کشف راهی برای تحکیم یادگیری ریاضی با تحریک الکتریکی ضعیف مغز_آفتاب شرق

دانشمندان در مطالعه جدیدی نشان داده‌اند که تحریک الکتریکی ضعیف شبکه‌های عصبی مغز می‌تواند علتبهبود یادگیری ریاضی شود.

بر پایه پژوهشی که در ژورنال علمی PLOS Biology انتشار شده، پژوهشگران به سرپرستی پروفسور «روی کوهن کادوش» از دانشگاه ساری بریتانیا (University of Surrey)، فهمید شده‌اند که قوت ربط بین قسمت‌هایی از مغز می‌تواند مقدار پیروزی افراد در یادگیری ریاضی را پیش‌بینی کند.

آنها این چنین نشان داده‌اند که تحریک الکتریکی ضعیف این نواحی می‌تواند توانمندیهای ریاضی را در برخی افراد افزایش دهد.

تاثییر تحریک الکتریکی مغز بر یادگیری ریاضی

در این تحقیق، ۷۲ شرکت‌کننده در یک دوره پنج‌روزه حل مسائل ریاضی شرکت کردند. طی این زمان، آنها زمان حل مسائل گوناگون که بعضی اوقات نیاز به محاسبه و بعضی اوقات به نگه داری کردن داشته، تحت تحریک الکتریکی ضعیف مغزی قرار گرفتند. این تحریک در نواحی مختلفی از مغز آنها اعمال شده، از جمله قشر خلفی‌جانبی پیش‌پیشانی (dlPFC) که با عملکردهای اجرایی و محاسباتی در ربط است و قشر آهیانه‌ای پسین (PPC) که در بازیابی حافظه نقش دارد.

علاوه‌براین، پژوهشگران با منفعت گیری از تکنیک طیف‌نگاری با تشدید مغناطیسی، سطح دو ماده شیمیایی مهم مغز یعنی گلوتامات و GABA را نیز اندازه‌گیری کردند. این مواد به گفتن شاخص‌هایی برای ظرفیت جاری مغز در یادگیری و تحول شناخته خواهد شد.

نتایج تحقیق نشان داده افرادی که از ابتدا ربط نیرومندتری بین dlPFC ،PPC و هیپوکامپ (قسمت مرتبط با حافظه طویل مدت و تعمیم الگوریتم‌ها) داشته‌اند، در حل مسائل محاسباتی کارکرد بهتری از خود نشان داده‌اند. بااین‌حال، این ربط در مسائل نگه داری‌کردنی چندان مؤثر نبوده است.

مسئله دلنشین این که در افراد با ربط ضعیف‌تر بین dlPFC و PPC، بعد از تحریک مغزی در ناحیه dlPFC، پیشرفت چشمگیری در یادگیری محاسباتی مشاهده شده است. پژوهشگران می‌گویند این یافته‌ها می‌تواند به منفعت گیری از تحریک مغزی به‌گفتن روشی برای پشتیبانی به یادگیری ریاضی در افرادی که از نظر زیستی با چالش‌هایی مواجه می باشند، منجر شود.

آنها این چنین به ربط پیچیده‌ای بین شیمی مغز، انعطاف‌پذیری عصبی و تعامل بین نواحی مرتبط با حافظه و کارکرد اجرایی اشاره کردند که نیاز به بازدید‌های دقیق‌تری دارد. به حرف های محققان، مطالعات آینده باید بازدید کنند که آیا این چنین رویکردهایی می‌توانند در خارج از محیط آزمایشگاهی نیز سودمند باشند یا خیر.