بن گریلز، شخصیت معروف تلویزیونی می‌گوید برای زنده‌ماندن در شرایط سخت، ادرار خودش را می‌نوشد و همین کار را به شرکت‌کنندگان در برنامه‌هایش یاد می‌دهد. این چنین، خوان مانوئل مارکیز مندز، بوکسور معروف مکزیکی، قبل از مبارزه‌اش در سال ۲۰۰۹ با بوکسور معروف آمریکایی، فلوید می‌ودر همین کار را انجام داد (او در آن مسابقه ناکامی خورد). مورارجی دسای، نخست‌وزیر قبل هند نیز ادعا می‌کرد نوشیدن روزانه یک لیوان از ادرار خودش، درمان تعداد بسیاری از بیماری‌ها بوده و به طول عمرش پشتیبانی کرده است.

ادرارنوشی که به ادرار درمانی نیز معروف است، به نوشیدن ادرار خود، فرد دیگر یا ادرار حیوانات با اهداف درمانی اشاره دارد. انسان‌ها هزاران سال است که ادرار را به‌گفتن نوعی دارو یا درمان مصرف می‌کنند.

زیاد تر ادعاها درمورد ادراردرمانی بر پایه‌ی داستان‌های شخصی یا متون باستانی می باشند و مدرک علمی قوی برای اثبات مزایا آن وجود ندارد. برعکس، شواهدی وجود دارد که مشخص می کند نوشیدن ادرار می‌تواند با خطرات سلامتی بسیاری همراه باشد.

در طب آیورودا هند، از ادرار برای درمان آسم، آلرژی، سوءهاضمه، چین‌وچروک و حتی سرطان منفعت گیری می‌شد. کاتولوس شاعر رومی، معتقد می بود ادرار به سفید شدن دندان‌ها پشتیبانی می‌کند  (به گمان زیادً به علت وجود آمونیاک در آن).

در قبل، پزشکان به‌گفتن روش ساده برای تشخیص دیابت، ادرار بیماران را می‌چشیدند تا ببینند چه مقدار شیرین است، چون یکی از نشانه‌های دیابت، افزایش گلوکز در ادرار است.

در قبل، راه حلهای پزشکی فرد دیگر وجود نداشت، به این علت نوشیدن ادرار برای درمان بیماری‌ها ممکن می بود منطقی به‌نظر برسد. اما همان گونه که مثالهای ذکرشده نشان خواهند داد، برخی افراد تا این مدت هم این روش را جستوجو می‌کنند.

بنا به گزارش‌ها، در نیجریه از ادرار به‌گفتن درمان خانگی برای درمان تشنج در کودکان منفعت گیری می‌شود. این چنین، انجمن درمان با ادرار چین ادعا می‌کند نوشیدن ادرار و شستشوی بدن با آن می‌تواند مشکلاتی همانند یبوست و زخم‌های پوستی را درمان کند.

ادرار توسط بدن برای دفع مواد زائد تشکیل می‌شود. زیاد تر ادرار از آب (نزدیک به ۹۵ درصد) و چندین محصول زائد دیگر شامل اوره (۲ درصد) که توسط کبد بعد از تجزیه پروتئین‌ها تشکیل می‌شود، کراتینین که از فرآیندهای تشکیل انرژی در عضلات برجای می‌ماند و نمک‌ها راه اندازی شده است. اگر ادرار فقط از مواد زائد راه اندازی شده است، چطور امکان پذیر نوشیدن آن سودمند باشد؟

کلیه‌ها ماموریت دارند مواد غیرضروری و سموم را از بدن دفع کنند. آن‌ها هر چیزی را که بدن به آن نیاز ندارد، هم از بدن خارج می‌کنند. به‌گفتن مثال، ویتامین‌های اضافی که بدن به آنها نیازی ندارد، ازطریق ادرار دفع خواهد شد.

