نامرتبی دندانها، فاصله بین دندانها یا جلو بودن بعضی دندانها ممکن است اولین دلایلی باشند که شما را به فکر ارتودنسی بیندازند؛ اما کاندید مناسب ارتودنسی بودن فقط به ظاهر لبخند وابسته نیست. وضعیت بایت، سلامت لثهها، شرایط استخوان اطراف دندان، سن، نوع ناهنجاری و حتی میزان همکاری شما در طول درمان، همگی در تصمیمگیری نقش دارند.
بنابراین اگر این سؤال برایتان مطرح شده که «آیا کاندید مناسب ارتودنسی هستم؟»، پاسخ قطعی را نمیتوان تنها با نگاه کردن به دندانها در آینه پیدا کرد. بسیاری از افرادی که نامرتبی ظاهراً خفیفی دارند، ممکن است به دلیل مشکلات بایت به درمان نیاز داشته باشند؛ در مقابل، گاهی یک مشکل ظاهری محدود را میتوان با روشهای دیگری مدیریت کرد.
در ادامه، مهمترین معیارهایی را بررسی میکنیم که میتوانند مشخص کنند آیا بررسی تخصصی برای شروع درمان ارتودنسی برای شما منطقی است یا خیر.
۱. دندانهای نامرتب یا رویهمافتاده دارید؟
یکی از واضحترین دلایل مراجعه برای ارتودنسی، کمبود فضای کافی در قوس دندانی و قرار گرفتن دندانها روی یکدیگر است. این وضعیت ممکن است از یک بینظمی جزئی تا ازدحام شدید دندانها متغیر باشد.
نامرتبی دندانها فقط یک مسئله زیبایی نیست. هنگامی که بعضی سطوح دندان بهسختی با مسواک و نخ دندان تمیز میشوند، حفظ بهداشت دهان نیز دشوارتر خواهد شد.
آخرین اخبار
اگر هنگام نگاه کردن به لبخند خود متوجه میشوید برخی دندانها:
-
چرخیدهاند؛
-
جلو یا عقبتر از قوس دندان قرار گرفتهاند؛
-
روی دندان کناری افتادهاند؛
-
یا فضای کافی برای قرارگیری منظم ندارند،
سریعترین موتور جستجوگر خبر پارسی – اخبار لحظه به لحظه از معتبرترین خبرگزاری های پارسی زبان در آفتاب شرق
ارزیابی ارتودنسی میتواند قدم بعدی مناسبی باشد.
البته شدت شلوغی دندان بهتنهایی تعیین نمیکند چه درمانی برای شما مناسب است. متخصص باید فضای موجود، وضعیت ریشهها، فرم قوس دندانی و رابطه فکها را نیز بررسی کند.
۲. فاصله بین دندانها بیشتر از حد معمول است؟
ارتودنسی فقط برای دندانهای شلوغ و رویهمافتاده نیست. وجود فاصلههای غیرطبیعی بین دندانها نیز میتواند یکی از دلایل انجام درمان باشد.
فاصله ممکن است تنها میان دو دندان جلو دیده شود یا در بخشهای مختلف قوس دندانی وجود داشته باشد. عوامل متعددی از جمله اندازه دندانها نسبت به فک، موقعیت دندانها، بعضی عادات دهانی یا فقدان یک دندان میتوانند در ایجاد این وضعیت نقش داشته باشند.
نکته مهم این است که هر فاصله دندانی الزاماً باید با ارتودنسی بسته شود؟ خیر.
گاهی ابتدا باید علت ایجاد فاصله مشخص شود. در برخی افراد درمان ارتودنسی انتخاب مناسبی است و در برخی شرایط ممکن است روشهای ترمیمی یا ترکیبی نتیجه منطقیتری داشته باشند.
به همین دلیل بهتر است قبل از تصمیمگیری صرفاً بر اساس ظاهر فاصله، علت اصلی آن مشخص شود.
۳. دندانهای بالا و پایین هنگام بستن دهان درست روی هم قرار نمیگیرند؟
یکی از مهمترین معیارهای کاندیداتوری ارتودنسی، نحوه تماس دندانهای دو فک با یکدیگر یا همان بایت است.
ممکن است دندانها در ظاهر نسبتاً مرتب باشند، اما هنگام بسته شدن دهان، رابطه مناسبی با یکدیگر نداشته باشند. برای مثال:
-
دندانهای بالایی بیش از اندازه جلو باشند؛
-
دندانهای پایین جلوتر قرار بگیرند؛
-
میان دندانهای بالا و پایین در بعضی قسمتها فاصله باقی بماند؛
-
یا تعدادی از دندانها به شکل معکوس روی هم قرار گیرند.
این مشکلات ممکن است در جویدن، سایش برخی دندانها یا توزیع نیروهای واردشده به دندانها اهمیت پیدا کنند.
