دکتر سیدحسن امامی رضوی، پزشک جراح و دبیر فرهنگستان علوم پزشکی ایران، در گفتگو با آفتاب شرق به مناسبت چهل و پنجمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، از وضعیت بهداشتی و درمانی در دوران پهلوی و تحولات پس از انقلاب سخن گفت.
او بیان کرد پیش از انقلاب اسلامی نگاه عدلمحورانه در نظام سلامت وجود نداشت و بیعدالتی بین شهر و روستا کاملا مشهود بود. در دهه ۱۳۵۰ به دلیل نبود زیرساختهای آموزش پزشکی، پزشکان از هند و پاکستان به ایران دعوت شدند که دوره پزشکی ۵ ساله تئوری (MBBS) را گذراندند و کارورزی بالینی نداشتند.
دکتر امامی رضوی خاطرهای را روایت کرد در سالهای پیش از انقلاب، یک جراح هندی در بیمارستان کنگاور بدون تجربه قبلی عمل جراحی را تنها با مطالعه کتاب انجام میداد که میتوانست عارضه همیشگی برای بیمار ایجاد کند. همچنین پزشکان خارجی زبان فارسی را نمیدانستند و اغلب نسخههای تکراری و ثابت تجویز میکردند.
وی افزود در دوران پهلوی برای درمانهای تخصصی بیماران ارز داده شده و به خارج اعزام میشدند، در حالی که امروزه تقریبا هیچ درمان و عمل جراحیای در جهان نیست که در ایران انجام نشود.
دکتر امامی رضوی به آمارها اشاره کرد امید به زندگی از ۵۵ سال پیش از انقلاب به بیش از ۷۵ سال رسیده، مرگومیر مادران باردار از بیش از ۲۰۰ در ۱۰۰ هزار به کمتر از ۲۰ در ۱۰۰ هزار کاهش یافته، و پوشش واکسیناسیون از زیر ۲۰ درصد به ۹۹ درصد ارتقا یافته است.
آخرین اخبار
- چطور فروشگاه اینترنتی معتبر را شناسایی کنیم
- راهنمای جامع استایلینگ با بدلیجات ترند؛ چطور مثل یک مدل پینترستی لباس بپوشیم؟
- بازتاب راهکارهای نوین خرید اقساطی پرچمداران دیجیتال در رسانههای اقتصادی و فناوری
- راهنمای جامع استایلینگ با بدلیجات ترند؛ چطور مثل یک مدل پینترستی لباس بپوشیم؟
- نگهداری فصلی ساختمان؛ چرا نماشویی دوره ای بخشی از یک برنامه نگهداری اصولی است؟
او تأکید کرد رشد ۸ برابری دانشگاههای علوم پزشکی، دستیابی ایران به رتبه ۱۵ جهانی در تولید علم، و راهاندازی شبکه بهداشتی در طول جنگ تحمیلی از دستاوردهای نظام سلامت پس از انقلاب است. دکتر امامی رضوی گفت این پیشرفتها با گذر زمان و بدون انقلاب امکانپذیر نبود، چرا که در ۲۰۰ سال حکومت پادشاهی و در کشورهای همسایه چنین تحولی رخ نداده است.
در پایان وی تصریح کرد بیان دستاوردها به معنای انکار مشکلات فعلی نیست، اما اجرای سیاستهای کلی سلامت ابلاغی از رهبر معظم انقلاب، چراغ راه حفظ و ارتقای این دستاوردها است.