وبگاه مدیکال اکسپرس در گزارشی آورده است:

مطالعات قبل نشان داده‌اند که چاقی مادر یا پدر می‌تواند علتتغییرات سوخت‌وسازی در فرزندان شود و خطر ابتلا به بیماری‌ها را افزایش دهد؛ اما سازوکار دقیق این انتقال تا بحال اشکار نبوده است.

پژوهش تازه دانشگاه دانمارک جنوبی (SDU) که در مجله نیچِر کامیوکِیشِنز/ Nature Communications انتشار شده است، سازوکار این انتقال را از طریق اسپرم پدر به جنین مشخص می کند.

آزمایش روی موش‌ها

پژوهشگران آزمایش‌هایی را روی موش‌ها انجام دادند. آن‌ها مشاهده کردند که فرزندان نرهای چاق با وزن طبیعی متولد خواهد شد، اما با گذشت روزها دچار اختلال در جذب قندخون و مقاومت به انسولین (یعنی سلول‌های بدن به هورمون انسولین جواب نمی‌دهند و قندخون بالا می‌رود) خواهد شد که می‌تواند به دیابت نوع ۲ منجر شود. این حالت اختلال خاموش سوخت‌وساز نام دارد. دلنشین این می بود که فرزندان نر بیشتر از ماده‌ها تحت تأثیر قرار گرفتند.

پروفسور یان‌ویلهلم کورنفلد (Jan-Wilhelm Kornfeld)، سرپرست گروه پژوهشی، می‌گوید: درمورد ماده‌ها نیز تمایل به اختلال سوخت‌وسازی دیدیم، اما به اندازه نرها شدید نبوده است. همانند انسان‌ها که زنان از نظر سوخت‌وسازی مقاوم‌تر می باشند.

سازوکار انتقال: مطلب‌رسان‌های شیمیایی

پژوهشگران دریافتند در موش‌هایی که با رژیم پرچرب چاق شده بودند، نوعی مولکول مطلب‌رسان به نام «let-۷» در بافت چربی آن‌ها بیشتر از حد تشکیل می‌شود. این مولکول‌ها در اسپرم حیوانات چاق نیز مشاهده شد و در زمان لقاح به تخمک منتقل می‌گردید.

در جنین، این مولکول‌های اضافی علتاختلال در کارکرد میتوکندری (نیروگاه‌های تشکیل انرژی سلول) خواهد شد و این اختلال به طور دائمی نحوه ذخیره و منفعت گیری از انرژی را در فرزندان تحول می‌دهد.

خبر خوب: افت وزن مؤثر است

پژوهشگران موش‌های نر چاق را به رژیم غذایی معمولی برگرداندند. بعد از نزدیک به ۹ هفته، وقتی که وزن آن‌ها به حالت عادی برگشت، مولکول‌های let-۷ اضافی از بافت چربی و اسپرم آن‌ها ناپدید شد. هنگامی که این موش‌های لاغرشده جفت‌گیری کردند، فرزندان آن‌ها کاملاً سالم به دنیا آمدند.

پژوهشگران برای قبول این یافته‌ها در انسان، ۱۵ مرد با چاقی شدید (میانگین شاخص توده بدنی نزدیک به ۴۰) را که برای درمان ناباروری آماده می‌شدند، بازدید کردند. تحلیل‌های اولیه نشان داد مقادیر اضافی let-۷ در بافت چربی و اسپرم آن‌ها وجود دارد.

بعد از ۶ ماه مداخله در سبک زندگی و اصلاح رژیم غذایی، سطح این مولکول مطلب‌رسان به طور چشمگیری افت یافت.

پروفسور مارسلو موری (Marcelo Mori)، استاد گروه بیوشیمی و زیست‌شناسی بافت دانشگاه ایالتی کامپیناس، می‌گوید: نتایج مشخص می کند هر چه وزن فرد زیاد تر افت یابد، سطح let-۷ در اسپرم او پایین‌تر می‌آید.

مطلب نهایی پژوهشگران

پروفسور کورنفلد می‌گوید: شواهد بسیاری وجود دارد که اسپرم تا حدی منعکس‌کننده سلامت مرد است. به نظر می‌رسد بچه‌دارشدن در شرایط استرس، عفونت، تغذیه نامناسب یا هر مشکل سلامتی دیگر، مطلوب نیست. کودکانی که در شرایط نامتعادل شکل می‌گیرند، طبق معمولً از سلامت کمتری برخوردارند.