به نقل از مدیسن نت، دکتر «مارسین چویستک»، رئیس برنامه انکولوژی حمایتی و مراقبت های تسکینی در مرکز سرطان فاکس چیس در فیلادلفیا، او گفت: «آگونیست های گیرنده GLP-۱ هیچ زمان فقط داروهای افت دهنده گلوکز نبوده اند. خواص ضد التهابی و تعدیل کننده ایمنی آنها مدتهاست که اثرات گسترده تری را نشان می دهد.»

محققان داده های سلامتی بیشتر از ۱۲۰۰۰ نفر را که یکی از هفت نوع سرطان در مرحله ۱، ۲ یا ۳ داشتند، تجزیه و تحلیل کردند.

آنها بیمارانی را که بعد از تشخیص اغاز به مصرف داروهای GLP-۱ کردند، با بیماران شبیهی که دسته فرد دیگر از داروهای دیابت به نام گلیپتین مصرف می کردند، قیاس کردند.

دکتر «مارک دیوید اورلند»، محقق ارشد از مؤسسه سرطان تایوسیگ در کلینیک کلیولند او گفت: «مطالعه ما نشان داد که منفعت گیری از داروهای GLP-۱، در قیاس با مهارکننده های DPP-۴ و دیگر داروهای ضد دیابت، با افت معنی داری در پیشرفت سرطان در چهار نوع تومور جامد مرتبط است.»

قوی ترین نتایج در سرطان ریه، سینه، روده بزرگ و کبد مشاهده شد، که در آن بیمارانی که از داروهای GLP-۱ منفعت گیری می کردند، ۳۸ تا ۵۰ درصد کمتر گمان داشت به مرحله ۴ یا سرطان متاستازشده پیشرفت کنند.

منفعت گیری از GLP-۱ این چنین با افت ۳۳ درصدی خطر مرگ در کل مرتبط می بود. بیشترین منفعت در سرطان سینه مشاهده شد، جایی که خطر مرگ تا ۴۵ درصد افت یافت.

به حرف های نویسندگان، اثرات ضد التهابی و مرتبط با ایمنی GLP-۱ امکان پذیر به توضیح این یافته ها پشتیبانی کند.

در حالی که محققان هشدار می دهند که این یک مطالعه مشاهده ای بوده و نمی تواند علت و معلولی را اثبات کند، اما می گویند که یافته ها به قدر کافی قوی می باشند تا آزمایشات بالینی آینده را توجیه کنند.