به گزارش آفتاب شرق
محققان در پرتغال ۵۸ بزرگسال، ۶۲ تا ۹۲ ساله، ساکن خانههای سالمندان را مورد مطالعه قرار دادند. ۳۸ نفر از آنها قبلاً به اختلال شناختی مبتلا بودند.
از همه آنها خواسته شد تا از یک قلم دیجیتال و تبلت برای رسم خطوط، کپی کردن جملات و نوشتن عبارات دیکته شده- تحت محدودیتهای وقتی دقیق- منفعت گیری کنند.
به نقل از مدیسن نت نوشت: تمرینهای ساده کنترل قلم، شرکتکنندگان دارای اختلال شناختی را از افراد بدون آن نزدیک نکرد. اما ماموریت های دیکته نویسی این کار را انجام دادند.
سالمندان دارای اختلال شناختی زیاد تر زمان بیشتری برای اغاز نوشتن صرف میکردند، کندتر مینوشتند و الگوهای حرکتی تکهتکهتری داشتند- به خصوص در جملات طویلتر و دشوارتر.
محققان میگویند دیکته مغز را ناچار به انجام چند کار همزمان میکند- گوش دادن، پردازش زبان، تبدیل صداها به کلمات نوشتاری و هماهنگی حرکات. و با افت این سیستمها، هماهنگی نوشتن کمتر میشود.
«آنا ریتا ماتیاس»، نویسنده ارشد و استادیار گروه ورزش و سلامت دانشگاه اِوورا در پرتغال، او گفت: «نوشتن فقط یک فعالیت حرکتی نیست، بلکه دریچهای به درون مغز است.»
او در یک بیانیه خبری او گفت: «ما دریافتیم که افراد مسن مبتلا به اختلال شناختی، الگوهای متمایزی را در زمانبندی و سازماندهی حرکات دستخط خود نشان خواهند داد. وظایفی که به نیازهای شناختی بالاتری نیاز دارند، نشان خواهند داد که زوال شناختی در مقدار سازماندهی کارآمد و منسجم حرکات دستخط در طول زمان منعکس میشود.»
ماتیاس او گفت که ماموریت های نوشتاری ساده و ابزارهای دیجیتال کمهزینه میتوانند روزی به نظارت بر زوال شناختی در محیطهای مراقبتهای بهداشتی معمول همانند مطب پزشکان پشتیبانی کنند.
دسته بندی مطالب
اخبار سلامتی
