگوریا بودند.

مارینر ۱۰ این چنین کشف کرد که عطارد دارای اتمسفر ضعیفی است که عمدتاً از هلیوم راه اندازی شده است. این چنین یک میدان مغناطیسی و یک هسته بزرگ غنی از آهن دارد.

خوانش‌های رادیومتر آن مشخص می کند که عطارد دمای شبانه ۱۸۳- درجه سانتی‌گراد و حداکثر دمای روز ۱۸۷ درجه سانتی‌گراد دارد.

این کاوشگر سرانجام در ۲۴ مارس ۱۹۷۵ غیرفعال شد، اما هم چنان در مدار می‌چرخد.