به گزارش آفتاب شرق،های بازار کنسرو تن ماهی وارد فاز جدیدی شده که بازتاب مستقیم آن بر میز خوراک خانوارها و دفتر کار تولیدکنندگان یکسان احساس میشود.
عباس مختاری، مدیرکل دفتر بهبود کیفیت، فرآوری و توسعه بازار آبزیان، در نشستی خبری تصویری از این واقعیت پرده برداشت که نرخ نهایی قوطی ۱۸۰ گرمی با در آسانبازشو از ۲۹۹ هزار به ۳۲۹ هزار تومان رسیده است. نکته قابل تأمل در اظهارات او این است که ریشه این افزایش در قیمت خود ماهی جستجو نمیشود، بلکه جهش هزینههای قوطی فلزی و روغن خوراکی عامل اصلی بوده است.
مختاری با اشاره به سفر سوم صید در ماه خرداد، محاسبهای دقیق ارائه داد قیمت پایه ماهی در حدود ۳۹۰ هزار تومان برآورد شده که با احتساب سود ۳۰ درصدی برای صیادان، بازه ۳۹۰ تا ۴۲۰ هزار تومان برای فروش به کارخانهها شکل میگیرد. او تأکید کرد که نرخ سفر نخست صید هنوز نهایی نشده و این عدم قطعیت، برنامهریزی تولید را دشوار کرده است.
ابعاد چالش فراتر از قیمتگذاری به وابستگی ساختاری صنعت مربوط میشود. برای ششم ماهه اول سال جاری، مجوز واردات ۲۰ هزار تن ماهی صادر شده، اما تا کنون تنها حدود ۹۰۰ تن انجام شده است. این شکاف شاید با افزایش صید داخلی تا حدی جبران گردد، اما سابقهها نشان میدهد که در دورههای طلایی واردات تا سقف ۵۷ هزار تن و حتی در ۱۶ ماههی یخزدگی قیمتها، ۳۸ هزار تن ماهی از مرزها عبور کرده است.
وسط این معادله، قدرت خرید مصرفکننده متغیر گمشده است. مختاری هشدار داد که کنسرو ماهی باید در سبد خرید خانوارها بماند، در حالی که افزایش قیمت نهایی لزوما به معنی سود بیشتر برای تولیدکننده نیست. هزینههای واقعی تولید شامل قوطی، روغن، انرژی و نیروی انسانی، حاشیه سود را از هر دو طرف میفشارد.
تحلیل وضعیت فعلی نشان میدهد که صنعت کنسرو در نقطه تقاطع سه نیرو قرار گرفته نوسان ارز و هزینههای وارداتی مواد اولیه، حساسیت قیمتی طبقات ضعیفتر جامعه، و ضرورت حفظ حاشیه سود معقول برای صیادان و کارخانهداران. هر سیاستی که تنها بر یک ضلع تمرکز دارد، تعادل را به هم میریزد.
مدیرکل دفتر آبزیان با صراحت بیان کرد که توقف تولید به دلیل عدم صرفه اقتصادی، در میانمدت با بحران تأمین واقعی روبرو میسازد. تجربههای گذشته در بخشهای کشاورزی و شیلات گواه است که حمایت از زنجیره ارزش، ارزانتر از مدیریت کمبود است. بازیابی تعادل نیازمند شفافیت در محاسبه قیمت تمام شده، حمایت هدفمند از مولفههای هزینهبر، و تضمین تداوم تولید همزمان است.








