به گزارش آفتاب شرق، تأخیر در تشخیص بیماریهای خودایمنی میان زنان، پیشزمینهای است که قصة درمان معجزهآسای یک بیمار آلمانی را به چالش میکشد. نتایج نظرسنجیای بر ۶۶۰۷ بیمار نشان میدهد مردان در کمتر از سه ماه تشخیص مییابند، در حالی که زنان یک تا دو سال در بیقربانی میمانند و ۴۳ درصد از آنان از پزشکان میشنوند که علائمشان ریشه در مسائل روانپزشکی دارد.
در این میان، پرونده یک زن ۴۷ ساله در آلمان که بیش از ده سال با سه بیماری خودایمنی همزمان میجنگید، نماد امید شده است. این بیمار مبتلا به کمخونی همولیتیک خودایمنی، سندرم آنتیفسفولیپید و کمبود پلاکت ایمنی بود؛ ترکیبی که او را به وابستگی روزانه از تزریق خون و مصرف مداوم رقیقکنندههای خون کرده بود. نوع درمان سنتی در طول سالها بینتیجه مانده بود.
تیم پزشکی بیمارستان دانشگاه ارلانگن، رهبر فابیان مولر، به سراغ سلولیدرمانی رفت؛ روشی که تا کنون بیشتر در شناخته میشد. در این رویکرد، سلولهای بیمار استخراج، در آزمایشگاه بهگونهای مهندسی شدند که پروتئین روی سلولهای را هدف قرار دهند و پس از تکثیر، دوباره به جریان خون تزریق گردیدند. فرضیه این بود که سلولهای خارج از کنترل، ی حمله به گلبولهای قرمز، پلاکتها و بافتهای سالم بودند.
واکنش بدن سریع و حیرتانگیز بود تنها هفت روز پس از ژن، نیاز به تزریق خون منتفی شد. در روز دهم، بیمار با توان جسمی بهبودیافته ترخیص گردید و در روز بیستوپنجم، آزمایشها فروکش کامل هر سه بیماری را تایید کردند. هموگلوبین به بازه طبیعی بازگشت، پلاکتها تثبیت یافتند و پادتنهای عامل لخته ناپدید شدند. حتی ۳۲۲ روز بعد، سلولهای بازسازی شده از نوع نایو بودند و حافظه ایمنی مخرب را نداشتند؛ بیمار رقیقکنندههای خون را هم قطع کرد بدون بازگشت لخته.
این نتیجه، مرزهای درمانی را بازتعریف میکند. برخلاف که سرکوب گسترده میآورد، مانند یک موشک هوشمند، تنها سلولهای مسبب بیماری را از بین برد و سیستم ایمنی را به حالت پیش از بیماری بازگرداند. عوارض جدی نظیر سندرم سیتوکین یا سمیت عصبی مشاهده نشد، اگرچه اندکی افزایش آنزیمهای کبدی و افت پلاکت احتمالا بازماندگی درمانهای پیشین بود.
پیشتر، مطالعهای در ژانویه بر ۱۱ بیمار کمخونی همولیتیک مقاوم، همگی را با یک نوبت به رسانده بود، هرچند دو مورد هشت ماه بعد یافتند. کریستینا پاسکوال ایزکوئیردو، متخصص خون مستقل، این شواهد را اولیه اما امیدوارکننده مینامد و بر لزوم های بزرگ و پیگیری طولانیمدت تأکید دارد. مولر و همکاران آرزو دارند این درمان در مراحل زودتر بیماریهای خودایمنی شدید به کار رود تا از سالها درمان ناموفق و آسیب اندام جلوگیری شود.
گزارش کامل در مجله علمی منتشر شده و های نوینی برای مدیریت همزمان چندین بیماری خودایمنی گشوده است؛ مسیری که با تشخیص زودهنگام، میتواند سرنوشت هزاران زن را از سالها درد و بیقربانی به سوی زندگی عادی متمایل سازد.




