اختلال اضطراب به شکل‌های مختلفی وجود دارد از جمله به شکل «فوبیا» یا هراس اما چیزی که زندگی فرد را محدود می‌کند، اختلال اضطراب فراگیر است. چون در حالی‌که فوبیا هراس و هراس از موقعیت‌هایی اشکار یا مرتبط با چیزهایی خاص است همانند فوبیای عنکبوت یا هراس از پرواز اما اختلال اضطراب فراگیر اساسا به موقعیت یا چیزی خاص برنمی‌گردد.

اختلال اضطراب فراگیر به طور دائم با فرد همراه است؛ سایه‌ای است که در هر گوشه نهان شده است و هر زمان می‌تواند دعوا کند یقیناً این به این معنی نیست که انسان‌هایی که با این مشکل روانی دست به گریبان‌اند، آدم‌هایی ناتوان می باشند یا این چنین به نظر می‌آیند. برای تعداد بسیاری از افرادی که این مشکل را دارند استرس مدام یک حالت طبیعی است که دائم در آن به سر می‌برند. این افراد از دوره نوجوانی‌شان یاد گرفته‌اند نگرانی‌هایشان را نهان و زندگی روزمره‌شان را مدیریت کنند. با این حال، هراس و اضطراب وجود آن‌ها را دربر می‌گیرد و آنان را منزوی می‌کند.

نقش ورزش در بهبود علائم

به گزارش «وب ام دی»، هر کس بهتر است دو تا سه بار در هفته دست‌کم ۳۰ دقیقه به‌طوری ورزش کند که بر تاثییر آن انرژی بسیاری مصرف کند و عرق بریزد. فرق نمی‌کند این ورزش چه باشد، دو، شنا، بدمینتون، فوتبال و … .

ورزش پشتیبانی می‌کند تا آدرنالینی که زمان استرس ترشح می‌شود از بین برود. علاوه بر این، عکس العمل بدن در برابر ورزش همانند عکس العمل آن در برابر استرس است. ضربان قلب بالا می‌رود، بدن عرق می‌کند و نفس سنگین‌تر برمی‌آید.

بدین ترتیب بدن موقع ورزش یاد می‌گیرد و تمرین می‌کند که با این عکس العمل‌ها چطور حرکت کند و در نتیجه هنگامی بار دیگر دچار استرس شد، می‌تواند بهتر بر آن تسلط کند.