به همین علت اگر دندانهایتان چندان نامرتب به نظر نمیرسند، اما احساس میکنید فکها یا دندانهای بالا و پایین هماهنگی طبیعی ندارند، همچنان ارزش دارد وضعیت شما از نظر ارتودنسی بررسی شود.
۴. مرتب بودن لبخند برایتان به یک دغدغه جدی تبدیل شده است؟
همه درمانهای ارتودنسی به دلیل یک ناهنجاری شدید آغاز نمیشوند. گاهی فرد از نامرتبی دندانهای جلو، چرخش یک دندان یا فرم کلی لبخند خود رضایت ندارد و به دنبال راهکاری اصولی برای اصلاح موقعیت دندانهاست.
اگر هنگام خندیدن سعی میکنید دندانهایتان را پنهان کنید یا نامرتبی دندانها باعث شده از ظاهر لبخند خود رضایت کمتری داشته باشید، بررسی ارتودنسی میتواند به شما کمک کند گزینههای واقعی پیش روی خود را بشناسید.
نکته مهم این است که هدف از جلسه ارزیابی الزاماً شروع درمان نیست. ابتدا باید مشخص شود آیا ارتودنسی واقعاً بهترین روش برای رسیدن به نتیجه مورد انتظار شماست یا روش دیگری میتواند با مداخله کمتر پاسخ مناسبی ایجاد کند.
این تفاوت در انتخاب روش درمان، یکی از دلایلی است که ارزیابی تخصصی را از تصمیمگیری بر اساس عکسهای قبل و بعد دیگران متمایز میکند.
۵. سلامت لثهها و دندانهایتان برای شروع درمان مناسب است؟
کاندید مناسب ارتودنسی بودن فقط به نوع نامرتبی دندانها بستگی ندارد. سلامت بافتهایی که قرار است دندان در آنها حرکت کند نیز اهمیت زیادی دارد.
اگر فرد دچار پوسیدگی فعال، التهاب قابلتوجه لثه یا بعضی مشکلات درماننشده دهان و دندان باشد، ممکن است ابتدا لازم باشد این شرایط مدیریت شوند و سپس درمان ارتودنسی آغاز شود.
در جلسه ارزیابی معمولاً مواردی مانند:
-
سلامت لثه؛
-
وضعیت استخوان اطراف دندانها؛
-
وجود پوسیدگی؛
-
وضعیت دندانهای ترمیمشده؛
-
و شرایط عمومی دندانها
بررسی میشوند.
بنابراین حتی اگر از نظر نامرتبی دندانها گزینه مناسبی برای ارتودنسی باشید، ممکن است زمان مناسب شروع درمان با زمان مراجعه اولیه شما متفاوت باشد.
این موضوع به معنی منتفی شدن ارتودنسی نیست؛ بلکه نشان میدهد ترتیب صحیح درمانهای دندانپزشکی برای دستیابی به نتیجه بهتر اهمیت دارد.
۶. آیا برای ارتودنسی بزرگسالان دیر شده است؟
یکی از رایجترین تصورهای اشتباه این است که ارتودنسی فقط مخصوص دوران کودکی و نوجوانی است.
در حالی که بسیاری از بزرگسالان نیز میتوانند پس از ارزیابی شرایط دندانها، لثه و استخوان، تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرند. تفاوت اصلی این است که در افراد بزرگسال ممکن است وضعیت دندانهای ترمیمشده، تحلیل لثه، ایمپلنتها، دندانهای ازدسترفته یا شرایط بایت نیازمند بررسی دقیقتری باشد.
بنابراین اگر در دهه سوم، چهارم یا حتی سنین بالاتر زندگی هستید، سن بهتنهایی دلیل رد شدن شما برای ارتودنسی نیست.
آنچه اهمیت دارد، شرایط واقعی بافتهای دهان و اهداف درمانی شماست.
در برخی کیسها نیز ممکن است درمان ارتودنسی بخشی از یک برنامه درمانی بزرگتر باشد؛ برای مثال ابتدا موقعیت دندانها اصلاح شود و سپس درمان ترمیمی یا زیبایی دیگری انجام گیرد.
۷. آیا آمادگی همکاری در طول درمان را دارید؟
عامل دیگری که کمتر درباره آن صحبت میشود، میزان همکاری بیمار است.
ارتودنسی یک درمان یکجلسهای نیست. بسته به روش انتخابشده، ممکن است لازم باشد مراجعات منظم داشته باشید، بهداشت دهان را با دقت بیشتری رعایت کنید و توصیههای متخصص را در طول درمان دنبال کنید.
در ارتودنسی متحرک یا الاینرهای شفاف، همکاری بیمار اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ زیرا نتیجه درمان تا حد زیادی به استفاده منظم از پلاکها وابسته است.
حتی در ارتودنسی ثابت نیز رعایت نکاتی مانند:
-
مراقبت از براکتها؛
-
کنترل مصرف بعضی خوراکیهای سفت؛
-
تمیز کردن دقیق اطراف تجهیزات ارتودنسی؛
-
و حضور منظم در جلسات پیگیری
بخشی از مسیر درمان محسوب میشود.
