می‌شائیل پریتز: آن روز که من و علی دایی در لیگ قهرمانان گل زدیم

مجله کیکر از سال ۱۹۶۹ جایزه بهترین گلزن فصل را به برترین گلزن بوندسلیگا اهدا می‌کند. در شماره تازه این نشریه مصاحبه‌ای با می‌شائیل پریتز، مهاجم گلزن هرتا برلین در اواخر دهه ۱۹۹۰ و آغاز قرن تازه که با علی دایی در این تیم همبازی می‌کرده، منتشر شده است. او در این مصاحبه از دیداری در لیگ قهرمانان اروپا سخن گفته که با گل‌های او و دایی، هرتا توانست به یک پیروزی دشوار برسد و راهی مرحله بعد شود.

پریتز درباره آغاز مسیر فوتبال خود می‌گوید اولین باشگاه من دوسلدورفر اس‌سی ۱۸۹۹ بود. من اولین قدم‌هایم را در زمین فوتبال در آنجا برداشتم و خاطرات زیبایی دارم. او از کودکی در خط حمله بازی می‌کرده و همیشه گل‌های زیادی به ثمر می‌رسانده است. در مورد الگو‌های کودکی خود اظهار می‌دارد ما در زمین‌های خاکی از مهاجمان برتر آن زمان همانند گرد مولر یا یوپ هاینکس پیروی می‌کردیم، اما من واقعا الگوی خاصی نداشتم.

به پرسش درباره مهم‌ترین گل عمرش، پریتز به بازی سال ۱۹۹۹ در مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا در خانه در برابر آنورتیس فاماگوستا از قبرس اشاره می‌کند. او می‌افزاید با گل‌های علی دایی و من، ما به مرحله بعد راه یافتیم و با هرتا در لیگ قهرمانان روبروی تیم‌هایی همانند بارسلونا، می‌لان و چلسی بازی کردیم.

پریتز بهترین هم‌تیمی خود در تیم ملی را لوتار ماتئوس می‌داند و او را یکی از بزرگ‌ترین فوتبالیست‌های آلمانی همه دوران توصیف می‌کند. در سطح باشگاه‌ی هم از هم‌تیمی‌هایی همانند گرد زوه در دوسلدورف یا مارسلینیو در برلین نام می‌برد. سخت‌ترین حریف او در بوندسلیگا، یورگن کولر بوده که او را ناکام‌ناپذیر می‌نامد. در مورد نقاط قوت خود می‌گوید برای گل زدن باید هوشیاری دائمی، توانایی پیش‌بینی بالا و تمرکز کامل در زمان شوت زدن داشته باشید. من در حس و شناختن موقعیت‌های گلزنی بسیار خوب بودم.

پریتز ضعف شغلی خود را عدم صبر در جوانی و تغییر تیم‌های مکرر می‌داند. بهترین گلزن همه دوران را گرد مولر می‌نامد. او همچنان عضو باشگاه دوسلدورفر اس‌سی ۱۸۹۹ است و با دوستان قدیمی خود در تماس است. پس از بازنشستگی دو بار به شدت مصدوم شده و امروزه بیش‌تر تنیس بازی می‌کند یا پیاده‌روی می‌کند. جایزه آقای گل او مدتی طولانی در موزه هرتا و دفترش بود و اکنون در قفسه کتاب اتاق نشیمن خانه‌اش قرار دارد.