به گزارش آفتاب شرق کارگردان آیدا پناهنده با لحنی خسته و ناراضی از روند ممیزیهای ستاره در شبکه نمایش خانگی خبر داد که سریال سرخ و سیاه پس از پخش پنج قسمت متوقف شده است.
پناهنده توضیح داد که حساسیتهای سلیقهای برخی اعضای ستاره باعث شده اثری که سه سال با تلاش گروه ۳۰۰ نفره ساخته شده به صورت تکهتکه در بیاید. او مثال زد که سکانسهایی که هفته قبل بدون مشکل پخش شدهاند، در بازپخش ناگهان دستور حذف داده میشود و حتی صحنه آغوش مادر و فرزند به بهانه خلاف عرف حذف میگردد.
کارگردان در انتهای شب از برخورد توهینآمیز دو مدیر وارد شده از تلویزیون به شبکه نمایش خانگی انتقاد کرد و گفت آنها به همکاران ما میگویند چیزهایی که پشت دوربینهاتان اتفاق میافتد جلوی دوربین نیاورید و پرسید که چه حقی برای این توهین دارند.
پناهنده تأکید کرد که مخاطبان امروز دنبال هوای تازه و قصهای هستند که یک ساعت حالشان را خوب کند، نه تکرار سلیقههای قدیم تلویزیون. او هشدار داد که اگر این روند ادامه یابد، صنعت سریالسازی در نمایش خانگی نابود خواهد شد.
تحلیل وضعیت نشان میدهد که عدم انسجام در هیأت ممیزی و تداخل نظرات شخصی، فرآیند الإهی را به چالش کشیده و اعتماد سازندگان را به شدت لرزانیده است.
در جمعبندی باید گفت که ادامه این روش نه تنها آثار هنری را مضر میسازد، بلکه فضای کاری هنرمندان را نیز به سمت یأس و انزجار سوق میدهد.
پناهنده درباره دو مدیر وارد شده از تلویزیون به ستاره اظهار کرد آنها به همکاران ما توهین میکنند و میگویند چیزهایی که پشت دوربینهاتان اتفاق میافتد جلوی دوربین نیاورید، از شما چه حقی است که به همکاران سینمایی ما اینچنین توهین کنید؟
کارگردان سریالهای در انتهای شب و سرخ و سیاه با تأکید بر اینکه صدای سازندگان شنیده نمیشود، گفت من حاضرام دست شما را بگیرم و ببرم پشتصحنه هر پروژهای تا ببینید عوامل سینما با چه حقوقی و چه وجدان کاریای کار میکنند.
او با اشاره به قتل اخیر دختری توسط پدرش در جامعه، پرسید چه اشکالی دارد آغوش محبتآمیز دختر و پدری را در رسانههای رسمی نشان دهید و حس خوب به خانوادهها بدهید؟
پناهنده أخرى زد در صحنهای جنازه را از چاه بیرون میکشند با همه چادر و پوشش، میگویند مسئله دارد و همهاش را حذف کنید، در حالی که همین پلان هفته قبل بدون مشکل پخش شده بود.
او خاطرنشان کرد که در ستاره و شوراهای ممیزی اندک کسانی هستند که کارشناسند و نگاه متعادلتری دارند، اما تعدادشان کم است و زورشان نمیرسد.
پناهنده در پایان با دلزدهگی کامل اعلام کرد به حدی رسیدهام که اصلا نمیخواهم کاری کنم، میخواهم خانهام بنشینم تا حداقل به من و همکارانم بیاحترامی نشود.