بنابراین پاسخ به سؤال «آیا کاندید مناسب ارتودنسی هستم؟» فقط یک پاسخ پزشکی نیست؛ آمادگی شما برای طی کردن منظم مسیر درمان نیز بخشی از این تصمیم است.
چه کسانی بهتر است قبل از ارتودنسی ابتدا مشکلات دیگری را درمان کنند؟
وجود نامرتبی دندان الزاماً به این معنی نیست که درمان باید فوراً شروع شود.
در برخی شرایط ممکن است متخصص توصیه کند ابتدا یک مشکل زمینهای برطرف شود. برای مثال وجود بیماری فعال لثه، پوسیدگیهای درماننشده یا برخی مشکلات دهانی میتواند نیازمند رسیدگی قبلی باشد.
همچنین در ناهنجاریهای شدید فکی، مخصوصاً در بزرگسالان، ممکن است تنها حرکت دادن دندانها نتواند همه ابعاد مشکل را اصلاح کند و گزینههای درمانی دیگری نیز نیاز به بررسی داشته باشند.
به همین دلیل یکی از مهمترین اهداف معاینه اولیه این است که مشخص شود:
آیا ارتودنسی بهتنهایی برای شرایط شما کافی است، باید در کنار درمان دیگری انجام شود یا بهتر است شروع آن تا تکمیل درمانهای ضروری دیگر به تعویق بیفتد؟
آیا میتوان در خانه تشخیص داد که به ارتودنسی نیاز داریم؟
شما میتوانید برخی نشانهها را در آینه مشاهده کنید، اما تشخیص نهایی معمولاً به ارزیابی دقیقتری نیاز دارد.
ظاهر دندانها فقط بخشی از اطلاعات مورد نیاز را نشان میدهد. متخصص ارتودنسی ممکن است علاوه بر معاینه بالینی، برای بررسی موقعیت ریشهها، استخوان و رابطه فکها از تصاویر رادیوگرافی و سایر مدارک تشخیصی استفاده کند.
در نتیجه، مشاهده مواردی مانند شلوغی دندانها، فاصله زیاد، جلو بودن دندانها یا نامناسب بودن بایت میتواند دلیل خوبی برای مراجعه جهت ارزیابی باشد، اما بهتنهایی نمیتواند نوع یا مدت درمان را مشخص کند.
قبل از تصمیم نهایی چه سؤالاتی از متخصص ارتودنسی بپرسیم؟
یک جلسه مشاوره خوب باید به شما کمک کند تصویر روشنی از مسیر احتمالی درمان داشته باشید. بهتر است درباره این موارد سؤال کنید:
-
مشکل اصلی دندانها یا بایت من چیست؟
-
آیا واقعاً به ارتودنسی نیاز دارم؟
-
چه روشهای درمانی برای شرایط من قابل بررسی هستند؟
-
آیا قبل از ارتودنسی درمان دندانپزشکی دیگری لازم دارم؟
-
حدود مدت درمان من چگونه برآورد میشود؟
-
در صورت درمان نکردن این مشکل چه اتفاقی ممکن است بیفتد؟
-
بعد از پایان درمان برای حفظ نتیجه چه کاری باید انجام دهم؟
پاسخ به این پرسشها کمک میکند تصمیم شما صرفاً بر اساس زیبایی براکتها، تبلیغات یا تجربه افراد دیگر شکل نگیرد.
نتیجهگیری؛ کاندید مناسب ارتودنسی بودن با یک معاینه مشخص میشود
اگر دندانهای نامرتب، فاصله بین دندانها، مشکل بایت یا نارضایتی از موقعیت دندانها دارید، احتمالاً ارزش دارد وضعیت شما از نظر ارتودنسی بررسی شود. با این حال، وجود یکی از این نشانهها به معنی شروع قطعی درمان نیست.
کاندید مناسب ارتودنسی کسی است که علاوه بر وجود یک مشکل قابل اصلاح با حرکت دندانها، شرایط مناسب دندانی و لثهای داشته باشد و بتوان برای او یک برنامه درمانی منطقی و قابل پیشبینی طراحی کرد.
اگر مدتهاست درباره شروع ارتودنسی تردید دارید، به جای مقایسه دندانهای خود با تصاویر دیگران، یک ارزیابی تخصصی میتواند پاسخ دقیقتری به مهمترین سؤال شما بدهد:
آیا ارتودنسی برای شرایط من واقعاً انتخاب مناسبی است و اگر بله، کدام مسیر درمانی منطقیتر خواهد بود؟
این ارزیابی میتواند تفاوت میان شروع یک درمان صرفاً بر اساس ظاهر و انتخاب یک برنامه درمانی متناسب با شرایط واقعی دندانها، بایت و سلامت دهان شما باشد.
مرجع: https://drafsari.com/
