ورزش سنگین در شب، به خواب صدمه می‌رساند_آفتاب شرق

مطابق با یافته‌های منتشرشده در نشریه Nature Communications، پژوهشگران با بازدید الگوهای ورزشی، خواب و فعالیت قلبی ۱۴٬۶۸۹ نفر طی یک بازه وقتی یک‌ساله، دریافته‌اند که انجام تمرینات ورزشی در فاصله چهار ساعت پیش از خواب با تأخیر در به خواب رفتن، افت زمان خواب، کم شدن کیفیت خواب، افزایش ضربان قلب شبانه در حالت استراحت و افت تنوع ضربان قلب مرتبط است. دو شاخص تازه طبق معمولً با افزایش ریسک‌های قلبی و دیگر مشکلات سلامت مرتبط شناخته خواهد شد.

جاش لئوتا، پژوهشگر دانشگاه موناش استرالیا و یکی از نویسندگان این مطالعه، در بیانیه‌ای خبرداد: «ورزش شدید در ساعات پایانی روز می‌تواند بدن را در حالت بالای هوشیاری نگه داری کند. به همین علت، دستورالعمل‌های بهداشت عمومی مدام نسبت به انجام تمرینات ورزشی در نزدیکی زمان خواب هشدار داده‌اند.»

اگرچه برخی مطالعات قبل این هشدارها را به چالش کشیده و پافشاری کرده‌اند که ورزش شبانه لزوماً علتاختلال در خواب نمی‌شود، اما لئوتا تصریح کرده است که مطالعات قبلی عمدتاً با مثالهای کوچک و در شرایط آزمایشگاهی انجام شده‌اند و زیاد تر شامل فعالیت‌هایی با سختی فیزیولوژیکی قابل دقت نبوده‌اند.

در مطالعه تازه، پژوهشگران با منفعت گیری از ابزارهای چندحسگری بیومتریک، داده‌های مرتبط با بیشتر از چهار میلیون شب خواب شرکت‌کنندگان را جمع‌آوری کرده و به بازدید ربط بین شدت تمرین، زمان انجام آن و تأثیر آن بر خواب پرداختند. در این تحلیل‌ها، عواملی نظیر سن، جنسیت، فصل، روز هفته، سطح آمادگی جسمانی و کیفیت خواب شب پیش از تمرین نیز لحاظ شده است.

الیس فیسر-چایلدز، پژوهشگر ارشد این پروژه، اظهار داشت: «ورزش در ساعات پایانی شب، به‌اختصاصی وقتی که با سختی قابل دقت بر سیستم قلبی-عروقی همراه باشد، می‌تواند روال طبیعی خواب، ضربان قلب در حالت استراحت، و تنوع ضربان قلب را مختل کند. این نوشته امکان پذیر مرحله‌ای حیاتی از فرآیند بازیابی بدن را تحت تأثیر قرار دهد.»

مطابق با تعریف اراعه‌شده در این مطالعه، تمرینات «شدید» به فعالیت‌هایی اطلاق می‌شود که تبدیل افزایش مداوم نرخ تنفس، دمای مرکزی بدن، ضربان قلب و سطح هوشیاری ذهنی خواهد شد؛ همانند تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT)، دویدن‌های طویل یا مسابقات ورزشی.

در همین جهت، لئوتا نظر می‌کند افرادی که ناچار به ورزش در ساعات پایانی شب می باشند، تمرین‌هایی با شدت پایین‌تر همانند دویدن آرام یا شنای سبک را انتخاب کنند تا از ابراز اختلال در خواب جلوگیری شود و بدن زمان بازیابی مناسب داشته باشد.

یافته‌های این پژوهش می‌تواند نقشی مهم در بهبود سلامت خواب ایفا کرده و اطلاعات علمی معتبری را برای تنظیم بهتر برنامه‌های ورزشی در اختیار افراد قرار دهد.