رصدخانه فضایی مادون قرمز به فضا پرتاب شد

در ۱۷ نوامبر ۱۹۹۵، رصدخانه فضایی مادون قرمز توسط پرتابگر Ariane 44P از فرودگاه فضایی اروپا به فضا پرتاب شد.

رصدخانه فضایی مادون قرمز (ISO) با کاوش در جهان سرد و نهان، حساس‌ترین ماهواره مادون قرمزی محسوب می‌بشود که تا بحال به فضا پرتاب شده است. این تلسکوپ مطالعات مهمی را در رابطه مناطق غبارآلود کیهان انجام داد؛ جایی که تلسکوپ‌های نور مرئی نمی توانند چیزی را ببینند.

رصدخانه مادون قرمز شامل چهار ابزار می بود که امکان تصویربرداری و نورسنجی از ۲.۵ تا ۲۴۰ میکرومتر و طیف‌سنجی از ۲.۵ تا ۱۹۶.۸ میکرومتر را فراهم می‌کرد.

انبوهی از داده‌های جمع‌آوری‌شده‌ توسط ISO تا این مدت نتایج علمی مهمی را تشکیل می‌کند.

نتایج کاوش‌های رصدخانه مادون قرمز

این رصدخانه فضایی به‌طور متوسط ۴۵ مشاهده در هر گردش به دور مدار انجام داد.

حجم عظیمی از داده‌های علمی تولیدشده توسط ISO تا سال ۲۰۰۶ در معرض فعالیت‌های بایگانی گسترده‌ای قرار داشت. مجموعه داده‌های کامل از سال ۱۹۹۸ در دسترس جامعه علمی قرار گرفت و اکتشافات بسیاری انجام شده‌ و به گمان زیادً تعداد بیشتری از آنها نیز تا این مدت در راه است.

برخی نتایج حاصل از کاوش این رصدخانه به شرح زیر است:

• ISO وجود بخار آب را در مناطق ستاره‌ساز، منبع های زیاد نزدیک به مرکز کهکشانی، جو سیارات منظومه‌شمسی و سحابی شکارچی شناسایی کرد.

• راه اندازی سیاره در اطراف ستارگان قدیمی و درحال مرگ شناسایی شد. این کشف با این نظریه که راه اندازی سیاره فقط در اطراف ستارگان جوان مقدور است، تناقض داشت.
• گاز هیدروژن فلورید برای اولین‌بار در ابرهای گازی بین ستاره‌ای کشف شد.
• تشخیص اولیه‌ترین مرحله های شکل‌گیری ستاره‌ها با رصد هسته پیش‌ستاره‌ای L1689B مورد مطالعه قرار گرفت.
• کشف مقادیر بسیاری غبار کیهانی در فضای خالی بین کهکشان‌ها.
• مشاهدات درخشان‌ترین جرم جهان، Arp ۲۲۰، نشان داد که منبع تابش عظیم تشعشعات فروسرخ آن، فوران راه اندازی ستاره است.
• ISO چندین دیسک پیش سیاره‌ای را جستجو و اشکار کرد. این حلقه‌ها، دیسک‌هایی از مواد در اطراف ستارگان می باشند که به‌گفتن اولین مرحله راه اندازی سیاره در نظر گرفته‌ خواهد شد.
• تعیین ترکیب شیمیایی جو سیارات منظومه‌شمسی