چربی احشایی در حد معتدل میتواند حامی سلامت مغز باشد: کشف جدید محققان ژاپنی

چربی احشایی در حد معتدل میتواند حامی سلامت مغز باشد کشف جدید محققان ژاپنی, تحقیقات جدید دانشگاه توهو در ژاپن نشان میدهد که برخلاف باور رایج، مقادیر کنترلشده از چربی شکم (احشایی) میتواند در حفاظت از سلامت مغز در سنین مختلف اثربخش باشد. این مطالعه که در ژورنال گسترو ساینس منتشر شده، رابطه بینظیری میان بافت چربی داخلی و عملکرد شناختی آشکار کرده است.

نقش حیاتی پروتئین در حفظ سلامت عصبی محققان دریافتند که چربی احشایی پروتئینی به نام تولید میکند که نقش کلیدی در نگهداری سطح فاکتور نورونزایی مشتقشده از مغز (BDNF) ایفا میکند. BDNF به مثابه کود مغزی عمل کرده و برای رشد سلوون مغزی، بقای آنها و شکلگیری ارتباطات عصبی جدید ضروری است. با افزایش سن، سطح طبیعی BDNF کاهش مییابد که میتواند پیشزده مشکلات حافظه و زوال شناختی باشد.

آزمایشها بر روی موشهای نر در سه گروه سنی (معادل انسانهای جوان، میانسال و مسن) انجام شد. نتایج نشان داد موشهای جوان و میانسال سطوح مشابه BDNF در هیپوکامپ دارند، اما در سن ۱۸ ماهگی (معادل سالمندی انسان) این سطح به حدود یکسوم میرسد. همزمان، بیان ژن تولیدکننده در بافت چربی با سن کاهش یافته است.

برای تأیید علیت، محققان در موشهای جوان سطح را به صورت مصنوعی کاهش دادند و مشاهده کردند که BDNF مغز افت کرده و علائم زودرس پیری ظاهری نمایان میشود. برعکس، تزریق به موشهای مسن باعث بازگشت سطح BDNF به حالت طبیعی شد. این یافتهها نشان میدهد محور چربی-مغز از طریق این پروتئین قابل تعدیل است.

علت کاهش پروتئین با افزایش سن مطالعه yếu tốهای استرسی مانند کورتیزول (در انسان) و کورتیکوسترون (در موش) را عامل اصلی کاهش تولید در بافت چربی احشایی شناسایی کرده است. این کشف مسیرهای جدیدی برای درمانهای احتمالی زوال شناختی مرتبط با سن باز میکند.

با وجود این نتایج، محققان بر این نکته تأکید میکنند که چربی احشایی اضافی همچنان با ریسکهای متعدده سلامتی همراه است و این تحقیق تنها جنبهی حفاظتی مقادیر فیزیولوژیک و سالم آن را مورد بررسی قرار داده است.