دکتر امید مرادی – متخصص داروسازی بالینی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز در این باره او گفت: از دیدگاه علم داروسازی، این داروها می‌‌توانند جهت افت جریان خون کلیوی، احتباس آب و نمک در بدن فرد بیمار و افزایش مقاومت عروقی شوند.

افزایش فشارخون

وی تصریح کرد: این فرآیند نه تنها می‌تواند علتافزایش فشارخون شود، بلکه تاثییر درمانی داروهای مورد منفعت گیری در درمان پرفشاری خون همانند داروهای کاپتوپریل، انالاپریل، لوزارتان، والزارتان، هیدروکلروتیازید، فوروزماید را نیز تضعیف کند؛ به همین علت، بیماری که پیش‌تر فشارخون کنترل‌شده‌ای داشته است، امکان پذیر بعد از چند روز مصرف این داروها همانند ایبوپروفن یا دیکلوفناک با افزایش ناگهانی فشارخون یا تورم اندام‌ها مواجه شود.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با اشاره به این که این خطر در سالمندان، بیماران دیابتی، افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی عروقی یا افرادی که همزمان از داروهای مدر و کنترل کننده فشارخون منفعت گیری می‌کنند، جدی‌تر است، فرمود: در این چنین شرایطی، مصرف همزمان چند مسکن از این دسته و یا منفعت گیری از دوز بالای این داروها می‌تواند سختی مضاعفی بر سیستم قلبی عروقی و کلیوی داخل کرده و حتی به افت کارکرد کلیوی یا نارسایی حاد کلیه منجر شود.

نشانه‌های صدمه کلیوی

مرادی، ابراز علائمی همانند افت حجم ادرار، ضعف، تورم پاها یا افزایش سطح کراتینین خون را از نشانه های صدمه کلیوی ناشی از این تداخل دانست و او گفت: این چنین منفعت گیری از این داروها در بیماران دارای فاکتورهای خطر ابراز حوادث قلبی و عروقی همانند پرفشاری خون، دیابت، بیماری عروق کرونر و سابقه بیماری عروق مغزی، امکان پذیر جهت ابراز حوادث ماژور عروق قلبی و یا مغزی همانند سندرم حاد کرونر، سکته مغزی و یا مرگ شود.

بیماران خودسرانه مسکن مصرف نکنند

بنابر اظهار وزارت بهداشت، وی پیشنهاد کرد که بیماران مبتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی همانند پرفشاری‌ خون از مصرف خودسرانه این مسکن‌ها پرهیز کنند و در صورت نیاز به داروی ضددرد، حتما قبل از منفعت گیری با داروساز یا پزشک مشورت نمایند، در تعداد بسیاری از موارد، منفعت گیری از جانشین‌های ایمن‌تر و مصرف مختصر‌زمان با حداقل دوز می‌تواند از ابراز عوارض پیشگیری کند.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، در آخر خاطرنشان کرد: افزایش آگاهی بیماران درمورد این تداخل ساده اما مهم، نقش قابل توجهی در نگه داری کنترل فشارخون و پیشگیری از حوادث قلبی عروقی و صدمه‌های کلیوی دارد.