فردی که آب در گوشش مانده، امکان پذیر حس غلغلک یا خارش داشته باشد که از گوش تا فک یا حلق کشیده می‌شود. این چنین شخص امکان پذیر مشکلات شنیداری اشکار کند از جمله شنیدن صداها به‌ صورت مبهم و گرفته.

تعداد بسیاری از مردم، حس ورود آب به داخل گوش را آزاردهنده می‌دانند. در واقع مجاری گوش که مکان‌هایی گرم و مرطوبند برای باکتری‌ها و قارچ‌ها نیز ایده‌آل می باشند، به این علت آب محبوس شده در مجرای گوش می‌تواند تبدیل عارضه «گوش شناگر» (اوتیت خارجی) شود.

علائم این عارضه شامل درد در ناحیه گوش خارجی (قسمتی که می‌توانید ببینید)، خارش، ترشح، قرمزی یا تورم و بعضی اوقات تب است.

نزدیک به یک نفر از هر ۱۰ نفر در مقطعی از زندگی خود، زیاد تر در تابستان، این عارضه را توانایی می‌کنند و کودکان ۷ تا ۱۴ ساله در معرض خطر بیشتری می باشند.

اگر مشکوک به گوش شناگر هستید، مراجعه به پزشک متخصص مهم است چون به گمان زیاد به درمان نیاز خواهید داشت که طبق معمول شامل مصرف قطره‌های آنتی‌بیوتیک و مُسکن (مطابق دستور پزشک) است.

از این رو پیشنهاد می‌شود که از شنا کردن بعد از طوفان یا در آب آلوده که باکتری‌های بیشتری دارد، خودداری کنید.

منبع های آب شیرین همانند رودخانه‌ها و دریاچه‌ها خطر بیشتری نسبت به آب شور اقیانوس دارند، در حالی که استخرهای کلردار از این نظر طبق معمول بی‌خطر می باشند.

چطور از این عارضه جلوگیری کنیم و چه وقتی به جستوجو پشتیبانی باشیم؟

به گزارش نشریه تخصصی «مدیکال اکسپرس»، اگر سپس از شنا حس خوبی ندارید – یا مرتبا آب در گوش‌هایتان گیر می‌کند – یک کلاه شنا یا گوش‌گیر تهیه کنید. متخصصان شنوایی می‌توانند به شما در یافتن یا سفارشی‌سازی گوش‌گیرها مشابه با گوش‌هایتان پشتیبانی کنند.

بعد از پایان شنا، خشک کردن گوش‌ها را در برتری قرار دهید. اگر گوش درد، التهاب یا تورم دارید، امکان پذیر عفونت گوش وجود داشته باشد و بهتر است از پزشک عمومی خود مشاوره بگیرید.

اگر سپس از دو تا سه روز تا این مدت حس می‌کنید که آب در گوش‌هایتان جمع شده است، بهتر است آن را نیز بازدید کنید.