نماینده مجلس هشدار داد: کاهش پذیرش پزشکی تشدید میکند کمبود پزشک متخصص در مناطق محروم

به گزارش آفتاب شرق مناطق کمبرخوردار کشور که از سالها پیش تا کنون از خدمات پزشکان متخصص بیبهره ماندهاند، اکنون با تهدید جدیدی روبرو شدهاند که میتواند شرایط را بیحد و مرز بدتر سازد.
احسان عظیمیراد، نماینده مجلس، در گفتگو با خبرنگار مهر، رویکرد فعلی تیم مدیریتی وزارت بهداشت را هدف قرار داد و اظهار داشت به جای اینکه از مجلس، دولت و حتی شورای عالی انقلاب فرهنگی برای اصلاح و تکمیل زیرساختهای موجود کمک بگیرند، مدام بر طبل کاهش پذیرش دانشجویان رشتههای پزشکی میکوبند. این نماینده با اشاره به تجربه چهار سال گذشته یادآور شد که هر ساله ظرفیت پذیرش پزشکی بیست درصد افزایش یافته، با این حال مشکلات تامین پزشک همچنان پابرجاست.
مصوبهای که در بایگانی ماند
شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال ۱۴۰۰ مصوبهای را برای افزایش بیست درصدی ظرفیت پزشکی به مدت چهار سال تصویب کرد که از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴ اجرا شد. تبصره ۳ این مصوبه صراحتا الزام میکرد که همزمان با افزایش سالانه پذیرش دانشجویان، بودجه وزارت بهداشت نیز در بودجه سالانه کشور بیست درصد افزایش یابد تا دانشگاهها و مراکز درمانی امکانات خود را متناسب با رشد تعداد دانشجویان ارتقا دهند. عظیمیراد با تاسف گفت متأسفانه این افزایش بودجه در هیچیک از سالها بهطور کامل محقق نشد. حتی دو سال پیش، دکتر حسینی که آن زمان مسئولیت حوزه آموزشی وزارت بهداشت را بر عهده داشتند، رسما در کمیسیون آموزش اعلام کردند که هیچکدام از افزایشهای بیست درصدی مصوب، محقق نشده است.
مسئولیت دوگانه و پیامدهای ناگوار
این نماینده مجلس با تأکید بر اینکه هم وزارت بهداشت و هم شورای عالی انقلاب فرهنگی در این زمینه مسئول هستند، تصریح کرد وزارت بهداشت کمکاری و ترک فعل داشته و شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز نظارت کاملی بر اجرای مصوبات خود نداشته است. عظیمیراد در پایان از مسئولان دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی درخواست کرد که در این موضوع کوتاه نیایند، چراکه واقعیت این است که کشور همچنان در تربیت پزشکان متخصص با نقص و کمبود مواجه است. مردم مناطق محروم علاوه بر تحمل خطرات سفر، باید هزینههای مالی آن را نیز بپردازند؛ بنابراین نباید اجازه دهیم ظرفیت پذیرش کاهش یابد و شرایط برای این مناطق دشوارتر شود.
نکتهای که در حاشیه این بحث کمتر مورد توجه قرار میگیرد، این است که افزایش کمی پذیرش بدون برنامهریزی کیفی و بودجهای، میتواند کیفیت آموزش را دچار فرسایش کند و در درازمدت پزشکان کمکمتر و ناکارآمدتری به سیستم بهداشتی تحویل دهد. تجربه سالهای اخیر نشان داده که توسعه زیرساختهای آموزشی و درمانی باید پیش از هر افزایش ظرفیتی صورت گیرد، وگرنه النتيجة افزایش تعداد فارغالتحصیلان خواهد بود که قادر به پاسخگویی به نیازهای واقعی جامعه نیستند.
در شرایطی که نظام بهداشت در با چالشهای گستردهای از جمله فرار کادر، کمبود تجهیزات و نابرابری جغرافیایی روبروست، هر تصمیمگیری که بر پایه محاسبات کوتاهمدت و بدون در نظر گرفتن پیامدهای نسلهای آینده اتخاذ شود، میتواند زخمهای موجود را عمیقتر سازد. پارلمان، شورای عالی انقلاب فرهنگی و وزارت بهداشت اکنون در نقطۀ تقاطعی قرار دارند که انتخاب میان ادامه روند افزایش ظرفیتی با برنامهریزی کامل یا تسلیم شدن در برابر محدودیتهای موقت، سرنوشت سلامت میلیونها ایرانی را برای دههها رقم خواهد زد.