در کل ۷۳۶ بازیکن به جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان رفتند و ۳۲ تیم حاضر در این تورنمنت، هرکدام با ۲۳ بازیکن وجود یافتند.

۱۹ سال سپس، تنها ۱۱ بازیکن از آن رقابت‌ها تا این مدت در سال ۲۰۲۵ به‌صورت حرفه‌ای فوتبال بازی می‌کنند؛ ازجمله سه برنده دوران‌ساز توپ طلا. در همین حال، تعداد زیاد بیشتری از بازیکنان آن دوره، همانند فرانک لمپارد، ژابی آلونسو و سسک فابرگاس، اکنون در عرصه مربیگری فعالیت دارند.

در ادامه، اسامی تنها ۱۱ بازیکن جام جهانی ۲۰۰۶ که تا این مدت در سال ۲۰۲۵ به‌صورت حرفه‌ای فوتبال بازی می‌کنند، آورده شده است.

لوکا مودریچ

لوکا مودریچ نقشی در صعود کرواسی به جام جهانی ۲۰۰۶ نداشت و در همان رقابت‌ها نیز فقط در مرحله گروهی به‌صورت محدود بازی کرد، اما از آن زمان تا بحال همیشه یکی از ستون‌های مهم تیم ملی کشورش بوده است.

بی‌تردید بزرگ‌ترین فوتبالیست تاریخ کرواسی، تیمش را در سال ۲۰۱۸ به فینال و چهار سال سپس به نیمه‌نهایی رساند.

کرواسی سهمیه وجود در جام جهانی ۲۰۲۶ را نیز کسب کرده و این می‌تواند پنجمین جام جهانی مودریچ باشد؛ او تنها جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی را از دست داده است.

لیونل مسی

تصمیم خوزه پکرمن برای نیمکت‌نشین‌کردن لیونل مسی نوجوان در دیدار یک‌چهارم نهایی برابر آلمان میزبان که تبدیل حذف آرژانتین شد تا این مدت هم یکی از او گفت و گو‌برانگیزترین تصمیمات تاریخ فوتبال آرژانتین است، اتفاقی که در جام جهانی ۲۰۰۶ رقم خورد.

مسی سال‌ها طعم ناکامی در مسابقات ملی را چشید تا این که در سال‌های پایانی دوران حرفه‌ای خود توانست دو کوپا آمریکا و یک جام جهانی را فتح کند.

این ستاره ۳۸ ساله و هشت‌بار برنده توپ طلا تا این مدت به‌طور قطعی اظهار نکرده که در جام جهانی ۲۰۲۶ وجود خواهد داشت، اما در صورت آمادگی، انتظار می‌رود برای آخرین بار بازوبند کاپیتانی آرژانتین را در یک تورنمنت جهانی به بازو ببندد.

مسی اخیراً به NBC حرف های است:

حقیقت این است که بودن در یک جام جهانی واقعاً توانایی‌ای بسیار است. دوست دارم آنجا باشم، حس خوبی داشته باشم و بتوانم برای تیم ملی‌ام مؤثر باشم. این را روزبه‌روز برسی خواهم کرد؛ هنگامی پیش‌فصل را با اینتر اغاز کنم و ببینم می‌توانم صددرصد آماده باشم یا نه.

کریستیانو رونالدو

رونالدو در جام جهانی ۲۰۰۶ تنها یک گل به ثمر رساند؛ گلی که در پیروزی ۲–۰ پرتغال روبه رو ایران ثبت شد. یقیناً مشهورترین (یا بدنام‌ترین) صحنه او در آن تورنمنت، «چشمک‌زدن» بعد از اخراج وین رونی، هم‌تیمی‌اش در منچستریونایتد، در دیدار پرتنش مرحله یک‌چهارم نهایی می بود.

آن گل، دوازدهمین گل ملی رونالدو برای پرتغال می بود؛ اما امروز، با ۱۴۳ گل ملی، رکورددار بیشترین گل زده در تاریخ فوتبال ملی جهان است. او این چنین رکورد بیشترین بازی ملی (۲۲۶ بازی) برای تیم ملی پرتغال را در اختیار داشته و برای ۱۷ سال کاپیتان تیم ملی بوده که یک رکورد محسوب میشود.

رونالدو و رقیب ابدی‌اش، مسی، در اغاز تبدیل شدن به اولین بازیکنان تاریخ فوتبال می باشند که در شش جام جهانی وجود اشکار می‌کنند. یقیناً اخراج تازه رونالدو روبه رو جمهوری ایرلند امکان پذیر او را از یکی‌دو بازی نخست مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ محروم کند.

سرخیو راموس

چهارمین چهره دوران‌ساز این فهرست، سرخیو راموس، زیاد پیش‌تر از سال ۲۰۰۶ جایگاه خود را به‌گفتن یکی از مهره‌های کلیدی و بازیکنان ثابت تیم ملی اسپانیا تثبیت کرده می بود.

در آن زمان، راموس تنها ۲۰ سال داشت اما همین سن کم کافی می بود تا انتقالی بزرگ و پرسود به رئال مادرید برایش رقم بخورد.

راموس یکی از ستارگان نسل طلایی لاروخا می بود؛ نسلی که با قهرمانی در دو یورو پیاپی و جام جهانی ۲۰۱۰ تاریخ‌ساز شد. ستاره اسبق تیم ملی اسپانیا در دوران اوجش در رئال مادرید نیز به شکلی شبیه، کلکسیونی از جام‌ها جمع کرد: پنج قهرمانی لالیگا و چهار لیگ قهرمانان اروپا.

این دفاع کننده پرافتخار اکنون دوران پایانی حرفه‌اش را در مکزیک و باشگاه مونتری سپری می‌کند.