نوشیدن ادرار به این معنی است که ویتامین‌ها و مواد معدنی حاضر در ادرار مجدد به بدن باز می‌گردند و هدر نمی‌روال. این قضیه برای دیگر مواد سودمند همانند هورمون‌ها، پروتئین‌ها و آنتی‌بادی‌ها که در ادرار وجود دارند نیز صادق است. یقیناً مقدار ویتامین‌ها و مواد معدنی حاضر در یک لیوان ادرار به گمان زیاد آن‌قدر نیست که برای بدن سودمند باشد. به این علت، مصرف مکمل ویتامین راه مؤثرتری برای دریافت این مواد است.

برخی از طرفداران درمان با ادرار بر این باورند نوشیدن ادرار می‌تواند به پیشگیری از عکس العمل‌های آلرژیک و کنترل بیماری‌های خودایمنی پشتیبانی کند. بنا به باور آن‌ها آنتی‌بادی‌های حاضر در ادرار سیستم ایمنی را نیرومندتر می‌کنند.

منفعت گیری‌های مدرن فرد دیگر از درمان با ادرار شامل پاکسازی و سم‌زدایی است. برخی ادعا می‌کنند نوشیدن مداوم ادرار بازیافت‌شده علتمی‌شود ادرار و خون تمیزتر شوند، چون سموم را از بدن خارج کرده و به بهبود سلامت عمومی پشتیبانی می‌کند. با‌این‌حال، مدرک علمی برای حمایتاز هیچ‌کدام از این ادعاها وجود ندارد.

ادرار حاوی اوره است که طبق معمولً در محصولات مراقبت از پوست به گفتن مرطوب‌کننده منفعت گیری می‌شود. با‌این‌حال، غلظت اوره در ادرار آنقدر بالا نیست که تاثییر شبیهی داشته باشد و  بتواند به درمان مشکلات پوستی پشتیبانی کند.

ادرار حاوی دی‌هیدرواپی‌آندروسترون است؛ هورمونی استروئیدی که بدن آن را تشکیل می‌کند، اما با افزایش سن افت می‌یابد. این هورمون به‌گفتن ماده ضد پیری معارفه شده است، ولی تا این مدت شواهد کافی برای اثبات موثر بودن آن وجود ندارد.

برخی از افرادی که از درمان با ادرار حمایتمی‌کنند، اعتقاد دارند ادرار استریل است. اما تحقیقات نشان داده‌اند ادرار به‌طور طبیعی حاوی مقدار مقداری باکتری است و این چنین هنگامی ادرار از بدن خارج می‌شود، امکان پذیر باکتری‌ها علتآلوده‌تر شدن آن شوند. به این علت، نوشیدن ادرار می‌تواند باکتری‌ها و سموم را داخل روده کرده و امکان پذیر علتابراز بیماری‌های زیاد تر همانند عفونت‌های معده شود.

ادرار هنگامی مجدد از بدن خارج می‌شود، غلظتش افزایش می‌یابد. این کار علتمی‌شود کلیه‌ها ناچار شوند زیاد تر کار کنند تا مواد اضافی را از بدن دفع کنند و این می‌تواند سختی بیشتری به کلیه‌ها داخل کند. کلیه‌ها برای پردازش این نمک‌ها به آب نیاز دارند.

نوشیدن ادرار علتمی‌شود زیاد تر از مقداری که دریافت می‌کنید، آب از بدن دفع کنید. این کار می‌تواند علتتسریع فرآیند کم‌آبی بدن شود؛ وضعیتی که شبیه نوشیدن آب دریا است.

برخی داروها، همانند آنتی‌بیوتیک‌های گروه پنی‌سیلین یا داروهای قلب، ازطریق ادرار دفع خواهد شد. اگر ادرار نوشیده شود، این داروها مجدد داخل بدن خواهد شد و امکان پذیر مقادیر آن‌ها در سطوح خطرناکی در بدن افزایش یابد.

جوامع پزشکی معتبر درمان با ادرار را تایید نمی‌کنند؛ چون شواهد علمی قوی برای اثبات مفیدبودن آن وجود ندارد. نوشیدن اندکی ادرار به گمان زیاد ضرری نخواهد داشت، اما اگر به جستوجو مزایا واقعی برای سلامتی هستید، درمان‌های فرد دیگر که شواهد علمی از آن‌ها حمایتمی‌کنند، گزینه بهتری می باشند.