آشکار است صدمه روحی بعد از فقدان والدین، فقط قسمتی از رنج تحمیل شده بر این کودکان است. مسیر زندگی این کودکان در سیاهی جنگ اگر نگوییم سیاه می‌شود، حتما خاکستری می‌شود؛ چرا که این کودکان   در ساده‌انگارانه‌ترین نظر به حالت تحمیل شده بر آن‌ها، دچار اختلالات روانی خواهد شد.

در این راستا، داوود فتحی، روانشناس کودک و نوجوان در گفتگو با خبرفوری”اظهار داشت”: همه کودکانی در بستر جامعه دچار جنگ قرار دارند در معرض صدمه روانی قرار دارند؛ با اینحال، به هر میزانی که این کودکان به کانون بحران نزدیک باشند همانند از دست دادن والدین، صدمه بیشتری فهمید آنان است.

فتحی در ادامه گفت: لذا، همه کودکان در بستر جنگ قربانی محسوب خواهد شد، زخم عمیق جنگ بر روح کودکان شامل همه فرزندان این سرزمین می‌شود، چه کودکانی که فقط صدای بمباران و فعالیت پدافندها را می‌شنوند و چه کودکانی که دچار صدمه جسمانی شده‌اند و یا زیر آوار محبوس بوده‌اند و در نهایت چه کودکانی که والدین خود را از دست خواهند داد.

اختلالات روانی شایع و نشانه‌های آن

در راستای شناخت صدمه‌های روانی داخل شده بر این کودکان، فتحی اظهار داشت: شوک، حملات وحشت (پنیک)، افسردگی و اختلال استرس بعد‌از صدمه (PTSD)، از صدمه‌های رایج داخل شده بر کودکان در این شرایط می‌باشند که نشانه‌های آن شامل کابوس دیدن، خیره شدن، بهانه‌گیری و تحول محسوس در حرکت معمول کودک است.

با اینحال شرایط برای کودکانی که والدین خود را از دست داده‌اند و سرپرستی برای آنها وجود ندارد، متفاوت خواهد می بود و برای زیستن نیاز به پذیرفتن در محیط‌های نهادی همانند بهزیستی، دارند.  

در این رابطه، موسوی چلک، معاون سلامت اجتماعی سازمان بهزیستی سرزمین در گفتگو با خبرفوری اظهار داشت: همه کودکانی که در شرایط بحران به روش دائم یا موقت سرپرستشان را از دست خواهند داد یا سرپرستشان به واسطه مجروحیت در بیمارستان بستری شوند، بهزیستی از روز اول رایگان آن‌ها را با هماهنگی مرجع قضایی پذیرفتن می‌کند و در همه مرحله های اقامت از خدمات مددکار‌ی اجتماعی و روانشناسی منفعت‌مند خواهند می بود.