مارپیچ بزرگ، درخشان و زیبای مسیه 106 بر این منظره کیهانی حکم‌رانی می‌کند. تلسکوپی با میدان دیدی به عرض دو درجه‌ به‌صورت فلکی سگان شکاری در نزدیکی دب اکبر می‌نگرد.

M106 که با نام NGC 4258 نیز شناخته می‌بشود، نزدیک به 80,000 سال نوری عرض دارد. فاصله آن از زمین 23.5 میلیون سال نوری است و بزرگ‌ترین عضو گروه کهکشان Canes II است.

در عکس روز ناسا چه می‌بینیم؟

برای یک کهکشان دور، فاصله تا مسیه 106 تا حدی به این علت شناخته شده است که می‌توان مستقیماً با ردیابی یا انتشار کردن لیزر مایکروویو آن را اندازه‌گیری کرد.

انتشار کردن مایکروویو زیاد نادر است، اما به‌طور طبیعی رخ می‌دهد. این تابش توسط مولکول‌های آب در ابرهای مولکولی که به دور هسته فعال کهکشانی آن می‌چرخند، تشکیل می‌بشود.

یکی دیگر از کهکشان‌های مارپیچی برجسته‌ در عکس، که تقریباً به‌صورت لبه‌ای دیده‌ می‌بشود، NGC 4217 در زیر و سمت راست M106 است. فاصله تا NGC 4217 نزدیک به 60 میلیون سال نوری تخمین زده‌ می‌بشود، اما ستاره‌های پرگاز درخشان در پیش‌عرصه، در داخل کهکشان راه شیری ما زیاد می باشند.