اسکار اوستاری

فوتبال واقعاً دنیای عجیبی است.

اوستاری که در جام جهانی ۲۰۰۶ هم‌اتاقی لیونل مسی می بود، بعد از سال‌ها دوری و سرگردانی در فوتبال، مجدد کنار مسی بازی می‌کند. این دروازه‌بان ۳۹ ساله تنها ۲ بازی ملی در کارنامه‌اش دارد.

اوستاری همانند نسخه آرژانتینی «ریچارد رایت» است؛ همیشه نیمکت‌نشین، چه در آلمریا و چه در ساندرلند. اما اکنون در MLS ستاره شده و در نزدیک به ۴۰ سالگی به‌طور ثابت برای اینتر میامیِ مسی بازی می‌کند.

گی‌یرمو اوچوآ

در رابطه جام جهانی، احتمالا هیچ بازیکنی به اندازه اوچوآ در ذهن‌ها نمانده باشد؛ دروازه‌بانی با موهای فرفری که همه او را از بازی‌های جام‌های جهانی به یاد می‌آورند، اما تقریباً هیچ‌کس دوران باشگاهی او را برای نمی‌آورد.

مسیر شگفت و طویل اوچوآ، از آژاکسیو، مالاگا و گرانادا گرفته تا استاندارد لیژ و سالرنیتانا، علتشده این روزها دوران پایانی حرفه‌اش را در آئل لیماسول، قبرس بگذراند.

در ۴۰ سالگی، او اکنون کنار فرناندو فوره‌ستیِری، ستاره فراموش‌نشدنی شفیلد ونزدی، بازی می‌کند.

لوکاش فابیانسکی

فابیانسکی در جام جهانی ۲۰۰۶ یک جوان آینده‌دار می بود؛ بازیکنی ذخیره آرتور بوروچ، دروازه‌بان اول تیم ملی زمان لهستان. او بعد از درخشش در جریان کسب گفتن قهرمانی لژیا ورشو در فصل ۲۰۰۵/۰۶ که جایزه بهترین دروازه‌بان لیگ را هم برایش به ارمغان آورد، سال سپس به آرسنال منتقل شد.

برای فهمیدن طول عمر حرفه‌ای او، کافی است بدانید دیگر بازیکنان ۲۱ ساله حاضر در جام جهانی ۲۰۰۶ چه افرادی بودند: استوارت داونینگ، کِنوین جونز، سولی مونتاری، نیکو کرانچار و فیلیپ سندروس… همه انها سال‌ها است بازنشسته شده‌اند.

فابیانسکی نیز قرار می بود به آن‌ها بپیوندد و بعد از آخر قراردادش با وستهم بازنشستگی‌اش را اظهار کند، اما در ۴۱ سالگی مجدد به‌گفتن دروازه‌بان ذخیره با این تیم قرارداد بست.

لوکاس پودولسکی

پودولسکی یکی از «جوان‌های آینده‌دار» آلمان در جام جهانی ۲۰۰۶ می بود. او با نمایش‌های درخشانش گفتن بهترین بازیکن جوان تورنمنت را از آن خود کرد و همان تابستان از باشگاه محبوبش اف‌سی کلن به بایرن مونیخ پیوست.

او در سه سال حضورش در بایرن، تنها یک گفتن قهرمانی بوندسلگا را برد؛ وقتی که رقابت در بالای جدول جدی‌تر از امروز می بود. پودولسکی بعدها در انگلستان، ترکیه و ژاپن نیز جام‌های مختلفی فتح کرد و یقیناً با آلمان در سال ۲۰۱۴ قهرمان جهان شد.

او این چنین در کلن یک مغازه کباب‌فروشی افتتاح کرده و پنج سال تازه را در سرزمین محل تولدش، لهستان، برای تیم گورنیک زابژه در لیگ اکستراکلـاسا بازی کرده است.

روکه سانتا کروز

روکه سانتا کروز، مهاجم قدیمی‌کار پاراگوئه‌ای هم چنان در ۴۴ سالگی مشغول فوتبال حرفه‌ای است و در تیم لیبرتاد در سرزمین خودش بازی می‌کند.

هیچ زمان عوض نشو، روکه!

خوزه مونتیل

مونتیل که هم‌تیمی سانتا کروز در جام جهانی آلمان می بود، هرچند هیچ زمان از روی نیمکت بلند نشد، آخرین بازی از مجموع ۷ بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۷ انجام داد.

اما دوران باشگاهی مونتیل هم چنان ادامه دارد. او تا بحال برای بیشتر از ۱۲ باشگاه گوناگون بازی کرده؛ از اودینزه، رجینا و بنونتو در ایتالیا گرفته تا تیم‌های متعدد در پاراگوئه. مونتیل اکنون برای بار سوم به باشگاه ۱۲ de Octubre در لیگ دسته دوم پاراگوئه بازگشته است.

ماتئوس

یک نام دیگر برای قرار گرفتن در فهرست بازیکنان کم‌حاشیه و گمنام! ماتئوس یکی از ستاره‌های در حال ظهور آنگولا در تنها وجود این سرزمین در جام جهانی ۲۰۰۶ می بود و تا سال ۲۰۲۱ برای تیم ملی بازی کرد.

او تقریباً همه دوران حرفه‌ای خود را در پرتغال سپری کرده؛ عمدتاً برای تیم‌هایی که به گمان زیادً حتی نامشان را هم نشنیده باشید. در تابستان امسال او بازگشتی شگفتی‌برانگیز به باشگاه بوآویستا داشت.

این وینگر ۴۱ ساله چشم به راه سومین بازی رسمی‌اش برای این باشگاه است؛ تیمی که اکنون بعد از سقوط به‌علت مشکلات اداری، در لیگ‌های پایین شهر پورتو رقابت می‌کند.