به گزارش آفتاب شرق، مادری در اتاقی که دما در آن به دلیل وسایل گرمایشی بالا رفته بود، به دنبال بیدار شدن ناگهانی بچهاش دست به گردن کودک برد و تعریق فراوانی را لمس کرد. این صحنه ساده، نکتهای است که متخصصان اطفال بارها بر آن تأکید کردهاند محافظت از بچه در برابر سرما، نباید به معنای محاصره او در لایههای ضخیم لباس باشد.
تحقیقات پزشکی نشان داده که نوزادان و کودکان خردسال، برخلاف بزرگسالان، سیستم تنظیم دمای بدن ناکامل دارند. وقتی والدین با حسن نیت کاپشن، کلاه، دستکش و پتوهای سنگین را بر تن کودک مینهند، عرق طبیعی راهی برای تبخیر پیدا نمیکند و حرارت درونی بدن به سرعت بالا میرود. این شرایط، علاوه بر بیقراری و اختلال خواب، میتواند در موارد شدید، احتمال سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) را افزایش دهد.
نشانههایی که والدین اغلب نادیده میگیرند
مشکلی رایج این است که بسیاری از مادران و پدران برای فهمیدن حالت کودک، دست و پایش را لمس میکنند. در حالی که این اعضای بدنی، بهویژه در نوزادان، بهصورت طبیعی خنکتر از بقیه بدن هستند. راهحل ساده و علمی این است که قفسه سینه، پشت یا پشت گردن را با پشت دست بررسی کنید. اگر این نواحی داغ و مرطوب بودند، کودک بیش از حد گرم است. تنفس سریع، قرمزی پوست، کلافگی بیدلیل و خیس شدن لباسها، هشدارهای دیگری هستند که نباید چشمپوشی شود.
استراتژی لایهبندی انعطافپذیری به جای ضخامت
متخصصان توصیه میکنند به جای یک لباس بسیار ضخیم، از چند لایه سبک استفاده شود. یک زیرپوش نخی به عنوان لایه پایه، سپس یک پیراهن آستینبلند و در صورت لزوم یک پلیور یا کاپشن نازک، انتخاب ایدهآل است. پارچههای نخی و قابل تنفس، رطوبت را مدیریت کرده و از تجمع عرق جلوگیری میکنند. نکته کلیدی صبحها و عصرها لایه اضافه، در ساعات گرمتر روز لایه کم. کلاه و دستکش فقط برای فضای باز مفیدند و در منزل یا هنگام خواب باید برداشته شوند تا حرارت از طریق سر تخلیه شود.
فرهنگ رایج در بسیاری از خانوادهها این باور است که کودک هرچه گرمتر باشد، سالمتر است. این ذهنیت که ریشه در نگرانی از سرما دارد، اغلب منجر به مقابلهای شده با علم پزشکی میشود. کودکان فعال که ساعتها بازی میکنند، نیاز به لباس کمتری نسبت به نوزادانی دارند که بیشتر وقت را در آغوش مادربزرگ میگذرانند. سن، سطح فعالیت، وضعیت سلامتی و حتی رطوبت اتاق، متغیرهایی هستند که تعداد لایههای لازم را تعیین میکنند؛ فرمول واحدی برای همه وجود ندارد.
زمانی که گرمای بدن، تب است نه اثر لباس
اگر با کاهش لایههای لباس، بیقراری کودک برطرف نشد یا علائمی چون تب بالا، بیحالی، عدم میل به شیر خوردن و تنفس با صدا مشاهده شد، مراجعه به پزشک ضروری است. گرم شدن بدنی ناشی از عفونت یا تب، ظاهری شبیه به گرمپوشاندن دارد اما ریشه و درمان متفاوتی دارد. تشخیص تمیز این دو، وظیفه تیم درمانی است نه حدس والدین.
آفتاب شرق در پیگیری این موضوع تأکید میکند که هدف از پوشش زمستانی، ایجاد راحتی حرارتی است نه محاصره کودک. انتخاب هوشمندانه پارچه، رعایت اصل لایهبندی و بررسی مرتب دمای بدن از ناحیه سینه و پشت، تضمینکننده زمستانی سالم و بیخطر برای کوچکتان است.




