تحقیق جدید: کودکان باهوش با ADHD دیرتر تشخیص داده می‌شوند
مریم یزدانی
۲۶ آبان ۱۴۰۳
۲۶ آبان ۱۴۰۳ - ۰۲:۴۳
یک پژوهش تازه از مهم‌ترین عوامل موثر بر سن تشخیص اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی (ADHD) پرده برداشته است. داشتن سطح هوش (IQ) بالا‌تر یکی از ویژگی‌های مرتبط با تشخیص دیرتر این اختلال است.
پژوهشگران دو دانشگاه وسترن آنتاریو و کویینز در کانادا داده‌های ۵۶۸ فرد در بازه سنی چهار تا ۲۲ سال مبتلا به ADHD را بررسی کردند. آن‌ها عوامل دیگری نظیر جنسیت و وضعیت اجتماعی-اقتصادی را نیز مورد ارزیابی قرار دادند.
علاوه بر، در افرادی که جایگاه اجتماعی-اقتصادی بالا‌تری دارند و آن‌هایی که مادران غیر‌سفیدپوست هستند، ADHD دیرتر از زمانی که امکان‌پذیر است تشخیص داده می‌شود. نمود‌های بیرونی حرکتی ناشی از ADHD نیز در سن تشخیص تأثیرگذار است؛ برای مثال در کسانی که علائم درونی دارند، اختلال به‌طور می‌انگین دیرتر شناسایی می‌شود.
افراد دچار ADHD تفاوت‌هایی در نحوه حرکت، تمرکز و کنترل انگیزه‌های خود نشان می‌دهند. این اختلال می‌تواند اثرات قابل‌توجه‌ی بر یادگیری و رشد کودکان بگذارد؛ هرچه تشخیص سریع‌تر باشد، بهتر است.
رابطه IQ با سن تشخیص ADHD در کودکان
پژوهشگران ابتدا دریافتند که IQ بالا‌تر عاملی می‌شود که سن تشخیص ADHD را به‌شکل آشکاری افزایش می‌دهد. آن‌ها سپس متوجه شدند که علائم مربوط به بیش‌فعالی-اندفاعی و علائم بیرونی در پسران و دختران سن تشخیص را کاهش می‌دهد.
تشخیص دیرهنگام یا عدم تشخیص می‌تواند باعث مشکلات رفتاری نظیر نمرات درسی پایین‌تر شود. با اینکه پژوهش‌های قبلی نشان داده بودند ADHD در دختران و افرادی با IQ کمتر دیرتر شناسایی می‌شود، پژوهشگران حاضر خواستند این عوامل را با یکدیگر بررسی کنند.
آن‌ها بر اساس پژوهش‌های قبلی انتظار داشتند تأثیر IQ بر دختران بیشتر باشد؛ اما داده‌ها این‌گونه نشان ندادند. هم دختران و هم پسران کمابیش به‌شکل مشابه تحت تأثیر این عامل بودند.
پژوهشگران تأکید کرده‌اند که در تحقیقات آینده باید افراد بیش‌تری که ADHD در آن‌ها تشخیص داده نشده گنجانده شود، زیرا با این کار احتمال مطالعه افرادی که به‌علت عوامل مذکور اختلال‌شان نهان مانده است بیشتر می‌شود.
این یافته‌ها پیامی سودمند برای متخصصان سلامت و والدین دارد کودکان که باهوش‌تر به‌نظر می‌رسند یا در پنهان کردن علائم خود موفق‌تر هستند، به احتمال زیاد نادیده گرفته می‌شوند.
ما می‌دانیم که ADHD اشکال مختلفی دارد و برخی از علائم و نشانه‌های آن به احتمال زیاد از دید پنهان می‌ماند؛ به‌ویژه در کودکان که کارکرد درسی خوبی دارند.
یکی دیگر از پیچیدگی‌ها این است که ADHD اغلب به‌نادرست به‌عنوان یک اختلال دیگر تشخیص داده می‌شود. تعیین دقیق اینکه ADHD چیست و چی نیست کار سختی است، اما این‌گونه پژوهش‌ها به این هدف پشتیبانی می‌کنند.
پژوهشگران نتایج مطالعه خود را در ژورنال منتشر کرده‌اند.
