به گزارش آفتاب شرق
درمان زخمهای عمیق، مزمن و غیرقابلدسترس یکی از مسائل بزرگ در علم پزشکی محسوب میشود. محققان مؤسسه نوآوریهای زیستپزشکی تراساکی آمریکا برای تسلط بر این قضیه، یک هیدروژل تزریقی تازه گسترش دادهاند که از ترکیب پروتئینهای ابریشم و عصاره گیاه کودزو به دست میآید. این زیستماده در آزمایشگاه توانست بافتهای صدمهدیده را به شدت ترمیم کند.
به گزارش Phys، مهندسی زیستمواد نقش محوری و مهمی در پیشبرد درمانهای ترمیمی ایفا میکند، اما پزشکان همیشه با محدودیتهای بزرگی روبه رو بودهاند. پلیمرهای مصنوعی اگرچه پایداری مکانیکی خوبی دارند، اما فاقد سیگنالهای بیولوژیکی می باشند و در برخی موارد، محصولات جانبی اسیدی و مضری تشکیل میکنند.
از نظر دیگر، پلیمرهای طبیعی همانند پروتئین ابریشم سازگاری بالایی با بدن دارند، اما طبق معمولً از نظر مکانیکی ضعیف و شکننده می باشند. محققان برای حل این مشکل، دو ماده طبیعی و قوی را با یکدیگر ترکیب کردند. ماده اول فیبروئین ابریشم است که از پیله کرم ابریشم گرفته میشود و بدن انسان آن را به خوبی تحمل میکند. ماده دوم پوئرارین (Puerarin) نام دارد؛ یک ترکیب زیستفعال و قوی که دانشمندان آن را از ریشه گیاه کودزو استخراج میکنند و خواص آنتیاکسیدانی و ضدالتهابی بسیارای دارد.
ترمیم زخمها با هیدروژل تزریقی تازه
دانشمندان برای تشکیل یک هیدروژل مستحکم، به جای منفعت گیری از عکس العملهای شیمیایی پیچیده که به گمان زیادً سمی می باشند، به پیوندهای فیزیکی روی آوردند. آنها پنج فرمول گوناگون را با غلظتهای افزایشی پوئرارین (از ۱ تا ۵ درصد) در ترکیب با غلظت ثابتی از فیبروئین ابریشم به دقت آزمایش کردند.
آخرین اخبار
نتایج مشخص می کند عصاره گیاه کودزو از طریق پیوند هیدروژنی، شبکه هیدروژل را زیاد تحکیم میکند. این فرایند بدون این که ساختار پروتئینی ابریشم را تحول دهد، پایداری مکانیکی آن را فراهم میکند. هرچه غلظت پوئرارین زیاد تر باشد، شبکههای داخلی متراکمتری شکل میگیرند و استحکام مواد افزایش مییابد.
کارکرد این هیدروژل در آزمایشها فراتر از انتظارات اولیه می بود و توانست سلولها را برای بازسازی سریع تحریک کند. وقتی که محققان سلولهای پوست انسان را در معرض این هیدروژلها قرار دادند، بقای سلولی از همان روز اول به بیشتر از ۹۵ درصد رسید و هیچگونه نشانهای از سمیت در هیچکدام از فرمولهای آزمایششده مشاهده نشد. سلولهایی که با این ماده کشت داده شدند، موفق شدند در همه فرمولها، بستهشدن کامل زخم را در ۷۲ ساعت محقق کنند. بیشترین غلظت پوئرارین نیز توانست نزدیک به ۶۰ درصد از فرایند ترمیم زخم را در همان ۲۴ ساعت نخست به آخر رساند؛ این چنین سرعتی تأثیر بسیاری بر جلوگیری از عفونتها و تسریع روال بهبودی بیماران خواهد گذاشت.
یکی از برجستهترین ویژگیهای این زیستماده، توانایی آن برای تحول شکل تحت سختی و برگشت سریع به حالت اولیه است. این هیدروژل میتواند از طریق یک سوزن زیاد نازک جریان یابد و به محض تزریق در محل مورد نظر، ساختار ژلهای خود را مجدد به دست آورد.
یافتههای این پژوهش در ژورنال ACS Omega انتشار شده است.
دسته بندی مطالب
اخبار سلامتی
