آمارهای تازه مشخص می کند ایران با ترکیبی از توانایی، هماهنگی داخلی و مسیر سفر مناسب، یکی از تیم‌های کم‌خطر از نظر فرسودگی در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ خواهد می بود.

یکی دیگر از نکات قابل دقت، مقدار وجود لژیونرها در تیم ملی است. در جام جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲، قسمت بزرگی از استخوان‌بندی تیم ایران از بازیکنان خارج از لیگ داخلی راه اندازی می‌شد، اما در فهرست نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، تنها ۲۸.۶ درصد بازیکنان لژیونر می باشند. این یعنی ایران زیاد تر به ستارگان لیگ داخلی خود اتکا دارد و می‌تواند ترکیبی از هماهنگی و شناخت داخلی را در زمین اراعه کند.

ا بازدید سه شاخص مهم میانگین سنی، مقدار لژیونرها و سفرهای تیم‌ها، می‌توان او گفت ایران ترکیبی از توانایی و هماهنگی داخلی دارد که می‌تواند به سود تیم باشد. میانگین سنی بالا، هر چند توانایی بازیکنان را مشخص می کند، امکان پذیر در بازی‌های فشرده چالش تشکیل کند، اما اتکا به بازیکنان داخلی و مسیر مختصر سفر، مزیت‌های مهمی برای تیم ملی محسوب خواهد شد.

در نهایت، این داده‌ها نشان خواهند داد که ایران با برنامه‌ریزی دقیق و مدیریت مناسب انرژی بازیکنان، می‌تواند در گروه خود کارکرد قابل توجهی اراعه کند و شانس خود را برای عبور از مرحله گروهی افزایش دهد. ترکیب توانایی، هماهنگی و استراتژی، می‌تواند نقطه اختلاف ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ باشد.