افتاب شرق &#۸۲۱۱; نصیریان از دقت جشنواره تالین به بازی‌اش او گفت؛ مدیون تازه‌نفس‌ها هستیم_آفتاب شرق

 

تاریخ : یکشنبه ۲ آذر ۱۴۰۴ ساعت ۱۲:۱۶

به گزارش افتاب شرق ، علی نصیریان بازیگر شناخته شده سینمای ایران که به تازگی از طرف هیئت داوران جشنواره فیلم شب‌های سیاه تالین مورد سپاس قرار گرفته است در این باره فرمود: به نظرم بیشترین دقت این جشنواره به کیفیت است، جزو جشنواره های الف است و فضای ساده و بی پیرایه ای هم داشت.

وی درمورد تقدیرشدن در یک جشنواره جهانی او گفت: وجود من در جشنواره مدیون دقت همایون غنی‌زاده کارگردانی است که به نظرم یکی از خلاق‌ترین و بااستعدادترین جوان های این مملکت هم در کارگردانی تئاتر و هم سینما است.

نصیریان اظهار کرد: من قبل از بازی در فیلم هایش از او ۲ تئاتر دیدم. در ۲ فیلمش هم بازی کردم و او تشویق کرد که حتما در فیلم «آه، چه روزهای خوشی می بود» بازی کنم. به نظرم هم برای خودم خوب می بود و هم برای فیلم خوب می بود.

وی در ادامه درمورد تقدیرهای جهانی از سینمای ایران گفت: من چندین دفعه درمورد این که سینمای ایران سپس از انقلاب چه مقدار پیشرفت کرده است، سخن بگویید کرده ام و این مدیون توانایی های تازه نفس است. خدا رحمت کند ناصر تقوایی و داریوش مهرجویی را که اینها هم سینماگران درجه یک زمان خود بودند و از قبل از انقلاب کارهای تصویری سینمایی و تلویزیونی را به نحو زیاد آبرومند، درست و فرهنگی اغاز کردند. سپس از انقلاب نیز نسل‌های بعدی به میدان آمدند و زیاد خوب کار کردند.

این بازیگر نقل و پیشکسوت در آخر درمورد نحوه کار در فیلم «آه، چه روزهای خوشی می بود» او گفت: من با همایون غنی زاده که کار کردم پِی بردم چه مقدار نوآوری دارد. فکر کنید که با پنج نفر که با موبایل با هم سخن می‌زنند یک فیلم سینمایی بسازید. این مدل کار زیاد شجاعت می‌خواهد. من و نوید محمدزاده برای فیلمبرداری در تهران بودیم اما پیمان معادی یا حتی خود کارگردان ایران نبوده است و از طریق این ربط دور من پیشنهاداتم را نقل می کردم و یا همایون غنی زاده نکاتش را می او گفت و بازی می کردم.

به گزارش مهر ، جشنواره شب‌های سیاه تالین در بخشی از بیانیه خود در تقدیر از علی نصیریان برای بازی در فیلم «آه، چه روزهای خوشی می بود» آورده است: در بین همه این‌ها، وجود اسطوره‌ایِ علی نصیریان است که بر همه چیز سایه می‌افکند. او در ۹۱ سالگی، یک بار دیگر اجرایی اراعه کرده که گویی همه یک عمرِ وقف‌شده به هنر و حرفه‌اش را دارد در برمی گیرد. هیئت داوران می‌خواهد با یک تقدیر اختصاصی، علی نصیریان را مورد احترام قرار دهد.»