به گزارش خبر سریع، مدتی نوشته تبلیغ ازدواج‌های یک روزه در کانال‌های تلگرامی ‌به کررات دیده می‌شد و ادمین‌ها با اذعان به این که این افراد ناشناس می باشند و مرتب حذف خواهد شد از حریم کانال خود دفاع می‌کردند اما این روزها در شبکه‌های ماهواره‌ای تبلیغ همسریابی با زمان زمان یک هفته تا دائمی ‌دیده می‌شود.

موضوعی که حس ناخوشایندی از منفعت‌برداری تجاری از مقوله عشق، روابط جنسی و ازدواج را تداعی می‌کند. به همین منظور به سراغ مردم و کارشناسان رفتیم تا نظرات آن‌ها را جویا شویم.

شما مخاطبان خبر سریع نیز می‌توانید نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.

من متأهلم و این چنین تبلیغاتی را جهت ترویج بی‌اعتمادی می‌دانم

یکی از شهروندان این چنین تبلیغی را تشکیل زمان برای سوءاستفاده مردان می‌داند. او معتقد است اشکار کردن همسر یک روزه تا چند روزه با یک تماس تلفنی راحت شده و برای منی که متأهل هستم این نوشته به هیچ گفتن قابل پذیرفتن نیست.

جواب تند مجری شبکه ۲ صداوسیما به منتقدان سایت همسریابی معروف: چرا اختیار زبان خود را ندارید و به سایت آدم و حوا توهین می‌کنید؟ خودتان بروید و در سایت ثبت‌نام کنید تا ببینید روال چطور است/ ویدئو

وی در جواب به این نوشته که این مؤسسات مدعی می باشند همسریابی برای افراد مجرد انجام می‌شود، در ادامه گفت: هیچ کس این ادعا را باور ندارد و در سطح جامعه به عینه دیده می‌شود که افراد متأهل هم به سراغ این چنین مؤسساتی می‌روال.

دچار شدن مردان هوسران در سایت های صیغه یابی

این چنین شهروند فرد دیگر می‌گوید همسریابی یک هفته‌ای همان ازدواج موقت یا صیغه موقت است. هنگامی در زندگی متأهلی نمی‌توان به فرد روبه رو مطمعن کرد تنش به وجود می‌آید و در این چنین شرایطی زنان زیاد تر صدمه می‌بینند چون بین دو حالت ترک همسر یا زندگی با او مرتباً در نوسان فکری است.

من مجردم و این چنین آگهی تجاری کردن عشق است

شهروند فرد دیگر نیز می‌گوید هنگامی این چنین روندی در جامعه باب می‌شود نه دخترها به پسرها و نه پسرها به دخترها مطمعن نمی‌کنند. برخی به اسم مجرد بودن انواع روابط را پشت سر می‌گذارند چه دختر باشند و چه پسر.

او گفت: این چنین آگهی‌هایی زیاد تر از این که افراد را به سمت انتخاب فردی برای زندگی کردن هدایت کند، همانند جواب به نیاز جنسی یا تنوع طلبی یا ترک تنهایی به شکل موقت است.

آمار شگفت از تعداد سایت های همسریابی در ایران

این شهروند معتقد است تمایل ندارد همسر آینده خود را از  طریق این چنین مؤسساتی انتخاب کند و اعتمادی به بقای زندگی خود با این چنین انتخابی ندارد.

شهروند فرد دیگر نیز می‌گوید به شخصه برای اشکار کردن زوج مناسب به یکی از مؤسسات همسریابی مراجعه کردم. نزدیک ۴۰ سال سن دارم و می‌خواهم ازدواج کنم. اما نتیجه مساعد نگرفتم.

او گفت: با هر پسری قرار آشنایی می‌گذاشتم به حدی رفتارهای زننده می‌دیدم که کلاً این نوشته را کنار گذاشتم. در نهایت این قضیه که دست به دامن این چنین مؤسساتی شده‌ام را به سرم می‌زدند.

من جامعه شناسم و این چنین عشق‌های سریع را قبول ندارم

این چنین جامعه شناس و پژوهشگر در این رابطه او گفت: سوال آغازین این است: هنگامی ازدواج در قالب خدمات سریع و تبلیغاتی اراعه می‌شود، چه تغییری در معنی اجتماعی و کارکرد نهاد ازدواج رخ می‌دهد؟ برای جواب ،  من سه نگاه را نقل می‌کنم. نخست این که این مؤسسات پاسخی به نیاز واقعی جوانان برای اشکار کردن شریک زندگی می باشند؛ دوم این که نشانه تجاری‌شدن روابط عاطفی‌اند؛ و سوم این که می‌توانند پیامدهای ناخواسته و پرهزینه‌ای برای جامعه داشته باشند.

سایت های همسریابی و صیغه یابی، هم پول تان را می برند، هم آبروی تان را

محمدرضا رنجبر محمدی در گفتگو با خبر سریع افزود: از منظر نگاه انتقادی، دیدگاه‌های زیگمونت باومن درمورد «عشق سیال» مشخص می کند که در دنیای امروز روابط انسانی بیشتر از قبل همانند کالا شده‌اند؛ یعنی انتخاب، مصرف و حتی آخر دادن به رابطه آسان‌تر و سریع تر شده است. هنگامی شعار «ازدواج یک‌روزه تا دائمی» تبلیغ می‌شود، فرایندی که به طور سنتی نیازمند زمان، شناخت تدریجی و شراکت خانواده و شبکه‌های اجتماعی بوده، به یک خدمت سریع تبدیل می‌شود. این چنین روندی می‌تواند معیارهای انتخاب همسر را سطحی‌تر کند و گمان ناپایداری روابط را افزایش دهد.

او همین طور گفت: در نگاه دوم، مفهوم «رابطه ناب» نزد آنتونی گیدنز اهمیت دارد. رابطه پایدار نیازمند او مباحثه، شناخت و اندوخته‌گذاری عاطفی است. حذف این مرحله های و وعده بین‌بُر، پیوندی شکننده تشکیل می‌کند که در برابر مشکلات زندگی مشترک دوام کمتری دارد. در نتیجه گمان تعارض‌های زناشویی و طلاق افزایش اشکار می‌کند و مطمعن اجتماعی به نهاد ازدواج صدمه می‌بیند.

به حرف های رنجبر محمدی از نظر دیگر، با الهام از نظریه «جامعه مخاطره» اولریش بک می‌توان او گفت این تبلیغات بر نگرانی‌های واقعی جوانان—از مشکلات اقتصادی تا هراس از تنهایی—تکیه می‌کنند و راه‌حل سریع اراعه خواهند داد. اما همین راه‌حل‌های سریع امکان پذیر خود به تشکیل مشکلات تازه منجر شوند؛ از صدمه‌های روانی گرفته تا بی‌اعتمادی زیاد تر به ازدواج.

این جامعه شناس متذکر شد: جمع‌بندی این که قضیه مهم مخالفت با تسهیل ازدواج نیست، بلکه نگرانی از تبدیل ازدواج به یک خدمت سریع و تجاری است. راهکارها می‌تواند شامل نظارت بر فعالیت مؤسسات همسریابی، گسترش آموزش توانایی‌های زندگی و مشاوره پیش از ازدواج، افزایش آگاهی عمومی ‌و این چنین افت فشارهای اقتصادی و شغلی جوانان باشد. این چنین رویکردی می‌تواند هم به تسهیل ازدواج پشتیبانی کند و هم از پایداری این نهاد مهم اجتماعی محافظت کند.