وابسته به فناوری و همه‌گیری علتافزایش اضطراب در نوجوانان شده است_آفتاب شرق

یک کتاب تازه، ادعا دارد که وابستگی بیشتر از حد نوجوانان به ابزارهای هوشمند و وقوع همه‌گیری کووید-۱۹ علتافزایش اضطراب نسل جوان به نحوه زیاد چشمگیری شده است؛ اما خوشبختانه تا این مدت راهکارهایی برای از بین بردن این معضل وجود دارد.

امبر چندلر، یک معلم مدرسه و پژوهشگر حوزه آموزش کودکان و نوجوانان است که چندین کتاب تا به امروز در کارنامه خود دارد. تازه ترین تاثییر او، به تاثییر فناوری و همه‌گیری کووید-۱۹ روی نسل تازه و کارکرد آنها می‌پردازد. ازمایش ها او مشخص می کند که نوجوانان امروزی سطح زیاد بالایی از اضطراب را حس می‌کنند که می‌تواند چالش‌های بسیاری برای خود آن‌ها، والدین و آموزگاران تشکیل نماید.

راهکارهایی برای افت اضطراب نوجوانان امروزی

یکی از راهکارهای اشاره شده در کتاب تازه چندلر، افت زمان منفعت گیری از تلفنهای هوشمند توسط والدین است تا بتوانند زمان بیشتری برای تعامل با فرزندان خود داشته باشند. این چنین پیشنهاد شده است تا کودکان و نوجوانان نیز پیش از خواب، از وسایل هوشمند به‌خصوص گوشی منفعت گیری نکنند و والدین هم تمرکز بیشتری روی بهداشت خواب آن‌ها داشته باشند.

تلفنهای هوشمند تنها تقصیر کار مهم افزایش اضطراب در نوجوانان امروزی نیستند و انگارً همه‌گیری کووید-۱۹ هم تاثییر بسزایی در این معضل داشته است. چندلر معتقد است که وقوع پاندمی علتشد تا تعداد بسیاری از کودکان نتوانند در زمان مناسب به گسترش توانایی‌های اجتماعی خود بپردازند و اکنون با قرارگیری در محیط‌های جمعی همانند مدرسه، مضطرب و پریشان خواهد شد.

از ابتدای ۲۰۲۰ تا اواخر ۲۰۲۲، ربط از طریق شبکه‌های اجتماعی و مطلب‌رسان‌ها، جای خود را به مکالمه حضوری و تعامل اجتماعی بین تعداد بسیاری از نوجوانان داد؛ در نتیجه اکنون تعداد بسیاری از آن‌ها توانایی بیشتری در ربط مجازی در قیاس با دنیای واقعی از خود نشان خواهند داد. این نوشته به حدی دلواپس‌کننده بوده که عکس العمل دولت‌ها و نهادهای حمایتاز کودکان را در پی داشته است. برای مثال استرالیا اخیراً وجود افراد زیر ۱۶ سال در شبکه‌های اجتماعی را ممنوع اظهار کرده و انتظار می‌رود چندین سرزمین دیگر هم محدودیت‌های شبیه در آینده را اجرا نمایند.

از نظر چندلر، ماهیت اعتیادآور شبکه‌های اجتماعی علتابراز بحران در توانایی‌های ارتباطی نوجوانان شده و ماموریت والدین است تا هرچه سریعتر از صدمه زیاد تر به فرزندان خود جلوگیری کنند. افزایش آگاهی حوالی زیان های منفعت گیری زیاد از ابزارهای دیجیتال، به‌خصوص در اوقات فراغت، اکنون روی دوش مدارس و معلمان قرار گرفته؛ اما انگارً کوششها به قدر کافی موثر واقع نشده است. چندلر باور دارد که دولت‌ها باید ماهیت اعتیادآور شبکه‌های اجتماعی را به رسمیت بشناسند تا پتانسیل صدمه‌زایی آن‌‌ها در جامعه پر‌رنگ‌تر شود.